فرصتی که از دست رفت

بی‌شک اگر بپذیریم که روابط و مناسبات سیاسی ایران و برزیل در برگزاری دیدار دوستانه دو تیم ملی فوتبال دو کشور دخیل بوده و نقش اصلی را ایفا کرده است، این سوال همچنان باقی می‌ماند که چرا نباید به جای دیدار با برزیل در خاک امارات، این دیدار را در ورزشگاه 100 هزار نفری آزادی تهران برگزار می‌کردیم؟

آنچه مسلم است انجام بازی در تهران و در مقابل انبوه تماشاگران پرشور و خونگرم کشورمان، می‌توانست خاطراتی ماندگار را برای برزیلی‌ها به همراه داشته باشد. خاطراتی که تنها شاید برای آنها در ورزشگاه ماراکانا ریودوژانیرو امکان تکرار شدن داشته باشد.

فدراسیون فوتبال ما که گام اصلی را در انجام بازی با برزیل برای خود فراهم می‌دید، می‌‌توانست با رایزنی لازم شرایط برگزاری این مسابقه را در تهران فراهم کند.

دلیل برگزاری بازی در امارات هم گویا به قضیه اسپانسری و حق پخش تلویزیونی بازی ایران با برزیل برمی‌گردد.

بسیاری از نوجوانان و جوانان فوتبال این مرز و بوم که حتی برای خرید بلیت بازی‌های لیگ و هزینه‌های ایاب و ذهاب خود دچار مشکل هستند، با وجود تمام میل و اشتیاقشان برای دیدن ستاره‌های برزیل از نزدیک نمی‌توانستند با هزینه 400، 500 هزار تومانی خود را به امارات رسانده و از نزدیک حمایتگر تیم ملی کشورشان باشند.

با توجه به این‌که دولت و شخص رئیس‌جمهور طی این سال‌ها از هزینه کردن در ورزش دریغ نکرده‌اند، حتم داریم که اگر فدراسیون و سازمان ورزش تمهید بهتری را به‌عمل می‌آوردند، می‌شد با حمایت دولت زمینه برگزاری دیدار با برزیل را در تهران فراهم نمود که متاسفانه چنین نشد.

به هر صورت امیدواریم برای بازی دوستانه دیگر با تیمی بزرگ که علی سعیدلو، رئیس ورزش قول آن را داده است، این بازی در تهران و جلوی چشم صد هزار تماشاگر مشتاق برگزار شود.

حجت‌الله اکبرآبادی 
دبیر گروه ورزش