مقابله با ناهنجاری‌ در ورزشگاه‌ها

در این گونه کشورها، هر تماشاگر برای ورود به ورزشگاه از کارت ویژه‌ای بهره می‌برد که براساس آن، امکان شناسایی متخلف و ابطال کارت ورودی او تا مدت معینی وجود دارد و به این ترتیب با حذف افراد تنش‌زا و مخل از بین تماشاگران، امکان کنترل موثر و منصفانه‌ای به وجود می‌آید.

ضمن این که معمولا در شرایطی که حجم تخلف‌های صورت گرفته در یک بازی بسیار زیاد یا شدید (مثلا استفاده از مواد منفجره)‌ و متوجه عمده تماشاگران یک تیم باشد از اهرم جرایم مالی باشگاه‌های متخلف استفاده می‌شود که با توجه به تامین بخشی از بودجه هر باشگاه توسط هوادارانش (از طریق پرداخت حق عضویت)‌ این هزینه‌ها فشاری را بر هواداران وارد می‌آورد و به این طریق آنها را تنبیه می‌کند.

اما اتفاق اخیری که در ورزشگاه آزادی و در بازی پرسپولیس و تراکتورسازی به وجود آمد، آنقدر ناشایست بود که کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال را ناچار به برقراری محرومیت طرفین از حضور تماشاچی کرد.

هرچند تجربه نشان می‌دهد این گونه تنبیه‌ها تنها دارای اثری کوتاه‌مدت است و پس از گذشت چند هفته اثر خود را از دست می‌دهد و خاطیان بار دیگر تخلف‌های خود را از سر می‌گیرند، اما شاید برای پیشگیری از رها شدن کامل کنترل این‌گونه رفتارها، اتخاذ چنین تنبیه شدیدی لازم به نظر می‌رسید.

در مجموع، حذف کامل تماشاگران از حضور در میدان یک مسابقه، تبعات منفی شدیدی ایجاد می‌کند و از جمله، مخل نشاط جامعه است.

چون این حرکت، در وهله نخست با ایجاد محدودیت‌های روانی ویژه خود ، زمینه‌ای برای دلزدگی هرچه بیشتر مردم از فوتبال می‌شود بنابراین فدراسیون فوتبال باید هرچه سریع‌تر تمهیداتی برای جایگزینی این نوع تنبیه در نظر بگیرد.

ایجاد محرومیت‌های تعلیقی ، دستور به کاهش تعداد تماشاگران و دیگر مجازات‌های اینچنینی که دردنیا مرسوم نیست، ولی به اقتضای شرایط ویژه فوتبال ما درخور بررسی است از پیشنهادهایی است که در این زمینه قابل تامل تلقی می‌شوند.

هوشنگ نصیرزاده 
کارشناس فوتبال و داوری