حاشیه خبر

وظایف فراموش شده

«بازار فیلم‌های ویدئویی در ایران» بازار خاص و پیچیده‌ای است. این بازار از پستوهای مخفی آغاز می‌شود و تا کنار پیاده روی خیابان‌ها ادامه می‌یابد. گاهی نیز مردان جوانی با چمدان‌هایی در دست، به سراغ مشتریان خاص و برگزیده خود می‌روند و فیلم‌های روز جهان را با زیرنویس به آنها عرضه می‌کنند. مبارزه فیزیکی با این بازار چندان کارساز نیست. امواجی هم ندارد که بتوان روی آن «پارازیت» فرستاد، اما ویژگی اصلی‌اش این است که در هر نقطه‌ای از ایران، با داشتن یک دستگاه رایانه یا دستگاه VCD می‌توان مشتری این بازار شد.

کد خبر: ۳۴۷۶۷۵

در چنین شرایطی بود که بازار محصولات ویدئویی در کشورمان از سوی برخی دست‌اندرکاران این عرصه راه‌اندازی شد و در مدت نسبتا کوتاهی به نتیجه قابل قبولی رسید، اما سخنان اخیر محمد‌علی زم، رئیس هیات مدیره انجمن صنفی ویدئو رسانه و اشاره وی به زیان‌دهی موسسات ویدئویی در 6 ماهه گذشته بار دیگر زنگ خطری جدی را به صدا درآورده است، بخصوص که زم تعبیر جالبی در این خصوص به کار برده و گفته «شبکه نمایش خانگی دچار بیماری شبیه‌ام اس شده است». شبکه توزیع و پخش محصولات یکی از حساس‌ترین و مهم‌ترین گرفتاری‌های سینمای ایران است. همین مساله سبب شده تا فروش اغلب محصولات هنری به تهران و در نهایت به شهرهای بزرگ محدود شود.

مسوولان سینمایی این روزها تلاش زیادی دارند تا در همه حوزه‌ها ورود پیدا کنند. افزایش حجم تولید، تزریق پول به بدنه سینما، نظارت سفت و سخت بر تمامی خروجی‌های سینما و مواردی از این دست برخی از فعالیت‌های مسوولان سینما در این سال‌هاست، اما انگار مسوولان مربوطه یادشان رفته که وظیفه بسترسازی و ایجاد زیرساخت برای سینما را نیز دارد. ایجاد شبکه‌ای گسترده و موثر برای عرضه محصولات سمعی‌وبصری یکی از وظایف مهمی است که دولت می‌تواند در این عرصه آن را انجام دهد و با ورود به حوزه‌های نظارتی نتایج بهتر و موثرتری از آن بگیرد.