بستنی مهر

اصفهانی رفته بود. دور زدم و از مسیر قبلی به محوطه جلویی انبار رسیدم. آمبولانس هنوز آن جا بود. هر دو نفر روی میزی خم شده بودند. خط سفیدی از پارچه، همراه با برق نایلون بین هر دو امتداد داشت. کنارشان... صندوق چوبی؟! نه، خودش بود: تابوت!... تابوت در سردخانه بستنی چه کار می‌کرد؟

کنجکاو شدم، ترمز کردم و از در پیاده شدم. خودش بود، تابوت! و هر دو نفر با مرد چکمه‌پوش و راننده آمبولانس در حال... در حال کفن کردن یک جنازه بودند که کاملا بی‌حرکت بر روی میز قرار داشت. هر دوشان سعی می‌کردند دور کفن را با نایلون بپوشانند. در تابوت روی زمین بود.

لحظه‌ای منگ شدم. بستنی‌های یخ‌زده! براحتی از مزه‌شان می‌شد تشخیص داد که چند بار ذوب شده و دوباره منجمد شده‌اند و اگر به هر دلیلی، برق سردخانه قطع می‌شد؛ همزمان در سردخانه بغلی، یخ اجساد مردگان هم نرم‌نرمک رو به آب‌شدن بوده است. چند ماه بود که ما از این بستنی‌ها می‌خوردیم؟ بستنی مهر! سردخانه شهدا! ناخودآگاه به جعبه عرق‌کرده بستنی‌ها نگاه کردم و بعد نگاهی به اطراف، حالا می‌فهمیدم که چرا برق سردخانه بستنی‌ها را خاموش نکرده بودند. عرق سرد روی جعبه بستنی‌ها، دریچه هوای سردخانه، دو محیط پشت به هم چسبیده، بستنی‌های لیوانی، قیفی، چوبی، رنگی و آن طرف دیواره اجساد سربازها، بسیجی‌ها، پاسدارها و مردم عادی! و هر دو از یک دستگاه خنک‌کننده تغذیه می‌شدند. عرق سرد روی جعبه‌ها! عرق سرد روی اجساد...!