دامداران همدان: سرمایه‌هایمان برنمی‌گردد

وی می‌افزاید: یارانه‌ها باید با توجه به هزینه دام، هزینه کارگر، قیمت نهاده‌ها و قیمت شیر تعیین و پرداخت شود.

داوود شعبانلو، مدیرعامل اتحادیه دامداران استان همدان نیز در این زمینه می‌گوید: نبود یک سیاست واحد در صنف ما مانع از رشد دامداری صنعتی شده است. به گفته وی ، مشکلات موجود شامل سه بخش تصدیگری دولت در ساز و کار بازار، عدم‌حمایت زیرساختی از صادرات و نبود برنامه‌ریزی در صدور موافقت اصولی است. بعلاوه کسانی برای شیر قیمت تعیین می‌کنند که نه دامدار هستند و نه فرآوری‌کننده و دولت اگر نرخ شیر را تعیین می‌کند نرخ کالاها و محصولات مورد نیاز دامداران را نیز باید تعیین کند.

وی در خصوص وضعیت یارانه‌های دولتی می‌افزاید: متاسفانه 90 درصد کارخانه‌داران همان قیمت مصوب دولتی را هم رعایت نمی‌کنند. یعنی در حالی که قیمت تمام شده شیر به لحاظ کارشناسی 572 تومان و قیمت تعیین شده دولتی 410تومان است، کارخانه‌دار آن را به قیمت 370 تومان خریداری می‌کند و جالب‌تر آن که پول دامدار را پس از گذشت 6 ماه به سختی پرداخت می‌کند. به گفته شعبانلو، در حال حاضر دامدار و کارخانه‌دار هر دو طالب پرداخت یارانه هستند اما دلیل این عدم تحقق مشخص نیست. آنها معتقدند کارخانه‌داران به بهانه این که یارانه شیر آنها از سوی سازمان بازرگانی دیر پرداخت می‌شود از پرداخت به موقع پول دامداران امتناع می‌کنند. از سوی دیگر،‌ مدیران کارخانه‌های لبنی تنها بخشی از شیر دریافتی را برای تولید شیر یارانه‌ای استفاده می‌کنند و باقی شیر برای تولید سایر محصولات به کار برده می‌شود که امکان فروش نقدی آن وجود ندارد، در نتیجه پول دامداران با تاخیر بیشتری پرداخت می‌شود. مدیرعامل اتحادیه دامداران استان همدان می‌افزاید: هر چند بهره‌وری مناسب صنعتی منوط به‌استفاده از علوم و فنون است و بسیاری از دامداران در مسیر صنعتی شدن حرکت‌های خوبی را شروع کرده‌اند اما هنوز به دلیل نابسامانی ساز و کارهای اقتصادی دستشان بسته است. به عقیده شعبانلو، سرعت رشد ما در صنعت شیر خوب بوده و جایگاه مناسبی داریم اما این رشد اصولی و توسعه‌گرا نیست. در تولید شیر خام موفق عمل کرده‌ایم و نیز در ایجاد واحدهای فرآوری هم رشد داشته‌ایم اما هنوز در کیفیت محصولات و بسته‌بندی و تنوع محصول ضعف‌های عمده‌ای داریم و همین ضعف باعث شده تا در بازارهای جهانی سهمی نداشته باشیم. وی تاکید می‌کند: با وجود این که ثابت شده تولید شیر با نوسان همراه است و در فصل تولید مثل، تولید شیر با دیگر فصل‌ها متفاوت است پس چرا برای زمان سرریز شیر راهی منطقی در نظر نمی‌گیریم و برای تبدیل شیر به فرآورده‌های خشک آن هیچ حمایتی صورت نمی‌گیرد.

آنچه مسلم است مشکل تولیدکنندگان شیر تبدیل به تهدیدی جدی برای صنعت دامپروری شده است و افزایش سرانه مصرف شیر و محصولات لبنی، اقتصادی کردن تولید از طریق مکانیزه و صنعتی شدن فعالیت‌های تولیدی، پرداخت یارانه به تولید و تامین نقدینگی مورد نیاز بخش دامپروری ضرورت دارد. حتی شاید به جرات بتوان گفت که بروز مشکلات صنعت شیر است که در پایین بودن مصرف سرانه شیر در کشور ما تاثیر داشته و دارد.