اگر احتمال افت قند خون وجود دارد و بیمار توانایی و تحمل خوردن دارد، خوراندن مواد قندی (شربت، آب قند) شروع میشود. در بیماران با هوشیاری پایین نباید جبران افت قند را با مواد خوراکی کرد، چراکه ممکن است وارد راههای هوایی شده و بیمار در معرض خفگی قرار گیرد.
یکی از درمانهای کاربردی در بیماران مبتلا به دیابت نوع1 استفاده از گلوکاگن است. گلوکاگن مخصوصا برای بیمارانی که نمیتوان از آنها رگگیری کرد بسیار کارآمد و عملی است. دقت شود که این دارو در شرایط خاص و طبق نظر پزشک بسته به شرایط بیمار کاربردی است و نباید خودسرانه استفاده شود.
نکات کاربردی در بیماران
ـ بیماران نباید نوع، میزان و شرکت سازنده انسولین مصرفی خود را تغییر دهند. برای هرگونه تغییر باید با پزشک مسوول مشورت کرد.
ـ موارد مورد نیاز برای مراجعه به پزشک شامل عفونتی که بهبود نمییابد، مشکل در بینایی، افزایش ادرار و تشنگی بیش از حد است. ممکن است لازم باشد که میزان مصرف دارو تغییر داده شود.
ـ دارو را باید زمانی مصرف کرد که بتوان غذا خورد وگرنه افت قند خون بروز میکند.
ـ با مشاهده علائمی از لرزش اندامها، تپش قلب، سیاهی رفتن چشمها، کاهش قدرت تمرکز، سردرد، دوبینی، گیجی، اختلال کلام، تشنج، افت هوشیاری یا علائم سکته مغزی، لازم است که قند خون بیمار مورد سنجش قرار گیرد و در صورتی که قند خون کمتر از 60 (میلیگرم در دسیلیتر) باشد، مواد قندی مصرف کرده و به اورژانس 115 اطلاع بدهند. اغلب بیماران با علائم آشنا بوده و در مراحل اولیه افت قند خون سریعا اقدام به مصرف قند میکنند. اگر امکان انجام این کار وجود ندارد بهتر است مواد قندی به بیمار داده شود و سریعا به بیمارستان منتقل شود.
ـ بیماران باید مواد قندی با خود داشته باشند.
دکتر بهروز هاشمی / متخصص طب اورژانس