سهم امیرحافظ در جراحت

من 2 سال پیش به طور حرفه‌ای کارم را در این زمینه آغاز کردم. البته همیشه بازیگری دغدغه‌ام بود و علاقه خاصی به این حرفه داشتم و دوست داشتم بازیگری را به عنوان یک شغل انتخاب کنم بنابراین در کلاس‌های آزاد بازیگری آقای امین تارخ ثبت‌نام کردم و آموزش دیدم.

چون در این کار تنوع زیادی وجود دارد و مانند مشاغل دیگر نیست که آدم را خسته کند و به تکرار بیندازد. هیچ گاه دوست نداشتم کارمند باشم تا هر روز مجبور شوم یک کار تکراری را انجام دهم. بازیگری این اجازه را به من می‌دهد که هیجان داشته باشم.

به خود بازیگری. نمی‌گویم لذت این کار را دوست ندارم اما مهم برای من خود بازیگری است. خیلی دوست دارم متن یک نویسنده را به واسطه بازی‌ام زنده کنم.

خیلی زیاد. من به جای دیگران هم می‌توانم فکر کنم و هم می‌توانم در موقعیت‌های مختلف قرار بگیرم.

می‌توانم بگویم من کمی هم شانس آوردم. البته ناگفته نماند که در مدت آموزشم تمرینات زیادی را انجام می‌دادم که بسیار موثر بودند.

من پیش از جراحت در 2 فیلم سینمایی بازی کرده بودم. یکی دختران به کارگردانی قاسم جعفری و دیگری اتوبوس به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور و از همان زمانی که در فیلم اتوبوس بازی می‌کردم قرار شد نقش امیرحافظ را نیز در جراحت بازی کنم.

بله، ولی اعتراف می‌کنم که تصورم این قدر سریع نبود، اما از آن آدم‌هایی هستم که در هر کاری که وارد می‌شوم پی‌اش را می‌گیرم تا بالاخره به یک نتیجه‌ای برسم.

بله، قطعا تاثیر می‌گذارد چون بازی در سینما به مراتب سخت‌تر است و امکان خطا حداقل است، اما در تلویزیون کار به این سختی نیست. هر چند که در تلویزیون بازیگر به واسطه مخاطب گسترده‌اش بیشتر مورد قضاوت قرار می‌گیرد. این موضوع در سینما وجود ندارد یا حداقل کمتر است.

به نظرم سعید نعمت‌الله یکی از نویسندگان خوب و بادرایت است که با سن و سال کمش بسیار پخته و سنجیده می‌نویسد. به عقیده من در جراحت جنبه‌هایی به تصویر کشیده شد که تا بحال ندیده بودیم.

باور کردم که توانستم در قالب او فرو روم و نقش را بازی کنم.

من هم قبول دارم که دیالوگ‌های او، دیالوگ‌های خاصی است، اما ما برای ادا کردنش مشکلی نداشتیم چون قبل از کار، دورخوانی داشتیم و از همان موقع من دیالوگ‌هایم را حفظ می‌کردم و ملکه ذهنم شده بودند. بنابراین ادا کردنش کار سختی نبود.

من بلافاصله پس از اتمام کارم در فیلم اتوبوس به این سریال پیوستم. فکر می‌کنم اسفند سال گذشته بود و فروردین هم کلید زدیم. زمان زیادی نداشتم اما در همین مدت کم هم توانستم به امیرحافظ برسم.

آقای تارخ هم استادم هستند و هم دوست خوبم. خیلی هم خوب با جوان‌ترها ارتباط برقرار می‌کنند. به هر حال تجربه خیلی خوبی بود. توانستم در کنار اساتیدی مثل خانم قاسمی، آتنه فقیه‌نصیری و آقای عمرانی بازی کنم.

خیر، اتفاقا به نظرم هر چقدر که نقش مقابلت قوی‌تر کار کند آدم اعتمادبه‌‌نفس هم زیادتر می‌شود.

به هر حال ترس از دیده شدن وجود دارد.

بله، ولی از نقد هراسی ندارم و تا به حال هم خیلی از نقدها را خوانده‌ام.

چون او اساسا شخصیتی است که بدون فکر کار می‌کند و بعد از انجام دادن کارها تازه فکر می‌کند. او دو طرف را می‌خواهد، اما آن دو طرف می‌خواهند که او فقط یک طرف را بخواهد. بنابراین بین زن و مادرش نمی‌داند باید کدام را انتخاب کند. در صورتی که اکرم عاقلانه‌تر رفتار می‌کند.

صددرصد سهم من و نویسنده و کارگردان است. من بیش از تصویربرداری برای امیرحافظ شناسنامه‌ای را طراحی کردم و آقای عسگرپور و سعید نعمت‌الله هم بسیار کمکم کردند و جزییات این شخصیت‌ را برایم توضیح دادند.

یادم نیست، اما پیشنهادهای زیادی را همان موقع می‌دادم که مورد قبول قرار می‌گرفت، ولی به طور اخص می‌توانم بگویم سبک خنده‌های امیرحافظ مال خودم است.

خیلی کم، چون فیلمنامه آن قدر کامل بود که نیازی به این کار نبود.

دعوایی که در خانه پامنار شکل گرفت آن هم بین انسی، اقدس و اکرم. آن سکانس را خیلی دوست دارم.

خب قطعا خیلی پخته‌تر شده بود. هر سکانسی که تمام می‌شد یک تجربه تازه به من اضافه می‌شد.

همان آتش گرفتن خانه ونک.

خیر. ما دقیقه 90 شروع به کار نکردیم بنابراین فرصت کافی داشتیم. درست روز اول ماه رمضان کار ما تمام شد.

بله، چون بلاتکلیف است. او فقط ازدواجش را باور کرده است. برای همین راحت رفت سر زندگی‌اش و در عالم بچگی‌اش پناه برد به کامیاب. به هر حال او در شرایط بدی قرار گرفته بود.

بله، چون در یک شرایطی قرار گرفته‌اند که باید خیلی چیزها برایشان حل شود. بنابراین چاره‌ای ندارند و مجبورند که از هم فاصله بگیرند.

بله، کاملا حرف شما را قبول دارم. من این جو صمیمی را خیلی دوست دارم. خانواده پدربزرگ من هم همین طور هستند و از این طریق خودم این جو را حس کرده بودم و برای خودم بودن در این خانواده سنتی شیرین و دلنشین بود.

من همه جور نقش را دوست دارم و می‌خواهم تجربه کنم و بیاموزم.

خیر، حتی اگر به قیمت این باشد که مدت زیادی کار نکنم.

خوب بود، او تجربه‌ اولش بود اما خیلی خوب با هم همگام شده بودیم. البته عوامل پشت صحنه هم بسیار ما را یاری کردند.

بله، هم بخاطر داستان خوبی که داشت و هم بخاطر وقت کافی که داشتیم، حتما کار مورد قبول قرار می‌گرفت. به هر حال خوشحالم که مخاطبین هم جراحت را دوست داشتند.

خیلی زیاد اما باور کنید حس خاصی برایم نداشت.

در مسیر زاینده‌رود را دیدم و به نظرم کار خیلی موفقی است.