یک استکان چای قند پهلو

چای یکی از نوشیدنی‌های پرطرفدار در کشور ماست که مصرف به اندازه و صحیح‌ آن البته خواص بسیاری هم در پی دارد. چای سیاهی که به صورت فله‌ای در بازار به فروش می‌‌رسد، تنوع فراوانی دارد. وقتی برگ گیاه را می‌چینند و به شکل تازه برای عملیات پلاسیدن یا تخمیر می‌‌فرستند، رنگ گیاه عوض شده و سیاه می‌‌شود. بو و مزه آن هم تغییر می‌کند و نتیجه خشک شدن این گیاه، چای سیاه است.

اگر گیاه تازه ، سریع خشک شود و تخمیر روی آن صورت نگیرد، نتیجه چای خشک، سبز است که رنگ کمتری تولید می‌کند اما خواص آن بیشتر از چای سیاه است.

بهترین، مرغوب‌ترین و خوش ‌طعم‌ترین چای، چای بهاره است و بعد چای تابستان و پاییز بهترین است.

هر چه برگ چای درشت‌‌تر باشد یبوست‌آوری آن کمتر می‌شود اما هر چه چای خردتر باشد این مواد در آن بیشتر هستند. چای درشت از نظر کیفیت بهتر از چای‌ریز و پودری است.

اضافه کردن رنگ و عطری کردن چای به شکلی که بوی تند و رنگ قرمز غلیظ پیدا کند، مضر می‌شود. چای طبیعی دیر دم می‌کشد و زود سیاه نمی‌شود.

خواص چای هم هر چه بیشتر بماند، عوض می‌شود و دیگر رفع‌کننده خستگی نیست، چون کافئین آزاد شده با دیگر مواد ترکیب شده و خاصیت خود را از دست می‌‌دهد.

مصرف عطریات افزوده شده به چای در طولانی مدت می‌‌تواند در کبد تجمع یافته و به سموم تبدیل شود و عوارضی را برای مصرف کننده اش در پی داشته باشد، بنابراین بکوشید از عطردهنده‌های طبیعی استفاده کنید.

این عطرها برگ شمعدانی عطری‏، دارچین، هل، مخلوط ادویه‌های گرم، جوز هندی، میخک، زنجبیل که باهم کوبیده شده و در هر بار دم کردن چای می‌توانید به اندازه یک عدس یا بیشتر از این مخلوط درون چای بریزید و از نوشیدن آن لذت ببرید.