کشتی ریاضت است

عباس جدیدی با این همه عنوان و افتخار، این روزها چه کار می‌کند؟

مشغول درس خواندن هستم. یک مجموعه فرهنگی، ورزشی و تجاری در خیابان پیروزی دارم که شخصا مدیریت آن را به عهده گرفته‌ام و بیشتر روی جوانان این رشته کار می‌کنم و آنها را آموزش می‌دهم. در یک کلام اگر بخواهم بگویم، مشغول خدمت به جوانان ایران هستم.

بهتر است جواب شما را با یک شعر شروع کنم. شاعر می‌گوید: «دندان که در دهان نبود، خنده بدنماست/ دکان بی‌متاع چرا وا کند کسی» وضعیت کشتی در حال حاضر اسفبار است. ما باید ریشه‌ای و زیربنایی کار می‌کردیم تا تیم ملی ما دارای پشتوانه شود. 5 سال قبل تیم جوانان ما با اختلاف 5 امتیاز نسبت به روسیه، تیم دوم دنیا بود، اما الان با 2 مدال برنز در دنیا پنجم شده‌ایم، آن هم با اختلاف فاحش نسبت به روسیه و ترکیه که نشان می‌دهد در این مدت در زمینه تیم‌های پایه سیر نزولی را طی کرده‌ایم. تیم‌های پایه و بزرگسالان مثل حلقه‌های زنجیر به هم وصل هستند و اگر تیم‌های پایه ساخته نشوند، تیم‌های بزرگسالان ما مثل اسکناس‌های بدون پشتوانه می‌شوند. در مجموع باید چشممان را به سوی واقعیت‌ها باز کنیم و خودمان را با القاب و عنوان‌های پوشالی گول نزنیم.

ما هم باید در مسابقات جهانی روسیه شرکت کنیم و هم در مسابقات آسیایی گوانگجوی چین که 2 میدان خیلی سخت است. من از فدراسیون کشتی سوال می‌کنم که چرا مسابقات انتخابی تیم ملی برگزار نشد؟ چون ما پشتوانه نداریم و به 5،6 نفر تکیه کرده‌ایم و آنها به فدراسیون کشتی خط می‌دهند که البته همین کشتی‌گیران را هم فدراسیو‌ن‌های قبلی ساخته‌اند.

اگر پشتوانه ما قوی بود که با قدرت مسابقات انتخابی را برگزار می‌کردیم و ترس و واهمه‌ای نداشتیم که این چند نفر خط بخورند. متاسفانه هر‌چه این 5، 6 نفر بگویند، فدراسیون هم انجام می‌دهد. نام این فدراسیون را می‌شود گذاشت فدراسیون کشتی‌گیرسالاری و هر دستوری که آنها بدهند، فدراسیون تمکین می‌کند.

این نشان‌دهنده ضعف کشتی ما است و باید به حال کشتی گریست چون این آقایان با شعار پشتوانه‌‌سازی و بها دادن به مربیان سازنده وارد شدند ولی متاسفانه به یکی از آنها عمل نکردند.

این یک نوع دور زدن کشتی است. فکر می‌کنم اگر رئیس فدراسیون از نبوغش برای پیشرفت کشتی استفاده می‌کرد، کشتی ما الان خیلی پیشرفت کرده بود. مردم واقعیت‌ها را می‌بینند و درک می‌کنند. آقای سعیدلو رئیس سازمان تربیت بدنی آدم مدیر و مدبری است و امیدوارم با دقت به این مسائل نگاه کند. مطمئن هستم اگر این کار را بکند، تغییر و تحولی در راس فدراسیون به‌وجود می‌آورد. اگر 80 درصد مردم ما فوتبال را نگاه می‌کنند،‌ 100 درصدشان اخبار کشتی را دنبال می‌کنند چون کشتی ورزش اول ما و رشته‌ای پرطرفدار برای ایرانی‌ها است. مردم کشتی را خوب می‌فهمند و خوب می‌دانند که چه کسی کار کرده و چه کسی به کشتی ایران لطمه‌زده است.

باید کار را از نوجوانان و جوانان شروع کنیم، با کار زیاد در استان‌ها،‌ اردوهای خوب خارجی و داخلی به کشتی ایران رونق بدهیم. ما باید برای کشتی که ورزش اول مملکت‌مان است،‌ یک بسیج ورزشی اعلام کنیم. اول باید از تغییر رئیس فدراسیون شروع کنیم و این فرهنگی که از والیبال به کشتی کشیده شده را منسوخ کنیم، چون دنیای والیبال، فرهنگ و آدم‌‌های آن از زمین تا آسمان با کشتی فرق دارد. باید این فضا را از بین ببریم.

صدا و سیما باید به کشتی بیشتر بها بدهد. الان جوانان ما هر وقت تلویزیون را روشن می‌کنند،‌ فوتبال می‌بینند، ما باید به کشتی هم بها بدهیم. به مربیان سازنده باید بها بدهیم، آنهایی که عمرشان را صرف کشتی کرده‌اند باید تامین شوند تا با خیال راحت، بهتر و بیشتر کار کنند. ما باید لیگ‌های جهانی را برگزار کنیم و در ایران مسابقات بین‌المللی بزرگی برگزار کنیم. انتخابی تیم ملی باید در راس امور باشد که امسال متاسفانه آن را برگزار نکردیم.

با این کار خیلی از جوان‌ها دلسرد می‌شوند و تمرین را ول می‌کنند؛ چون احساس می‌کنند تمرین کردن فایده‌ای ندارد. یک سال زحمت می‌کشند و بدون مسابقات انتخابی، تیم ملی را انتخاب می‌کنند. این کار، کشتن کشتی است. ما باید قانون‌مدار باشیم و به اساسنامه کشتی عمل کنیم. باید به جوان‌ها بها بدهیم وحس خودباوری را در آنها تقویت کنیم. وقتی مسابقات انتخابی نیست، جوانان کشتی‌ ما دلسرد می‌شوند و دنبال رشته‌های دیگر می‌روند. باید مسابقات انتخابی را در 3 مرحله برگزار کنیم تا بهترین‌ها انتخاب شوند. علیرضا دبیر و خیلی‌های دیگر از دل همین مسابقات انتخابی بیرون آمدند. رقابت است که قهرمان به وجود می‌آورد.

در این 5 سال بودجه زیادی به کشتی اختصاص یافته اما ضعیف‌ترین نتایج را در 100 سال گذشته گرفته‌ایم. این نشان می‌دهد با تزریق هنگفت پول، کاری درست نمی‌شود. پول خوب است اما در کنار کار، تخصص، درک بالا و خلاقیت اما کسی که از جنس کشتی نباشد، نمی‌تواند خلاقیت داشته باشد. باید از جنس کشتی بود.

در گذشته 50 درصد تیم ملی مال تهران بود، اما متاسفانه الان کشتی تهران برای به دست آوردن رتبه اول تا سوم کشور 50 کشتی‌گیر از توابع تهران قرض می‌گیرد. اگر یک رشته در پایتخت ضعیف شود، این مساله به تمام کشور سرایت می‌کند. ما با القاب الکی به جایی نمی‌رسیم.

فدراسیون کشتی در ساخت باشگاه و تشک کشتی در بحث سازندگی مدعی است، دومین فدراسیون کشور است اما این سازندگی فایده‌ای ندارد، چون یک بساز و بفروش 10 برابر این سالن‌ها را می‌تواند بسازد.

کشتی‌گیر ساختن مهم است. این امتیازاتی که خودشان می‌گویند فدراسیون کشتی دوم است، فایده‌ای ندارد. بساز و بفروش بهتر و قشنگ‌تر از این سالن‌ها را می‌سازد. در صورتی که این سازندگی نیست و با این امتیاز دادن به خودشان، مردم را گول می‌زنند. باید بگوییم کدام کشتی‌گیر را ساخته‌ایم. متاسفانه وقتی رئیس فدراسیون در تلویزیون می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند مرا از جایم تکان دهد و ما به خزانه غیب وصل هستیم، این حرف‌‌ها دهن‌کجی به کل ورزش کشور و بخصوص کشتی ایران است. متاسفم کسی که ادعای تدین دارد، چنین حرفی می‌زند. باید فضای کشتی را بشکنیم.

آقای سیروس‌پور، حاج آقا طالقانی و امیر خادم خیلی خوب بودند، اما به آنها بها ندادند و خیلی زود فضا را از آنها گرفتند. اگر دلسردشان نمی‌کردند و به آنها فضا می‌دادند، قدم‌های مثبتی برمی‌داشتند. میوه‌های آن فدراسیون‌ها همین چند کشتی‌گیر هستند و هر وقت عمر قهرمانی آنها تمام شود، کسی جایگزین آنها نمی‌شود چون پشتوانه‌سازی نشده است. هر کسی هم بیاید، وارث خرابه‌های امروز است و کار بسیار سختی در پیش دارد چون همان‌طور که گفتم، وضعیت کشتی ما در حال حاضر اسفبار است.

بماند.

اگر از الان دستمان را رو کنیم، ممکن است خیلی اتفاقات بیفتد. ان‌شاءالله آقای سعیدلو قبل از انتخابات فدراسیون، یک فکری برای فدراسیون بکند تا تمام بزرگان کشتی که دلسرد و رانده شده‌اند، دوباره زیر سقف اتحاد و همدلی جمع شوند و تجارب خودشان را روی هم بریزند. امیدوارم دل این عزیزان به دست آید و دوباره و با زحمت بیشتری کشتی را بسازند چون الان تمام بزرگان رانده شده و دلسرد هستند.

صددرصد عمل می‌کنم چون 5 مدال جهانی‌ام را براحتی به دست نیاورده‌ام.

(آه می‌کشد)‌ نمی‌توانم اسرار مردم را بگویم. اگر نگویم بهتر است.

به خدا قسم از ته‌دل می‌گویم. بزرگ‌ترین آرزویم این است که تیم ملی کشتی ما مثل سال 98 با اقتدار قهرمان جهان شود و دل مردم شاد شود، چون خوب می‌دانم که مردم کشتی را خیلی دوست دارند.

من حسرتی ندارم. راضی‌ام به رضای خدا و توکلم به خداست.

عباس جدیدی.

علیرضا حیدری.

علیرضا رضایی.

علی اکبر‌نژاد.

پژمان درستکار.

نه، چون کشتی جامعه پهلوانی است و کشتی‌گیران آدم‌های خوب و دلپاکی هستند و قلب ساده و رئوفی دارند. کشتی‌گیران مقام پهلوانی را درک کرده‌اند و به همین دلیل در جامعه کشتی آدم‌های خوبی وجود دارند.

بله، چون دل‌پاک هستند و قلب صافی دارند. کشتی به خاطر تمرینات سختی که دارد، دل آدم را صاف می‌کند. کشتی یک نوع ریاضت کشیدن است.

- ما باید برای کشتی که ورزش اول مملکت‌مان است،‌ یک بسیج ورزشی اعلام کنیم. اول باید از تغییر رئیس فدراسیون شروع کنیم و این فرهنگی که از والیبال به کشتی کشیده شده را منسوخ کنیم، چون دنیای والیبال، فرهنگ و آدم‌‌های آن از زمین تا آسمان با کشتی فرق دارد.

- صدا و سیما باید به کشتی بیشتر بها بدهد. الان جوانان ما هر وقت تلویزیون را روشن می‌کنند،‌ فوتبال می‌بینند، ما باید به کشتی هم بها بدهیم. به مربیان سازنده باید بها بدهیم، آنهایی که عمرشان را صرف کشتی کرده‌اند باید تامین شوند تا با خیال راحت، بهتر و بیشتر کار کنند.

- در گذشته 50 درصد تیم ملی مال تهران بود، اما متاسفانه الان کشتی تهران برای به دست آوردن رتبه اول تا سوم کشور 50 کشتی‌گیر از توابع تهران قرض می‌گیرد. اگر یک رشته در پایتخت ضعیف شود، این مساله به تمام کشور سرایت می‌کند. ما با القاب الکی به جایی نمی‌رسیم.