در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اغلب مردم برای رفتن به سفر، برگزار کردن یک مهمانی نسبتا بزرگ، کارهای اداری و اموری مانند اینها به فکر برنامهریزی میافتند، اما برای کل زندگی نه. در نتیجه نباید تعجب کرد اگر آنها در پایان راه دلزده و مایوس شوند و از خود خیلی راضی نباشند.
شاید به اندازه کافی به ما آموزش ندادهاند یا ما کمتر یاد گرفتهایم که آرامش و آسایش و رسیدن به اهداف زندگی، در گرو داشتن برنامهای قابل اجراست. البته اشتباه نکنید! برنامهریزی برای زندگی، من و شما را از برخورد با اتفاقات غیرمنتظره و فراز و فرودهای معمول زندگی ایمن نمیسازد، اما به ما کمک میکند که به شرکتکنندهای فعال در مسابقه زندگی تبدیل شویم و آینده خود را تا حد زیادی به خواست خود شکل دهیم.
از وقتی که برای نخستین بار قدم به مدرسه گذاشتیم، همه به ما نصیحت کردند که از همین امروز برنامهریزی را یاد بگیر و برای خودت برنامهای داشته باش. همه گفتند از همین روز اول مدرسه به فکر درسهایت باش، اما چقدر به این حرفها گوش کردیم؟ چقدر برنامه داشتیم و برنامهریزی کردیم؟ نه در آن سال که در سالهای بعد هم؛ البته شاید هم کمتر به ما یاد دادند که چگونه برنامهریزی کنیم و این کار چقدر مهم است، البته نه فقط برای درس که برای همه زندگی.
برنامهریزی چیزی نیست که فقط برای درس و مدرسه به کار آید. ما همه جا و در تمام مراحل زندگی به برنامه نیاز داریم. از اوقات فراغت گرفته تا ورزش، تفریح، درس، مطالعه، کار، زندگی مشترک، تربیت فرزندان و... .
راستش وقتی با دقت بیشتر به رفتار مردم توجه میکنیم، بیشتر متعجب میشویم. آنها برای رفتن به سفری چند روزه، روزها و هفتهها برنامه ریزی میکنند. از لحظهای که میخواهند از خانه خارج شوند تا وقتی که دوباره به خانه برگردند، میکوشند دقیقه به دقیقهاش را مشخص کنند که کجا باید بروند و چه باید بکنند. راه، هزینه، اماکن دیدنی، تفریحی و... همه چیز را در نظر میگیرند تا مبادا چیزی از قلم بیفتد، اما برای مسیر زندگی خود، برای اصلیترین سفری که همه پیش رو داریم هیچ برنامهای ندارند.
همه میدانند برنامه داشتن هنگام سفر کمک میکند که مسیر را گم نکرده و به بیراهه نرویم. همچنین به ما کمک میکند تا زمان خود را بیهوده از دست ندهیم. پس جای تعجب نیست اگر داشتن برنامه در زندگی هم همین اثرات را بهجا بگذارد.
اگر در زندگی هم مسیر دقیق حرکت خود را بدانیم و زمانی را برای رسیدن به مقصد تعیین کنیم، شاید در جاده زندگی هم راه را گم نکنیم.
چرا برنامهریزی میکنیم؟
هر کسی در زندگی براساس دیدگاهها و جهانبینی خود، اهدافی دارد. شاید حتی بتوانیم بگوییم که ما انسانها زندگی میکنیم تا به اهدافمان برسیم، اما باید به این نکته هم برسیم و آن را باور کنیم که با داشتن برنامهای دقیق و حساب شده، راحتتر به این اهداف خواهیم رسید. بعلاوه با کمک برنامه، خطرات و مشکلات سر راهمان نیز کاهش مییابند و اثر آنها بر حرکت ما به حداقل میرسد، مشکلاتی که هر لحظه ممکن است در زندگی ما رخ بدهد.
داشتن برنامه در زندگی به ما کمک میکند که خوب و صحیح تصمیمگیری کرده؛ فرصتها و تهدیدها را بشناسیم و زمان هر یک را بهدرستی درک کنیم.
زندگی برنامهریزی شده، فرصتی در اختیار ما قرار میدهد تا بدانیم میخواهیم چه کار کنیم و به کجا برویم. بدانیم مقصد کجاست و برای رسیدن به آن چقدر زمان داریم. با دانستن این موارد زندگی نیز راحتتر و شیرینتر خواهد شد.
اما متاسفانه هنوز خانوادهها از اهمیت برنامهریزی در زندگی آگاه نیستند و به همین دلیل هم نمیتوانند فرزندان خود را با این مهم آشنا سازند.
در حقیقت برنامه داشتن کلید موفقیت است. زندگی با برنامه ریزی جهت میگیرد و مقصد آن مشخص میشود.
با توجه به امکانات و ابزار لازم و به کارگیری مناسب آنها، باید آنچه را میگوییم یا در سر میپرورانیم به اجرا درآوریم.
البته مهم است بدانیم که برنامهریزی غلط نیز ما را از ادامه راهمان بازمیدارد؛ پس باید برنامهای دست یافتنی، منظم و معقول طراحی کنیم؛ برنامهای برای زندگی.
نیلوفر اسعدیبیگی
Ezinearticles.com
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: