12 میمون

فیلم 12 میمون اثر قابل توجهی در سینمای علمی ـ تخیلی است؛ هم به واسطه کارگردان پرآوازه‌اش و هم به واسطه داستان هیجان‌انگیزی که روایت می‌کند، داستانی که با ته‌مایه‌های فلسفی می‌تواند ذهن بیننده را درگیر خود کند.

12 میمون در واقع یکی از مهمترین فیلم‌های مربوط به سفر زمان است. داستان از آنجا شروع می‌شود که در سال 1996 با انتشار ویروسی کشنده در نقاط مختلف جهان بیش از 5 میلیارد نفر از ساکنین سیاره ما نابود می‌شوند و مردم برای ادامه تمدن خود ناچار به سفر به اعماق زمین می‌شوند. تمدنی جدید با شرایط جدید در اعماق زمین و به دور از قلمروی جدید حکمرانی ویروس‌های کشنده شکل می‌گیرد، اما این افراد که سودای بازگشت به سطح را دارند هر از گاهی یکی از زندانیان داوطلب خود را به سطح می‌فرستند تا نمونه‌هایی را جمع‌آوری کند که وضعیت رشد و تکثیر ویروس را دنبال کنند.

در یکی از این سفر‌ها داوطلبی به نام جیمز کول مامور می‌شود که با ماشین زمان به سال 1996 برگردانند شود تا اطلاعاتی درباره گروهی که مسوول انتشار این ویروس بودند و خود را لشکر 12 میمون می‌نامیدند به دست آورند.

اما سوال‌های رایج درباره سفر در زمان باید پاسخ داده شود. سفر در زمان یکی از شاخه‌های علمی ـ تخیلی است که با تناقض‌های بسیار مهمی همراه است؛ اگر یک انسان به گذشته سفر کند می‌تواند در آن تغییری ایجاد کند؟ و از آن مهمتر آیا ممکن است انسان با خودش در زمان گذشته روبه‌رو شود؟ اگر این اتفاق بیفتد چطور یک نفر در آن واحد 2 نفر خواهد بود و مهمتر این‌که اگر کسی بخواهد در زمان سفر کند آیا زمان به همان تقدیری که برای دیگران خواهد گذشت بر او نیز می‌گذرد؟ در این صورت او تنها می‌تواند در محدوده سن خود سفر در زمان داشته باشد و تازه در این صورت هم هیچ‌گاه رفت و آمد خود را به یاد نخواهد داشت چون زمانی که مثلا انسانی 30‌ساله، 5 سال به عقب برگردد دیگر انسان 30 ساله نیست بلکه به انسانی 25 ساله تبدیل می‌شود.

خب ویژگی داستان‌های سفر در زمان، همین پیچیدگی‌هایش است و به همین دلیل این داستان فوق‌العاده در ذهن‌های کنجکاو مردم همچنان جالب و جذاب ‌مانده است.

پوریا ناظمی