عضویت پنهان رژیم صهیونیستی در اتحادیه اروپا

اما جایی یک تشابه بین آنها برقرار شد. قاضی ریچارد گلدستون قاضی یهودی سرشناس اهل آفریقای جنوبی در تحقیقات 575 صفحه‌ای خود درباره حمام خون در غزه که برای سازمان ملل انجام داد اعلام کرد که دو طرف مرتکب جنایت جنگی شده‌اند. البته همه انواع حامیان خشمگین اسرائیل در آمریکا او را برای این گزارش «شریر و شیطان‌صفت»! نامیدند و 7 دولت اتحادیه اروپا گزارش عالی او را رد کردند. در اینجا پرسشی که به ذهن می‌رسد این است که ناتو وقتی که با ارتشی متهم به جنایات جنگی رزمایش برگزار می‌کند، مشغول انجام چگونه‌کاری است؟ یا صریح‌تر بگویم اتحادیه اروپا چطور چنین روابط گرمی با اسرائیلی‌ها دارد؟

دیوید کرانین در کتابی که در نوامبر منتشر خواهد شد به تجزیه و تحلیل روابط «ما» با رژیم صهیونیستی می‌پردازد. من دست‌نوشته‌ این کتاب را اخیرا خواندم. وی در مقدمه کتابش می‌نویسد «اسرائیل چنان روابط سیاسی و اقتصادی نیرومندی طی دهه گذشته با اتحادیه اروپا برقرار کرده که از هر جهت، غیر از نام، عضو این اتحادیه به شمار می‌رود». در واقع این خاویر سولانا، رئیس کهنه‌کار سیاست خارجی اتحادیه اروپا (دبیرکل سابق ناتو)‌ بود که سال گذشته گفت «اسرائیل عضو اتحادیه اروپاست بدون این که رسما عضو این نهاد باشد.» آیا این موضوع را می‌دانستیم؟ آیا ما اروپایی‌ها برای این پذیرش رای داده بودیم؟ چه کسی اجازه این کار را داده است؟ آیا دیوید کامرون ـ که حالا بشدت از ورود ترکیه به اتحادیه اروپا حمایت می‌کند ـ با این کار موافق است؟ احتمالا بله، زیرا او همچنان خود را «دوست اسرائیل» می‌داند، حتی پس از این که اسرائیل چند گذرنامه انگلیسی برای اتباع خود جعل کرد تا با استفاده از آنها در دبی مرتکب قتل شوند.

همچنان که کرانین می‌گوید «ترسویی و بزدلی اتحادیه اروپا در مقابل رژیم صهیونیستی در تضاد آشکار با موضع سرسختانه آن در شرایطی است که جنایت‌ها و بی‌رحمی‌های دیگر رخ داده است. مثلا پس از جنگ روسیه و گرجستان در 2008 اتحادیه اروپا به هیاتی مستقل ماموریت داد تحقیق کند آیا حقوق بین‌‌الملل نقض شده یا نه و پس از جنگ سریلانکا علیه ببرهای تامیل‌ خواهان تحقیقات بین‌المللی درباره نقض احتمالی حقوق بشر شد». کرانین مسوولیت اروپا را برای هولوکاست یهودیان نادیده نمی‌گیرد و قبول دارد که دولت‌های ما «وظیفه اخلاقی» دارند تضمین کنند دیگر هرگز هولوکاست یهودیان تکرار نشود (بگذریم که کامرون هفته گذشته وقتی تملق ترک‌ها را می‌گفت فراموش کرد به هولوکاست 1915 ارامنه اشاره کند!)

اما مساله اصلی این نیست. در سال 1999 فروش سلاح‌های انگلیس به اسرائیل ـ رژیمی که سرزمین‌های دیگران را اشغال کرده و همچنان به ساختن شهرک‌های غیرقانونی برای یهودیان، آن هم در زمین‌های اعراب ادامه می‌دهد ـ 5‌/‌11 میلیون پوند بود که در عرض 2 سال تقریبا به 2 برابر یعنی 5‌/‌22 میلیون پوند رسید. این سلاح‌ها شامل سلاح‌های کوچک، وسایل ساخت نارنجک و تجهیزات ساخت جت‌های جنگنده و تانک بود. پس از این‌که رژیم صهیونیستی از تانک‌های تغییر شکل داده شده سنتوریون علیه مردم فلسطین در سال 2002 استفاده کرد، از سرعت ارسال سلاح‌های انگلیسی اندکی کم شد، اما در 2006، سالی که طی آن رژیم صهیونیستی 1300 لبنانی را که تقریبا همگی آنان غیرنظامی بودند، در جنگ دیگری علیه حزب‌الله قربانی کرد، انگلیس بیش از 200 جواز تولید سلاح در اختیار این رژیم قرار داد‌.

البته بعضی از تجهیزات نظامی انگلیس از طریق آمریکا برای اسرائیل فرستاده می‌شود. انگلیس در 2002 تجهیزات پیشرفته‌ای را به آمریکا داد که شرکت آمریکایی لاکهید مارتین بلافاصله آنها را روی جنگنده بمب‌افکن‌های اف16 نصب کرد و برای رژیم صهیونیستی فرستاد.  اتحادیه اروپا به این اقدام اعتراض نکرد. باید اضافه کنم که انگلیس در همان سال به آموزش 13 عضو ارتش اسرائیل اعتراف کرد.

هواپیماهای آمریکایی که در زمان جنگ 2006 لبنان به اسرائیل اسلحه می‌بردند در فرودگاه‌های انگلیس سوختگیری می‌کردند. ما (انگلیس و آمریکا)‌ در 3 ماه نخست 2008 ،20 میلیون پوند دیگر مجوز اسلحه برای اسرائیل صادر کردیم که درست به موقع برای کشتار و قصابی فلسطینیان در غزه بود. کرانین می‌‌افزاید بالگرد‌های آپاچی که علیه فلسطینیان از آنها استفاده شد دارای قطعاتی هستند که به وسیله شرکت‌های انگلیسی در شهرهای مختلف انگلیس ساخته می‌شود.

آیا مدارک بیشتری لازم است؟ در این حال از اسرائیل برای کمک «تدارکاتی» ‌آن به ناتو در افغانستان ـ جایی که ما داریم تعداد بیشتر از آنچه که اسرائیلی‌ها سالانه معمولا فلسطینیان را می‌کشند افغان‌ها را می‌کشیم ـ قدردانی می‌شود که اصلا تعجب‌آور نیست، زیرا «گابی اشکنازی» فرمانده ارتش رژیم صهیونیستی از مقر ناتو در بروکسل دعوت کرد برای روابط نزدیک‌تر با ناتو مذاکره کند. همچنین کرانین از ترتیبات مالی غیرعادی و شرم‌آوری در «فلسطین» سخن می‌گوید که حیرت‌آور است. به گفته او: «اتحادیه اروپا میلیون‌ها پوند صرف انجام طرح‌هایی در غزه می‌کند که مرتبا با سلاح‌های آمریکایی ـ اسرائیلی نابود می‌شوند.» یعنی چنین چرخه‌ای در جریان است: مالیات‌دهندگان اروپایی برای اجرای طرح‌هایی در فلسطین و غزه پول می‌دهند. مالیات‌دهندگان آمریکایی پول سلاح‌هایی را می‌دهند که رژیم صهیونیستی برای نابود کردن آن طرح‌ها از همین سلاح‌ها استفاده می‌کند. بعد مالیات‌دهندگان اروپایی برای بازسازی همه ویرانی‌های دوباره پول می‌دهند و سپس مالیات‌دهندگان آمریکایی ... گمان می‌کنم که مطلب روشن باشد.

در مجموع باید گفت اروپا متحد سرسختی مثل رژیم صهیونیستی را دارد که هر روز دست به جرایم جدیدی می‌زند. وقتی بالگردهای آپاچی رژیم صهیونیستی اغلب اوقات غیرنظامیان لبنانی را می‌کشند (برای مثال یک آمبولانس پر از زن و بچه را با یک موشک بوئینگ هلفایر ای جی ام 114 سی هوا به زمین تکه‌تکه می‌کند)‌ چگونه می‌توان امید داشت مردم لبنان هنوز هم نامه‌های دوستانه و تشکرآمیز برای مردم شهرهای اسلحه‌سازی انگلیس بفرستند؟!