اگر 10 بار هم به دنیا بیایم بازهم گویندگی را انتخاب می‌کنم

آقای اسکویی گویندگی را چطور انتخاب کردید؟

من از دبیرستان و نوجوانی به گویندگی علاقه داشتم؛ بخصوص گویندگی در بخش خبر و همین طور دوبله فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی.

قبل از آن که وارد تلویزیون بشوم یک سال دوره فن بیان در هنرهای دراماتیک را گذراندم. آذر 1345 به استخدام تلویزیون درآمدم. از بین 300‌شرکت‌کننده برای گویندگی در برنامه‌های سیاسی و اخبار، امتحان دادم و خوشبختانه قبول شدم.

سال 1350 گروه ورزش تلویزیون تشکیل شد و من ضمن خواندن اخبار ورزشی، مسابقات مختلف را هم گزارش می‌کردم. من اولین گزارشگر تنیس، سوارکاری و اتومبیلرانی در ایران هستم. البته همان زمان مسابقات فوتبال، بسکتبال و وزنه‌برداری را هم گزارش می‌کردم.

والیبال است.

بله، در حال حاضر مسابقات والیبال را از رادیو ورزش گزارش می‌کنم.

والیبال. گزارشگری مسابقات والیبال بیشتر از همه مورد علاقه من است. خودم هم این رشته را دوست دارم و می‌کوشم با تمام احساس این مسابقه را گزارش کنم. طوری اجرا می‌کنم که شنونده خود را کنار زمین احساس کند و با لذت فراوان گزارش را پی بگیرد.

همان طور که گفتم، از آغاز گوینده اخبار سیاسی بودم، اما اکنون سال‌های زیادی است که گوینده ورزشی هستم. مردم با صدای من در برنامه‌های ورزشی آشنا هستند و اگر در یک برنامه غیرورزشی شرکت کنم، همه تصور می‌کنند آن برنامه هم ورزشی است. ضمن این که من در کار برنامه ورزشی تخصص دارم و شاید از عهده برنامه‌ای غیراز آن نتوانم برآیم.

اولین بار در سال 1345 و زمانی که تلویزیون ملی افتتاح شد، پشت میکروفن قرار گرفتم. آن زمان در اوج لذت بودم و احساس بسیار خوبی داشتم. زمانی که در تلویزیون مشغول کار بودم گاهی در رادیو هم برنامه اجرا می‌کردم، اما خیلی کم و البته در همان سال‌ها بود که مطالبی را برای رادیو می‌نوشتم.

گویندگی در تلویزیون سخت‌تر از گویندگی در رادیوست. گوینده تلویزیون چون دیده می‌شود، باید دقت بسیار زیادی در حرکات خود داشته باشد، اما گوینده رادیو آزادتر است. گوینده رادیو باید تبحر داشته باشد تا شنونده را پای رادیو بنشاند و نگذارد او رادیو را خاموش کند.

گویندگی عشق می‌خواهد و اگر 10 بار هم دنیا بیایم باز هم گویندگی را انتخاب می‌کنم. اگر کسی می‌خواهد در کار گویندگی موفق باشد، باید به کار خود علاقه‌مند و مطالعه داشته باشد و آنچه را نمی‌داند بپرسد و غرور و خود برتربینی را از خود دور کند. همچنین با برنامه‌اش آشنایی کامل داشته باشد، مثلا اگر در یک برنامه علمی گویندگی می‌کند با مسائل روز آن آشنا باشد. اگر برنامه‌های ورزشی را گویندگی می‌کند باید آشنایی کامل با آن رشته ورزشی داشته باشد.

صدای شاخص و قابلیت گویندگی هر دو لازم و ملزوم یکدیگرند. یک گوینده خوب باید صدای خوب، تحصیلات عالیه داشته و با مطالعه باشد و نیز لهجه نداشته باشد.

از سوی دیگر برای پیشرفت در کار خود باید قابلیت‌های مجریگری را هم داشته باشد تا از عهده کار برآید.

به اعتقاد خودم تمام کارهای شبکه رادیویی ورزش جزو بهترین‌هاست. شبکه رادیویی ورزش توانسته تمام اقشار مختلف در هر رده سنی را با خود همراه کند. امروز پیر و جوان و زن و مرد باهرسلیقه‌ای شنونده برنامه‌های رادیو ورزش هستند؛ بخصوص کسانی که به گزارش‌های ورزشی علاقه‌مندند.

با توجه به این که کار من گویندگی و گزارشگری در رادیو ورزش است، تمام لحظات می‌تواند برای من خاطرات خوب و بد باشد. زمانی که تیم‌های ما شکست می‌خورند برای من جزو خاطرات بد هستند و زمانی که به پیروزی می‌رسند، خاطرات شیرینی برای ما رقم می‌خورد. اما بهترین خاطره‌ام پیروزی تیم فوتبال کشورمان در برابر استرالیاست که بعد از آن به جام جهانی راه پیدا کردیم. هیچ‌وقت لحظات و دقایق پایانی آن مسابقه را فراموش نمی‌کنم، چون با استرس بسیار زیادی آن دقایق را تعقیب کردم.

مجری آزادتر از گوینده است و می‌تواند هنگام اجرای برنامه حرکت کند، راه برود این طرف و آن‌طرف را نگاه کند (البته در تلویزیون)‌ و در مورد موضوعات مختلف صحبت کند. اما گوینده یک برنامه فقط باید درباره مطالب همان برنامه صحبت کند و بسیار جدی باشد و حرکات اضافی نداشته باشد.

امروز آنقدر به رادیو علاقه‌مند شده‌ام که حاضر نیستم گویندگی در رادیو را با گویندگی در تلویزیون عوض کنم، بویژه گویندگی در رادیو ورزش را.

بی‌نهایت از شما سپاسگزارم و تشکر می‌کنم از این‌که مرا برای مصاحبه انتخاب کردید.