توفیقی: رسانه‌ها کمک کنند شطرنج پتانسیل دارد

همایون توفیقی، شطرنج‌باز 20 ساله گیلانی، اخیرا سومین نورم استاد بزرگی خود را هم به دست آورد تا پس از طی ‌ مراحل تصویب این درجه در فدراسیون جهانی، عنوان ششمین استاد بزرگ شطرنج تاریخ ایران را به دست آورد. او که چهارمین ملی پوش ایران در مسابقه‌های پیش‌روی المپیاد جهانی شطرنج در کشور روسیه و بازی‌های آسیایی گوانگجو به شمار می‌رود این روزها در اردوی تیم ملی، خود را مهیای حضور موفق در این دو رویداد مهم می‌کند. به این بهانه، گفتگوی کوتاهی با دانشجوی رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی رشت و عضو تیم باشگاهی دانشگاه آزاد انجام دادیم.
کد خبر: ۳۵۳۱۳۳

کسب عنوان استاد بزرگی در این سن پایین، افتخار بزرگی است که امسال شامل 2 شطرنج‌باز بسیار جوان ایران یعنی شما و آقای اصغر گلی‌زاده می‌شود.

البته شاید این تازگی نداشته باشد و پیش‌تر قائم‌مقامی و مرادی هم در سنین پایین حدود 18 تا 19 سالگی، این عناوین را به دست آورده بودند. من در رقابت‌های مشهد صاحب سومین نورم استاد بزرگی هم شدم و منتظر تصویب این عنوان، حول و حوش برگزاری المپیاد جهانی شطرنج در کانتی مانتسیسک روسیه هستم تا حوالی آبان یا آذر، این عنوان رسما به ما ابلاغ شود.

چه هدفی را در رقابت‌های جهانی روسیه دنبال می‌کنید؟

ایران در رده 47 رده‌بندی جهانی شطرنج قرار دارد و فکر می‌کنم حضور در بین 30 تیم برتر دنیا، هدف بسیار خوبی برایمان باشد. اگر هم به جمع 20 تیم اول جهان پا بگذاریم که بسیار عالی است. به هر حال با این اهداف راهی کانتی مانتسیسک روسیه ـ‌ که حوالی سیبری روسیه واقع شده است ـ می‌شویم.

آ‌یا برودت هوا و شرایط جوی سیبری می‌تواند تاثیری روی عملکرد ورزشکاران حرفه‌ای این رشته در مسابقه‌های جهانی بگذارد؟

به هر حال در شطرنج همه عوامل موثرند و آب و هوا نیز در موفقیت یا ناکامی شطرنج‌باز بی‌تاثیر نیست. به فرض کسی که در هوای گرم تابستان به شهر شرجی رشت بیاید و بخواهد آنجا با من مسابقه دهد، با مشکلات بیشتری نسبت به من بومی مواجه می‌شود. امیدوارم در خلال مسابقه‌های جهانی، خبری از سرمای 30 تا 40 درجه زیر صفر شهر کانتی مانتسیسک نباشد.

فکر می‌کنید شرکت در این مسابقه‌های مهم، سکویی برای حضور موفق در گوانگجو باشد؟ اصلا هدف ما در گوانگجو چیست، آیا می‌توانیم برنز تیمی دوحه را ارتقا دهیم؟

بله، ضمن این که المپیاد جهانی که خود یک هدف است، مسیر مناسبی برای آمادگی هرچه بیشتر در گوانگجو هم محسوب می‌شود. اما فکر می‌کنم با حضور 2 کشور هند و چین به عنوان 2 قدرت مطرح جهانی، تکرار برنز تیمی آسیا برای ما در حضور کشورهایی چون قزاقستان، ازبکستان و ویتنام بسیار عالی و ارزشمند خواهد بود.

در رقابت‌های انتخابی شانسی برای خود متصور هستید؟

ما در میزهای پایین، شانس بیشتری داریم مثل رقابت‌های آسیایی سال گذشته در هند که من در میز 4 و محجوب در میز 3 صاحب 2 عنوان دومی شدیم. البته موفقیت در مسابقه‌های انفرادی به میزان آمادگی شخصی هر شطرنج­باز بستگی دارد.

اکنون در 20 سالگی صاحب عنوان استاد بزرگی می‌شوید. برنامه‌تان برای ادامه مسیر حرفه‌ای چیست؟

من اکنون در امتیاز 2500 قرار گرفته‌ام. معمولا افراد دارای امتیاز 2700 به بالا به طور غیررسمی سوپراستار بزرگ محسوب می‌شوند.

طی شدن این مرحله و کسب چنین امتیازی در کشور ما کاری بسیار دشوار و تا حدی دست نیافتنی تلقی می‌شود چون نیازمند عزم و اراده‌ای بسیار جدی و همچنین برخورداری از توان مالی بالا یعنی داشتن پشتوانه و اسپانسر مالی قدرتمند است. در ایران استادی برای ملی‌پوشان کنونی شطرنج وجود ندارد و مربیانی که از خارج به کشورمان می‌آیند به صورت مقطعی و دوره‌های یکی، دو هفته‌ای با ملی‌پوشانمان کار می‌کنند. در حقیقت ما تنها می‌توانیم نکاتی را با آنها چک کنیم. طبیعی است که هر شطرنج‌بازی، هدف خود را رسیدن به عالی‌ترین رتبه شطرنج دنیا قرار می‌دهد ولی در عمل با شرایط مالی موجود، رسیدن به پله‌های بالا برای ما تقریبا غیرممکن است. من در سن و سال خوبی قرار دارم ولی اینجا طوری نیست که مثل خیلی کشورهای دیگر با تمرین‌های ویژه و استفاده از مربیان خوب، ما را بالا بکشند.

چه مشکلات مالی بر سر راه شما وجود دارد؟

اسپانسر در دنیا همواره به سمتی متوجه می‌شود که در آن بیشتر و بهتر تبلیغ شود. وقتی نگاه رسانه‌ها کمتر متوجه ماست طبیعی است که اسپانسری هم برایمان وجود نداشته باشد. الان لیگ برتر شطرنج ایران که 6 هفته‌ای هم بیشتر طول نمی‌کشد و معمولا روزهای پنج‌شنبه و جمعه مسابقه‌هایش برگزار می‌شود با حضور 8، 9 تیم در حال برگزاری است. تنها تیمی که در آن قراردادهای محکم‌تری وجود دارد پرسپولیس است که ستاره‌هایی چون قائم‌مقامی را جذب کرده است.

من در تیم دوم لیگ یعنی دانشگاه آزاد کار می‌کنم که قراردادهای آن از لحاظ مالی فاصله زیادی با پرسپولیس دارد و تیم‌های دیگری هم وجود دارند که حتی قراردادهایی 100 تا 150 هزار تومانی با شطرنج‌بازان خود منعقد کرده‌اند و در حقیقت رایگان از آنها استفاده می‌کنند.

برای اعزام به مسابقه‌های برون‌مرزی هم در تورنمنت‌هایی که فدراسیون متقبل هزینه‌ها نمی‌شود یک شطرنج‌باز ناچار است 2 تا 3 میلیون تومان هزینه کند، در حالی که حتی اگر صاحب مقام شود شاید یک میلیون تا 2 میلیون تومان، جایزه دریافت کند.

به هر حال رشته ما مثل رشته‌های دیگر، در آمد زا نیست و ادامه دادن آن چندان آسان به نظر نمی‌رسد خلاصه بگویم ما پتانسیل داریم چون کمتر رشته‌ای توانسته در آسیا عنوان سومی خود را تثبیت کند، ولی ما چند سالی است خود را پس از هند و چین ثابت کرده‌ایم. پس از رسانه‌ها می‌خواهیم ما را کمک کنند.

مجید عباسقلی / گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها