در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
او زنده میماند و در پی انتقام برمیآید. کارگردان فیلم ریچارد بری که از دوستان قدیمی رنوست و مدتها به دنبال یافتن سوژهای برای همکاری با او بود، میگوید ماتهای شخصیتی بسیار خطرناک است و این به خاطر گذشتهاش است و ظرفیت بالقوهای برای خشونت دارد». او این فیلم را با خواندن رمانی از فرانتس ـ اولیور گیزبرت که بر مبنای زندگی جکی ایمبرت در دهه 60 نوشته شده، ساخته و میگوید «از سوی دیگر این شخص احساسی عمیق و سخاوتمندانه به بشریت دارد. فکر میکنم همه پروژههای ژان، این ویژگیها را دربر میگیرد.»
این ویژگیهاست که در وهله اول تماشاگران بینالمللی را برای فیلمهای او میسازد و توجه همه را به رنو جلب میکند و در حالی که او با ناتالی پورتمن 12 ساله در فیلم «حرفهای» بازی میکند، همه دنیا شیفته این فیلم میشوند. او میگوید بدون این فیلم ممکن بود من در حال بازی در تئاتر میبودم. این فیلم که درباره دوستی یک مرد خشن با یک دختر یتیم است، راه را برای بسیاری از فیلمسازان دیگر فرانسوی باز کرد و موجب همکاری بازیگرانی مثل وینسنت کسل و متیو کازوویت با هالیوود شد.
هر چند این فیلمها در نوع خود او را از موارد دیگر مردان مسلح مثل سیلوستر استالونه نیز تفکیک میکند، اما رنو برای علاج این مساله به کمدی هم نه نمیگوید و در نقش مقابل استیو مارتین در بازسازی فیلم پلنگ صورتی در سال 2006و دنباله آن در سال 2009 ظاهر میشود. با این حال پس از بازگشت به ریشههایش در فیلم 22 گلوله، رنو یک بار دیگر در نقش یک پزشک در درامی با عنوان «جمع کردن» بازی کرده که اقتباسی از اخراج یهودیان پاریس در سال 1942 است و قرار است آن هم امسال اکران شود.
پورتمن در ایمیلی که به نشریه تایم فرستاد، درباره رنو گفته است: «شما همیشه میتوانید به بازیگرانی بزرگ بگویید که بتوانند هم کمدی و هم درام را به صورت تخصصی بازی کنند، چون آنها لحظههای کمدی را در فیلمهای سیاه خیلی درخشان از آب در میآورند.»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: