7 فرصت برای روز هفتم

تقدیر و سرنوشت و آگاهی از آینده 2 مقوله‌ای هستند که همواره برای انسان اسباب کنجکاوی را فراهم آورده و به همین دلیل نیز بارها و بارها دستمایه ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی شده‌ است. توان آدمی در جلوگیری از اتفاقات آینده یا قدرت او در متوقف‌کردن زمان یا به عقب برگرداندن آن، همه و همه اشکالی از همین کنجکاوی است. فیلم صبح روز هفتم ساخته مسعود اطیابی نمایشی دیگر از همین مساله است. داستان فیلم ساده، کوتاه و یک خطی است و حتی توسط فیلمسازان ایرانی نیز دستمایه ساخت تله‌فیلم گردیده است؛ تکرار مداوم یک روز و قدرت نصفه و نیمه انسان در تغییر تقدیر.

کد خبر: ۳۵۲۳۱۲

صبح روز هفتم داستان مردی است خلافکار که بتازگی از زندان آزاد شده اما همسر و فرزندش حاضر به پذیرش او نیستند. همان روز اول آزادی او با تمامی جزئیات، 7 بار برای او تکرار می‌شود و او اگرچه سعی می‌کند از این تکرار در جهت اهداف سوء خود سود ببرد اما با دیدن نتیجه این اعمال، رفتار خود را اصلاح می‌کند و این مطلب ادامه می‌یابد تا آن که در روز هفتم زندگی تازه‌ای را آغاز می‌نماید.

صبح روز هفتم اختیار و اراده انسانی را در تغییر سرنوشت خود آشکار کرده و این قدرت را به رخ او می‌کشد. همچنین در این اثر لزوم تسلیم انسانی را در برابر حقایقی همچون مرگ بیان کرده و خارج از اراده بودن آن را بدرستی و با حفظ اختیار انسان آشکار می‌نماید.

نکته مهم دیگری که باید درباره صبح روز هفتم به آن اشاره کرد، تاکیدی است که این فیلم بر نقش تعلیم در تربیت انسانی می‌نماید و حضور یک مربی یا یک معلم را ضروری می‌شمرد. صبح روز هفتم با بهره‌گیری از تلمیحی شیرین و بجا به مقایسه تربیت انسان و اسب پرداخته و بیان می‌دارد که انسان به تربیتی فراتر نیازمند است و آن تربیتی است که سبب تعالی روحی و اخلاقی شخص گردیده و به همین دلیل است که از وجود یک پیرمرد ساده اهل معرفت در داستان کمک گرفته و فطرت شخصیت اصلی داستان را بیدار می‌نماید.

صبح روز هفتم مفهوم ساده اما پرارزشی را در قالب یک فیلم با درونمایه طنز به شایستگی بیان می‌دارد. زبان فیلم، شیرین و قابل فهم است و برای ارائه یک محتوای تربیتی ارزشمند نیز بدرستی از طنز بهره گرفته شده است که البته نمی‌توان در این راه بازی خوب شهرام حقیقت‌دوست را نادیده گرفت.