با دستگیری صدام حسین ، این پرسش مطرح است که تحولات آتی عراق چه سمت و سویی پیدا خواهد کرد و آیا از مقاومت و ایستادگی مردم ، در قبال ادامه اشغال این کشور کاسته خواهد شد یا نه؛.
کد خبر: ۳۳۴۴۹
در وهله اول باید تاکید کرد بازداشت صدام حسین به بقایای عناصر وفادار به حزب بعث و
ساختار پیشین حکومت عراق ضربه مهلکی وارد کرده و بیش از پیش ، بعثیون این کشور را که
در دو سه ماه گذشته نوید بازگشت صدام به قدرت را میان مردم پخش می کردند ، سرافکنده و
منزوی ساخته است. دست کم ، مخالفان قدیمی صدام ، بویژه شیعیان عراقی و اکراد شمال ، هم
اینک با اعلام خبر دستگیری صدام ، از بسته شدن همیشگی پرونده حاکمیت حزب بعث و
شخص صدام حسین ، مطمئن شدند. از طرفی ، دیگر عناصر ارشد و برجسته فراری حزب بعث از
جمله عزت ابراهیم الدوری که معاون شورای فرماندهی حزب بعث بود ، اساسا ، به دلیل
ساختار فردگرای رژیم سابق عراق و اتکای مطلق حاکمیت سیاسی به شخص صدام ، قادر به گردآوری
عناصر پراکنده و ضربه خورده حزب بعث نبوده اند و به احتمال قوی ، توسط مردم دستگیر
خواهند شد.
از طرفی ، به زیر کشیدن صدام و حزب بعث عراق که از سال 1968 میلادی ، از طریق تدارک
یک کودتای نظامی ، با بی سابقه ترین روش های ضدانسانی ، خشونت آمیز و منحصربه فرد ، این
کشور را اداره کرده اند، عبرت آموز است و برای رژیم های سیاسی که رهبران آنها از راه
کودتاهای
خونین و نظامی و مورد حمایت قدرت های بزرگ بر نردبان قدرت صعود کرده اند ، بغایت
هراس انگیز است.
صدام از سال 1979 ، پس از منزوی کردن احمد حسن البکر ، عنصر کهنه کار حزب بعث و
چهره های اصلی کودتای 1968 ، دهها تن از یاران اصلی این حزب را برای تثبیت رهبری تازه
اش و اطمینان از نبود هرگونه عنصر مدعی و رقیب ، به جوخه اعدام سپرد و حتی به ژنرال های ارتش
عراق که فرماندهی حمله ناکام او را به ایران به عهده داشتند ، رحم نکرد و یکایک آنان را از
طریق تصفیه فیزیکی و ترور و بازنشستگی ، از دور خارج کرد.
صدام در سال 1988 به عدنان خیرالله و علی حسن المجید دستور داد بمب شیمیایی بر سر
مردم مظلوم حلبچه بریزند و تمامی خطوط مقدم رزمندگان اسلام را با بمب های شیمیایی مورد
حمله قرار دهند. اما اینک سرنوشتی که صدام با آن روبه رو شد، برای همیشه روزهای غمگین
و
مرگبار را از زندگی مردم عراق حذف کرد.
اکنون این تحول ، باید زمینه مناسبی جهت انتقال قدرت به نمایندگان واقعی مردم عراق از
طریق تدوین قانون اساسی و برگزاری انتخابات عمومی ، فراهم کند. واشنگتن ، در حال حاضر
اگر
به بین الملل و موازین مطرح در منشور سازمان ملل التزام دارد ، باید بسترهای لازم در جهت
یافتن
واگذاری امور به نمایندگان منتخب مردم را فراهم آورد. به همین دلیل ، روزهای آتی ، مردم
عراق
میزان پایبندی مقامات امریکایی به لوازم دمکراسی و رعایت مبانی اساسی حقوق بشر و
همچنین حق حاکمیت ملتها ، را دوباره محک خواهند زد.
و اما مساله مهم این است که احتمال اندکی در مورد توقف مقاومت عراق وجود دارد زیرا این
مقاومت ، منسوب و مرتبط به صدام و سر کردگان حزب بعث نیست که دچار وقفه شود و نه وی
،
اساسا انگیزه ای برای بپاخیزی و ایستادگی در مقابل نیروهای اشغالگر داشته است.
این مقاومت ، حاصل ادامه اشغال عراق از سوی نیروهای بیگانه است و از این رو ، توقف آن
به خروج این نیروها بستگی دارد. روزها و ماه های آتی ، صحت نظر اغلب ناظران و پیگیری
کنندگان مسائل عراق تایید خواهد شد که عراق تا احیای حاکمیت ملی اش و تعیین سرنوشت نظام
سیاسی خود از سوی مردم ، همچنان با ناملایمات و تنشهای حاصل از حضور سربازان بیگانه ،
مواجه خواهد بود.