در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این درحالی است که از قدمت این اماکن تفریحی سالها میگذرد ولی امکاناتش پاسخگوی مراجعین نیست. اگر گذرتان به تلهکابین پرطمطراق توچال افتاده باشد و اگر مجبور شدهاید به خاطر حس ماجراجویی یا اصرار خانوادهها برای هر نفر 18هزار تومان بپردازید و به ایستگاه هفتم تلهکابین برسید حتما میدانید که فقر امکانات یعنی چه؟ از آغاز به کار تله کابین در کشور بیش از 3 دهه میگذرد، هر چند که مسوولان تلهکابین به امنیت این کابینها اطمینان میدهند، اما گویا هنوز قدم هیچ مسوول و تصمیمگیرندهای به ایستگاه هفتم نرسیده که سی و چند سال است از نیمکت و آبخوری و دستشویی و حتی یک سقف در این مکان به ظاهر تفریحی خبری نیست. بسیاری از کسانی که چند 10 هزار تومان پرداختهاند غالبا از این بیتوجهی گلهمندند، اما گویا هنوز تلهکابینیها ضرورتی برای تامین امکانات اولیه رفاهی برای مشتریان خود نمیبینند.
پس چنانچه وضعیت مکانهای تفریحی با درآمدهای بالا اینچنین است، تعجبی ندارد اگر بوستانهای داخلی تهران هنوز محتاج روشنایی هستند. تعجبی ندارد اگر صف دستشوییهای بسیاری از بوستانها مانند پردیسان در شبهای جمعه به چند 10 متر میرسد و وقتی هم که نوبت به شما میرسد یا از شیر آب خبری نیست یا مایع دستشویی نیست یا توالتها لامپ ندارد یا..... یا تعجب نکنید اگر از بوفه خبری نیست اگر یک آبخوری تمیز نمیبینید و بالاخره اگر تعداد روشناییهای سوخته و به حال خود رها شده از تعداد چراغهای روشن پارک بیشتر است. این وضعیت درحالی است که مسوولان بر غنیسازی اوقات فراغت مردم تاکید دارند، بهداشت عمومی در برنامههای کلان جدی گرفته میشود، گفته میشود بخش عمدهای از هزینه اداره اماکن تفریحی از جیب مردم تامین میشود و... .
کتایون مصری / گروه جامعه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: