علی شکریپور، مربی سابق این تیم که بنا به دلایل نا مشخصی از سمتش کنارهگیری کرد، گفت: وقتی از اردوی تیم ملی جدا شدم گرچه گفتنی بسیار داشتم؛ اما چیزی نگفتم تا در آستانه مسابقات حاشیهای ایجاد نشود. سقوط تیم در حالی اتفاق افتاد که همه امکانات لازم در اختیار اردونشینان بود، اما چیزی که در مجارستان احساس شد این بود که کشتیگیران روحیه جنگندگی ندارند.
پرویز سلیمانپور، مربی کرمانشاهی 2 تن از کشتیگیران اعزامی به این رقابتها هم یادآور شد: تصور میکردم عرفان امیری ستاره این مسابقات شود و از رضا افضلی نیز به دلیل انگیزه بالایی که در وی سراغ داشتم، انتظار بیشتری میرفت، با این حال یکی از دلایل کسب چنین نتایجی از سوی این دو کشتیگیر، عدم اعزام مربی بومی به همراه آنان بود، زیرا تنها مربیان بومی با روحیات آنها آشنا هستند و میتوانند در زمان مسابقات آنها را کاملا آماده کنند. حسین حسینزاده، مربی سازنده کشتی مازندران هم قانونمند شدن رقابتهای انتخابی را راهکاری اساسی برای مقابله با عدم تکرار این قبیل نتایج دانست و گفت: برای پیشرفت کشتی کشور مربیان درجه یک و قهرمانان سرشناس باید در ردههای پایه و نونهالان کار کنند، اما متاسفانه بیشتر آنها تمایل به کار کردن در ردههای جوانان و بزرگسالان دارند. اما فدراسیون کشتی چه توجیهی در این زمینه دارد و چگونه میخواهد با این شکست کنار بیاید؟ عارف ربطی، دبیر این فدراسیون ضعف جسمانی، ضعف تکنیکی و نبود روحیه جنگندگی را از جمله عوامل شکست در رقابتهای جهانی مجارستان دانست و گفت: بدون شک فدراسیون کشتی با دقت و جدیت به شکست جوانان در رقابتهای جهانی رسیدگی کرده و با جلسات کارشناسی و تخصصی به ریشهیابی و شناخت نقاط ضعف تیمهای اعزامی میپردازد.
وی با بیان اینکه فدراسیون همه امکانات لازم را برای تیم ملی جوانان فراهم کرده بود، تصریح کرد:ما در وهله اول باید پاسخ مسوولان و کادر فنی تیمها را جویا شویم، چرا که دوای درد ما تغییر فوری کادر فنی نیست، بلکه باید در ابتدا به نقاط ضعف خود پی ببریم و سپس به تغییرات احتمالی فکر کنیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم