مکث

جشنواره‌ای که باید دید

دیروز مهمان بسیجی‌ها بودم، البته نه در پایگاه یا مسجد محلشان، بلکه محل دیدار ما تالار نمایش محراب بود. آنان 8 سالی است که دور هم جمع می‌شوند و در قالب جشنواره تئاتر میلاد سبز، حرف و دغدغه‌هایشان را روی صحنه می‌زنند. تئاتر بسیجی و غیربسیجی نمی‌شناسد؛ هنری است که با انسان و مسائل اساسی آن سروکار دارد. برای همین علاوه بر وجه کاربردی نمایش‌های بسیجیان که انتقال ارزش‌های اعتقادی و اخلاقی است، رعایت ابعاد زیبایی‌شناختی و جنبه‌های سرگرم‌کننده این هنر نیز ضرورتی است که در بیشتر کارهای دیروز دیده می‌شد.

کد خبر: ۳۵۷۱۶۳

حضور بسیج در هنر‌های نمایشی و برگزاری جشنواره‌های مختلف از جمله میلاد سبز می‌تواند هم برای خود این نهاد مفید باشد و هم برای هنرمندانی که از بیرون این دایره درگیر آن می‌شوند.

تئاتر، سبب نگرش جدیدی در فرد شده و تامل و تحمل وی را در مبارزه با مشکلات بیشتر می‌کند. هنرمند بسیجی‌ای که در حوزه تئاتر فعال است، در زندگی روزمره خود با تحلیل به مسائل نگریسته و در برابر وقایع و حوادث، موضعگیری‌های قوی‌تر و منطقی‌تری خواهد داشت. او می‌تواند هم روی منفی و هم روی مثبت قضایا را ببیند و بررسی کند. به طور کلی هنر نمایش قدرت تشخیص را در فرد دوچندان می‌کند و باعث رشد تحلیلی و فکری شخصیت می‌شود.

اگر بسیج راه شروع شده در این عرصه را ادامه دهد، برایش هزینه کند و به آن نگاه ویژه‌ای بیندازد، نه‌تنها به مراحل بالای هنری تئاتر می‌رسد؛ بلکه طبق یک برنامه سازمانی می‌تواند به ترویج و آشناسازی مردم به این هنر کمک کند. برای نجات تئاتر از وضع نه‌چندان مطلوب کنونی باید بسیجی‌وار عمل کرد. هنرمندان بسیجی باید خستگی‌ناپذیر، قدرتمند و بابصیرت این هنر فاخر را که گوشه‌ای مهجور مانده و بر اثر سوءمدیریت روزبه‌روز رو به افول است، به جایگاه اصلی‌اش بازگردانند.

آثار ارائه شده در جشنواره تئاتر بسیج، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. نباید ندیده آنها را نقد کرد. آنچه بر این صحنه می‌آید، از کرامت، ارزش و اهمیت و البته مسائل اساسی انسانی می‌گوید؛ چیزی که بیش از 2000 سال است به شکل‌های گوناگون در هنر نمایش بازگو شده است. این بار شاهد و پذیرای همان مسائل از دید بسیجیان هستیم.