شاهکارهای ادبیات دفاع مقدس در راهند

این شاعر و رئیس فرهنگستان هنر با اشاره به رشد کمی آثار دفاع مقدس به ایسنا گفت: ادبیات جنگ در روزگار خودش، آن کاری را که باید، انجام داد؛ هرچند در ادامه و پس از پایان جنگ، این جریان کمتر شد. به گفته علی معلم این را نمی‌توان حمل بر غفلت تولیدات ادبی نسبت به مساله‌ جنگ دانست و هنوز هم بسیاری از شاعران و نویسندگانی هستند که از این موضوع سخن می‌گویند؛ اما شنونده‌اش به اندازه‌ روزگار جنگ نیست.معلم در ارزیابی ادبیات داستانی دفاع مقدس با نمونه‌های خارجی آن به ایسنا گفت: اگر بخواهیم در مقایسه با رمان‌های خارجی سخن بگوییم، باید عرض کنم نتوانسته‌ایم آن جایگاه شایسته را احراز کنیم.

رئیس فرهنگستان هنر افزود: در تاریخ ادبیات شاهد بوده‌ایم هنگامی که بحرانی در‌می‌گیرد، همزمان با آن بحران، آثار خلاق و ماندگار تولید نمی‌شود؛ به همین خاطر باید انتظار ادبیات ماندگار دفاع مقدس را در نسل‌های بعد داشته باشیم.

وی افزود: اگر جنگ تروا هم حقیقت داشته باشد، هومر سال‌ها بعد آن را روایت می‌کند؛ همچنان که فردوسی سال‌ها بعد از پیشدادیان و کیانیان، حماسه‌های آنها را بر هم بسته، ساخته و طبیعی است که در زمان یک رویداد، به اندازه‌ کافی به آن پرداخته نشود.

امین فقیری، داستان‌نویس هم از منظر دیگری به این ماجرا می‌نگرد. او می‌گوید: فکر می‌کنیم دفاع مقدس فقط میدان جنگ و خاکریزهاست؛ در صورتی‌که مسائلی که پشت جبهه‌ها برای مردم، رزمندگان، جانبازان، شیمیایی‌ها و غیره رخ داده است، هرکدام سوژه‌های خوبی برای ادبیات دفاع‌مقدس به شمار می‌روند.

او افزود: اکنون زمان آن رسیده است که از میدان جنگ و خاکریز فاصله بگیریم و در نوشته‌هایمان به تأثیرات انسانی و اجتماعی جنگ بپردازیم.

این داستان‌نویس معتقد است: به مسائلی که ناشی از جنگ بوده، مثل فقر، مهاجرت و غیره نیز باید پرداخته شود و از شعارزدگی فاصله بگیریم و آسیب‌هایی را هم که برخی خانواده‌ها از جنگ دیده‌اند، بیان کنیم.