دشمن، وحدت شیعه و سنی را نشانه گرفته است

آقای استاندار وضعیت امنیت سیستان و بلوچستان در حال حاضر چطور است؟ چرا شاهد ناامنی در این استان هستیم؟

یکی از مهم‌ترین عامل این اتفاقات موقعیت جغرافیایی استان سیستان و بلوچستان است. ما در کنار دو کشوری قرار گرفته‌ایم که ناامنی در آنها به وفور دیده می‌شود. دولت‌های آنها سال‌هاست که توان ایجاد امنیت در کشورشان را ندارند؛ از قضا ایران نیز با این دو کشور مرز مشترک فراوانی دارد و پشت مرزهای ما در داخل این دو کشور یعنی افغانستان و پاکستان عمده‌ترین دشمنانمان یعنی آمریکا و انگلیس حضور دارند و سرویس‌های جاسوسی‌شان در آنجاها مستقر و فعال است. از سوی دیگر وهابیت و القاعده نیز آن سوی مرزهای مشترکمان با این دو کشور حضور دارد. اینها از امنیتی که در کشورمان وجود دارد نگرانند زیرا کشور ما دارای امنیت و ثبات است. کشور باثبات در منطقه خاورمیانه نیز، منافع بسیاری از کشورهای غربی را به خطر می‌اندازد. اگر بخواهیم مجموعه اقداماتی را که از سوی بیگانگان بعد از پیروزی انقلاب تا به امروز علیه ایران انجام شده، بررسی کنیم، می‌بینیم که دشمن انواع و اقسام حیله را به کار گرفته است. در بدو پیروزی انقلاب با تحریکاتی که در نقاط مختلف کشور انجام داد، می‌خواستند به قول و گفته شاه ملعون ایران را ایرانستان کنند، اما دیدند که نه، مردم یکپارچه ایستاده‌اند. بعد جنگ را تحمیل کردند. از این رو طی 8 سال دفاع مقدس می‌بینیم که تمام دنیا علیه ایران بسیج می‌شوند. ابتدا با کمک صدام و بعد هم صراحتا وارد جنگ با ایران شدند تا جایی که دیدیم هواپیمای مسافربری‌مان را مورد اصابت موشک قرار دادند و سکوهای نفتی ما را زدند و دیگر ترسی نداشتند تا علنا وارد معرکه شوند. پاسخ آن دوران هم با فداکاری مردم و رزمندگان‌مان، داده شد. بعد از آن به سمت ترورها و گروهک‌های داخلی رفت که آن هم با شکست مواجه شد.

اقدام بعدی تحریم بود. در حالی که ما اکثر زیرساخت‌هایمان را در جنگ از دست داده بودیم و مشکلات فراوانی در این زمینه داشتیم دشمن به سمت ترفند تحریم رفت تا مردم را از صحنه بیرون کند، اما دیدیم که این اتفاق نیفتاد و مردم باز ایستادگی کردند. سال گذشته نیز در جریان فتنه دیدید که به بهانه انتخابات یعنی موضوع ساده‌ای که در بسیاری از کشورها رخ می‌دهد، چه فتنه‌ای در کشور ایجاد شد چراکه باز قرار بود مردم رودرروی یکدیگر قرار بگیرند، اما با تدبیر رهبر معظم انقلاب و مقامات ارشد کشور این فتنه نیز پشت‌سر گذاشته شد. با وجود این دشمن از پا ننشست. اینها سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داده بودند تا کشور را ناامن کنند و تنها چیزی که به نظر می‌رسد این است که نقطه‌اتکای نظام جمهوری اسلامی ایران یعنی مردم را مورد هجمه قرار دهند لذا وحدت مردم را با توجه به تنوع قومی ـ‌ مذهبی که در کشورمان داریم، نشانه گرفته‌اند. یکی از استان‌هایی که در آن اقوام دارای تکثر زیادی هستند، سیستان و بلوچستان است. در این استان تکثر مذهبی هم هست. دشمن این نقطه را هدف قرار گرفته و به هر حال با استفاده از مشکلات فرهنگی و مسائلی که در منطقه وجود دارد، می‌خواست تا با تشکیل گروهک‌هایی بین شیعه و سنی یا فارس و بلوچ این منطقه، تفرقه ایجاد کند و اساس وحدت مردم را برهم زند و پس از آن که موفق شود جنگ مذهبی یا قومیتی راه بیندازد، آن را به سایر نقاط کشور تعمیم دهد لذا با تشکیل گروهکی به نام جندالشیطان این هدف را پیگیری کرد. اعضای این گروهک علی‌الظاهر اهل تسنند، اما واقعیت این است که آنها نه شیعه‌اند و نه سنی چون هم شیعیان را به شهادت می‌رسانند و هم سنی‌ها. آنها به عنوان این که از قوم بلوچ حمایت می‌کنند بلوچ‌ها را می‌کشند و شهید می‌کنند و مانع توسعه خدمات دولت در مناطق مختلف محروم استان می‌شوند.

متاسفانه چند مورد این اتفاق رخ داد و انفجارهای مذکور در نقاطی مانند مساجد به وقوع پیوست که صبغه مذهبی دارند تا به این طریق شیعه را در مقابل اهل تسنن قرار دهند، اما مردم ما در برابر این حوادث سعه‌صدر و تدبیر به خرج دادند و به گونه‌ای عمل کردند که انگشت اتهامشان به سمت دشمن اصلی رفت و با شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل این را نشان دادند. مردم تکلیف اهل سنت و وهابیت را از هم جدا می‌دانند. اهل سنت ایرانی‌اند و به نظام علاقه‌مندند و ولایت فقیه را قبول دارند و زیر پرچم نظام جمهوری اسلامی زندگی می‌کنند. بنابراین اتفاقات مورد اشاره توسط یک عده معدود که با تفکر وهابیت در آن سوی مرزها آموزش می‌بینند و کمک‌هایی نیز از سوی سرویس‌های جاسوسی به دست آنان می‌رسد، ‌شکل می‌گیرد.

اکثرا اهل تسنند. در خود همین استانداری، بخش‌های حساس مانند بودجه، ‌دست بچه‌های اهل تسنن است. مدیران کل امور روستایی، آموزش و پژوهش و فناوری و خیلی‌های دیگر که من الان حضور ذهن ندارم، از اهل تسنند. این گونه نیست که خدای نخواسته این ذهنیت وجود داشته باشد که نظام با اهل تسنن یا بلوچ عنادی دارد.

ما باید سوابق و توانمندی و شایسته‌سالاری را نیز در نظر داشته باشیم. اگر بخواهیم این گونه به قضیه نگاه کنیم که مثلا سهمی برای فارس‌ها، بلوچ‌ها، یزدی‌ها، بیرجندی‌ها و کرمانی‌های استان در نظر بگیریم، شاید به آنان سهمی کمتر از آنچه در حال حاضر در عرصه‌های مدیریتی دارند، برسد بنابراین چنین نیست که قومیت در انتصاب و انتخاب افراد دخیل باشد. بنا بر آمار در دولت نهم و دهم بیشترین میزان انتصاب‌های ما در استان از برادران و خواهران اهل تسنن بوده است. البته گاهی وقت‌ها ممکن است فردی صلاحیت عمومی داشته باشد، اما صلاحیت تخصصی نداشته باشد یا بالعکس که در هر دو صورت این اتفاق را در نقاط دیگر کشور نیز مشاهده می‌کنیم. لذا باید اینها را هم در نظر بگیریم وگرنه نگاه کنید که در خود استان سیستان و بلوچستان چقدر امکانات آموزشی افزایش یافته است. در بدو پیروزی انقلاب هزار دانشجو داشتیم و اکنون 83 هزار دانشجو داریم که بخش اعظم آنها بومی منطقه هستند. مورد دیگری که می‌توانم ذکر کنم باسواد بودن 25 درصد دختران استان پس از پیروزی انقلاب بود که این آمار در حال حاضر بالای 50 درصد است. در همین منطقه بلوچستان که محرومیت و پراکندگی‌اش بیشتر از نقاط دیگر است، برای این که دختران بتوانند تحصیل کنند، بیش از 185 مدرسه شبانه‌روزی ساخته‌ایم. بنا بر آنچه گفتم این را قبول ندارم که پایه و اساس عملیات تروریستی منطقه، موضوعی باشد که شما سوال کردید. ضمن این‌که شما در نطر بگیرید حرکات این گروهک مانع توسعه است. مثل راه‌آهنی که در حال ساخت آن هستیم و گروهک جندالشیطان مهندسان ما را شبانه از خوابگاهشان گروگان می‌گیرد یا درخصوص بیمارستان‌ها که برخی کارشناسان و پزشکانمان را گروگان گرفتند. بحث انهدام ماشین‌آلات راهسازی نیز مطرح است که چند باری توسط همین گروهک انجام شده است. مگر می‌شود گفت که این اقدامات به دفاع از مردم اتفاق افتاده است؟ قطعا این طور نیست.

به هر حال نگاه من به عنوان یک مسوول به ماجرا چیز دیگری است. ما برای استخدام بومی‌های منطقه 5?امتیاز در نظر می‌گیریم. بخش اعظمی از مردم بلوچ که تا چندین سال قبل به تحصیلات دسترسی نداشتند اکنون این فرصت را دارند که در دانشگاه به ادامه تحصیل بپردازند و خود مردم هم به این امر اعتراف می‌کنند و همین اتفاق امکان این‌که آنها بتوانند در آینده مسوولیت‌های بیشتری را بر عهده بگیرند، افزایش داده است. عرض کردم آنچه که مهم است شایسته‌سالاری است و بر همین اساس طبق آمار می‌توانم بگویم بیش از 70 ـ‌ 60 درصد مسوولان برخی شهرستان‌های استان، سنی هستند.

من این نگاه را نه در دولت می‌بینم و نه در مسوولان استان که بر اساس قومیت‌ها، تقسیم کار صورت گرفته باشد. من بارها در گفته‌هایم عرض کرده‌ام که بلوچ‌ها بشدت به ایران علاقه‌مندند و بشدت نظام را قبول دارند و این تبلیغاتی که می‌شود که آنان نگاهی به بیرون از کشور دارند اصلا درست نیست. پس چرا باید بین آنان و سیستانی‌ها تبعیض قائل باشیم؟ فرمانداران ما در شهرهایی مانند سراوان، ایرانشهر، کنارک، نیک‌شهر، سرباز، سیب سورا بلوچند و اکثرا هم اهل تسنند و کار خود را به خوبی هم انجام می‌دهند. اگر هم چنین تصوری که شما به آن اشاره کردید وجود دارد ممکن است بر اثر تلقین و تکرار این مساله رخ داده باشد. وقتی موضوعی دائما تکرار شود ممکن است این توهم را به وجود آورد، اما مهم آمار است که همچین چیزی را نشان نمی‌دهد.

بله قطعا. هیچ شکی در این خصوص نداشته باشید. بحث به‌کارگیری مردم استان در حفظ امنیت به قدری جدی است که ما در حال حاضر در خود همین بلوچستان از آنها کمک می‌گیریم. به دست آنها اسلحه و حقوق می‌دهیم تا از مرزها مراقبت کنند. اگر به بلوچ‌ها اعتمادی نبود چطور می‌توانستیم به آنها اسلحه بدهیم؟‌ سپاه و بسیج از خود همین مردم برای تامین امنیت استان کمک می‌گیرد و فرماندهی همین مقرها نیز با خود بومی‌هاست و دولت نیز به طور مستقیم دخالت نمی‌کند و فقط امور مربوط به لجستیکشان را انجام می‌دهیم.

من که از خودم دفاع نمی‌کنم. به هر حال اتفاقی است که می‌افتد و یک جایی باید هزینه‌اش پرداخت شود که این‌بار هزینه‌اش بر گردن من افتاد چرا که باید از دولت و نظام یکی مسوولیت را بپذیرد و هزینه را پرداخت کند که عیبی هم ندارد و بنده این هزینه را پرداخت می‌کنم، اما باید به این آقایانی که مدعی‌اند بگویم تحلیل با خبر و اطلاعات فرق دارد. گاهی شما مطلبی را تحلیل می‌کنید که چون ریگی اعدام شده، جندالشیطان برای اثبات خودش دست به عملیات انتقام‌گیری بزند. خب این یک تحلیل است که نه زمان دارد و نه نوع انتقام‌گیری مشخص است. خود ما هم این تحلیل را داشته و داریم. گاهی گفته می‌شود که چنین خبری هست که در این حالت هم باز نوع و حجمش مشخص نیست، اما گاهی اینها تبدیل به اطلاعات می‌شود یعنی ما زمان وقوع حادثه و مکان را می‌دانیم. درباره حادثه اخیر زاهدان هم فقط تحلیل وجود داشت و این گونه نبود که اطلاعاتی بوده باشد. به هر حال ما از نسلی هستیم که به خاطر سالم ماندن دیگران، روی مین خوابیدند. درست است از آن دوران فاصله زمانی گرفته‌ایم، اما به لحاظ فکری فرقی با آن زمان نکرده‌ایم. بسیاری از مسوولان کشور همان‌هایی هستند که در گذشته روی مین خوابیدند. شهید گلدوی یکی از این افراد است. او وقتی دید 4 شهید ممکن است بشود 400 شهید، خودش را روی فرد بمبگذار می‌اندازد تا جلوی صدمات بیشتر گرفته شود.

این که به صورت خاص در چنین شبی این حادثه رخ دهد نه، اما ما همیشه این نوع حوادث را در پیش‌بینی‌های خود داریم. برای همین گیت‌های بازرسی را در مساجد گذاشته‌ایم و آمادگی لازم را در ورودی‌ها و گلوگاه‌های مهم و حساس فراهم کرده‌ایم. اگر این بازرسی‌ها نبود، چطوری متوجه شدند که فردی قصد بمبگذاری دارد؟ چرا به این اشاره نمی‌شود که این فرد امکان ورود به مسجد را پیدا نکرد وگرنه فاجعه خیلی بیشتر از اینها بود. بعضی وقت‌ها هم رسانه‌ها به این موارد نپرداختند و هیچ اشاره‌ای نکردند که این بمب‌ها در بیرون مسجد منفجر شدند. در حالی که این افراد قرار بود داخل مسجد بروند، اما این خواسته آنان محقق نشد.

با وجود این که آن شب در پی انفجار اولین بمب اعلام شد احتمال انفجار بمب دیگری وجود دارد و از مردم خواسته شد کنار بروند تا محل حادثه خلوت شود و فقط امدادگران به کارشان ادامه دهند، ‌متاسفانه مردم عزیز ما توجهی نکردند. چراکه مردم ما مردمی هستند که وقتی اتفاقی می‌افتد به خاطر احساس مسوولیتی که دارند، به سمت محل حادثه می‌روند تا کمکی بکنند. برعکس که در همه جای دنیا این جوری است که تا اتفاقی می‌افتد مردم از محل حادثه دور می‌شوند، اما در کشور ما مردم به سمت محل اتفاق می‌روند و این یکی از گرفتاری‌های ماست. مسائل دیگری هم وجود دارد که به لحاظ امنیتی نمی‌توانم به آنها اشاره‌ای کنم. در کشور ما در حوادث زلزله و سیل هم این گونه اتفاق‌ها می‌افتد. نمی‌خواهم بگویم احساس مسوولیت مردم بد است، اما باید در مواقعی نظیر انفجار‌های زاهدان که دشمن درصدد سوءاستفاده است، مردم باید این اجازه را بدهند که فقط متخصصان و کارشناسان به کنترل اوضاع بپردازند. در حادثه زاهدان دو دستگاه آمبولانس‌های ما در اثر انفجار دوم از بین می‌روند پس چرا کسی به این اشاره نمی‌کند که آمبولانس‌ها پس از اعلام انفجار اول بلافاصله در محل حاضر شدند؟ تعدادی از مجروحان ما همین پزشکان و پرستارانمان بودند که در محل حادثه حضور داشتند.

بله. اکثر شهدا و مجروحین ما بر اثر انفجار بمب دوم بودند. در بمب اول فقط افراد حاضر در ایست بازرسی شهید می‌شوند که آن هم شهید گلدوی می‌رسد و خودش را روی فرد بمبگذار می‌اندازد و دو نفر دیگر هم می‌آیند تا کمک کنند و اجازه ندهند فرد مهاجم ضامن را بکشد که شهید می‌شوند. پس این که گفته شود شورای تامین استان کم‌کاری کرده حرف درستی نیست. گاهی وقت‌ها در هفته ما چندین جلسه شورای تامین داریم. شورای تامین اصلا مسوول هماهنگی است و مسوول عملیات نیست و این که برخی ادعا دارند که به مسوولان شورا از 24ساعت یا 2 ساعت قبل حادثه اطلاع داده می‌شود، این خبر درستی نیست و فضاسازی‌ای است برای تضعیف عملکرد مسوولان.

قطعا جریان شورشی نیستند. بسیاری از آنها قاچاقچی و اشرارند که هیچ ایدئولوژی و مکتب خاصی ندارند و تابع یک سیستم فکری نیستند و نهایتا تحت تاثیر افکار وهابیت قرار گرفته‌اند. ما بسیاری از آنها را می‌شناسیم. طی دو سه ماه گذشته حدود 510 نفر از آنها از شورای تامین، امان نامه گرفتند و ما این امید را داریم که بقیه آنها نیز به کشور برگردند و زندگی عادی‌شان را از سر بگیرند.

دشمن که قطعا دنبال ضربه زدن است و این که بگوییم دیگر از این اتفاقات رخ نخواهد داد، ساده‌اندیشی است برای همین ما تلاش خودمان را می‌کنیم. یک سری تجهیزات و امکاناتی لازم است که در حال تهیه آنها هستیم. در بحث انتحاری مشکلی هست که در موارد دیگر عملیات تروریستی وجود ندارد. ما بیرون از مرزهایمان بارها و بارها با این گروهک درگیر شده‌ایم و به لطف خدا موفق هم بودیم و مانع ورودشان شدیم. یکی از مشکلات این است که مرزهایمان باز است و با دو کشوری همسایه‌‌ایم که هیچ علاقه یا توانی برای مقابله با تروریسم و حفظ مرزهایشان ندارند برای همین ما باید هم از مرزهای خودمان حفاظت کنیم و هم از مرزهای آنان. بنابراین جغرافیای استان به نوعی است که این مشکلات را ایجاد کرده است. از مردم هم درخواست کمک داریم که موارد مشکوک را اعلام کنند. مسوولان هم تمهیداتی اندیشیده‌اند تا بتوانیم حتی المقدور مانع وقوع حوادثی این چنینی شویم.

کسانی که دور از استان هستند ممکن است نگاهی داشته باشند که باعث شود مردم کمتر به سمت استان سیستان وبلوچستان بیایند. برخی‌ها فکر می‌کنند الان در خیابان‌های زاهدان درگیری وجود دارد برای همین از بنده سوال می‌کنند که چه شد؟ خیابان‌ها امن شد؟ این فضاسازی شرایط را برای تروریست‌ها مهیاتر می‌کند. خواهشم از رسانه‌ها این است که نقاط قوت استان را هم بگویند. ما چند سال قبل بسیاری از راه‌هایمان ناامن بود و پایگاه بسیاری از گروهک‌ها درون استان یا استان‌های مجاور بود، اما الان اینها اصلا درون استان وجود ندارند و به آن طرف مرزها رفته‌اند. گروگانگیری که الان در استان است به حداقل ممکن رسیده است. اکنون در دست گروهک‌ها فقط 4 گروگان داریم در حالی که در گذشته اشرار و قاچاقچیان 60 ـ 50 نفر را به گروگان می‌گرفتند. در حال حاضر هم اگر کشورهای همسایه نخواهند در مرزهای خود به مقابله با این افراد بپردازند ما این حق را برای خودمان قائل هستیم که شخصا اقدام کنیم؛ چراکه امنیت برای ما مهم‌ترین اصل است و اجازه نخواهیم داد هیچ کس این اصل را مخدوش کند.