نیلوفری، در برکه آرامش

فرصتِ دوباره‌ای، برای نفس کشیدن؛ نیلوفری نازنین، برای قد کشیدن در برکه آرامش؛

وقت و بخت سپیده‌ای، برای درونی شدن؛ و از نو آفریدن، و آغازیدن؛ و «آدمی دیگر» شدن؛ و «دیگر آدم» شدن؛ ...

و بهانه را از «شیطان» زدودن...

که به سخره بانگ برنیارد: شما «آدم» پیدا کنید و بیاورید؛ تا که من هم بی‌بهانه و از ته دل، بر او «سجده» آورم!

*‌ *‌ *‌

تا که «بازاندیشی» نباشد، «بازنگری» هم نمی‌تواند بود.

همه «قرآن»، برای آن است که انسان به بازاندیشی و «بازتعریف» برسد:

اَفَلا یَتَدَبَّروُنَ الْقُرآن؟! ... [سوره 47 ‌/‌ آیه 24]

تدبر، بازاندیشی و بازتعریف «زندگانی» ...

دستاورد مبارک و خجسته این خواندنی‌ترین و فهمیدنی‌ترین کتاب کریم است؛

وگرنه،

هیچ چیز، به غیر از «زنده مانی»، در دست و بال هیچ کس نمی‌تواند ماند!

«قرآن»، در «زمان»، نازل شده است:

اِنّا اَنْزَلْناهُ فی لَیْلَـ?ِ الْقَدْرِ! [سوره 97 ‌/‌ آیه یک]

آن هم، در زمان «روزه‌داری» و «رمضان»؛

که نیکوترین فرصت برای «تقوا»، «خویشتنداری» و «مدیریت زمان» است:

کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ ... لَعَلَّکُمْ تَتَّقوُنَ [سوره 2 ‌/‌ آیه 183]

و در یک کلام:

بازخوانی، ‌بازاندیشی و بازنگری ...

نخستین قدم، در اقدام خجسته‌ای است که در پیش داریم...

تا بعد!