نقطه
بیگناهی، گناه مولا بود
آسمان، سرپناه مولا بود ـ
و زمین، کارگاه مولا بود.
عاشقی، پا به پای او میرفت
چشم نرگس، نگاه مولا بود.
هر چه میکرد، دلبری میکرد:
«مهربانی»، سپاه مولا بود!
عدل و آزادگی، که گم میشد ـ
چشم «مردم»، به راه مولا بود.
روز، هر چیز داشت؛ از او داشت
و شبان، شاهراه مولا بود.
روز و شب را، به کار، وا میداشت:
این،
سپید و سیاه مولا بود!
آب، از «الغدیر»، برمیداشت
مشربی،
که گواه مولا بود
«کوفه»، هر چند هم، که بد میکرد ـ
باز هم، در پناه مولا بود!
پدر خاک بود و، خاکی بود
«بیگناهی»،
گناه مولا بود!
ابوالقاسم حسینجانی
تازه ها
پیشنهاد سردبیر
هوش مصنوعی یکی از قدیمیترین عادتهای ما در اینترنت را تغییر داده است
گوگل جواب میدهد؛ چرا کلیک کنیم؟
گفت و گو
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
نذر کتاب؛ وقف دانایی برای گسترش عدالت فرهنگی
در گفتوگو با جامجم آنلاین تشریح شد
فاصله ایران با پیشروان هوش مصنوعی قابل جبران است
جامجم آنلاین بررسی کرد
باجنیوزها؛ باجگیری در لباس افشاگری
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد