دولتی شدن سینما

سال‌هاست صحبت از این می‌شود که تصدیگری دولت در حوزه‌هایی مانند سینما به سود هنر هفتم نیست. حتی مسوولان دولتی نیز در برابر این پرسش که دامنه دخالت‌های دولت در سینما تا چه‌اندازه است، عموما پاسخی روشن و تکراری دارند. آنها نیز در مسیر کاهش تصدیگری دولت، حرف‌هایی به زبان می‌آورند که برهمین واقعیت دلالت دارد اما در بسیاری مواقع، عملکردها چیز دیگری می‌گوید. بتازگی بحث انتخاب فیلم و معرفی آن به آکادمی اسکار مطرح شده و همچنان بحث روز است؛ در این که در میان کاندیداهای شرکت در این مراسم (طلا و مس، ملک سلیمان، شب واقعه) قطعا بهترین انتخاب، همین فیلم «بدرود بغداد» است که سجادپور معرفی کرده است اما نحوه انتخاب این فیلم شائبه‌هایی را به وجود آورده که در جو متلاطم کنونی سینمای ایران، بر اختلافات و کشمکش‌ها می‌افزاید و دامنه آن شامل چیزهای دیگر هم می‌شود که این اصلا به صلاح سینما نیست.

تاکنون هیاتی 9 نفره از اهالی سینما این وظیفه را به عهده داشتند اما امسال این هیأت تشکیل نشد و اگر چه سجادپور می‌گوید که با سینماگران بسیاری گفتگو و تبادل‌نظر کرده است اما عدم‌معرفی این افراد به شکل رسمی، بدعتی را موجب شده که می‌تواند سرآغاز اتفاقات تازه‌تری باشد.