سیر صعودی بسکتبال ایران

اکنون تیم ملی بسکتبال ایران پس از یک برد و چند باخت قابل قبول، از مسابقه‌های جهانی پربیننده‌ترین ورزش توپی سالنی جهان ـ که دارای 450 میلیون بازیکن در رده‌های سنی مختلف در سراسر دنیاست ـ به کشورمان بازگشته است. بی‌شک باید این نتایج را به دست فراموشی سپرده و از آموزه‌های جام جهانی بهره لازم را در جهت رفع ضعف‌های خود برگیریم. در واقع، از همین الان باید به آنچه نداریم فکر کنیم تا به استانداردهای بسکتبال هرچه بیشتر نزدیک و نزدیک‌تر شویم. باید بسکتبال را به استان‌های پراستعدادی چون کردستان، کرمانشاه، همدان، مازندران، فارس، آذربایجان، خراسان، گیلان، تهران و اصفهان ببریم. باید به ضعف‌های اولیه‌ای چون پرتاب پنالتی، شوت 2 امتیازی و بویژه پرتاب‌های 3 امتیازی و کنترل توپ، توجه بیشتری نمود و آنها را در سطوح پایه با دقت و کیفیت بالاتری آموزش دهیم. باید وسایل الکترونیک لازم بازی‌های این ورزش را فراهم آورده و تیم ملی را همیشه در کوران مسابقه‌های برون‌مرزی قرار دهیم. باید مربیان را وادار نمود که آگاهی‌های خود را به روز کنند تا بزودی هدایت تیم ملی اصلی خود را به دست یک ایرانی بسپاریم و ان‌شاءالله همچنان در عرصه‌های جهانی بسکتبال بدرخشیم و در جام‌های جهانی بعدی، فرهنگ ایرانی را در کنار هنر بسکتبالش به دنیا نشان دهیم.