تماشاگر را نمی‌شود با پول خرید

اخبار منتشر شده پیرامون روزهای نقل و انتقالات فوتبال برای بسیاری از دوستداران فوتبال بویژه هواداران استقلال و پرسپولیس، حامل پیام‌های ویژه‌ای است. جنگ نابرابر تیم‌های مایه‌‌دار و تیم‌هایی که حرف اول و آخرش را یک نفر می‌زند و به عبارتی دست در کیسه خود دارند با تیم‌هایی که یک سر سوزن اختیار جیب‌شان را ندارند و برای هر پرداختی باید از چند جا اجازه کسب کنند و برای کشیدن یک برگه چک چندین بار بدنشان بلرزد، وارد مراحل تازه‌ای از خود شده است.
کد خبر: ۳۳۴۲۵۹

جنگ اقتصادی در فصل نقل و انتقالات، واقعا جنگی نابرابر است و سال‌هاست تیم‌های پرطرفدار، به محض رسیدن به این روزها دچار بحران می‌شوند.

در این روزهاست که تقریبا و بلکه تحقیقا، تکلیف قهرمانی تا حدودی روشن می‌شود. آنهایی که برای خرج کردن نیازی به این و آن ندارند، با آسودگی خاطر خرید می‌کنند و به دلیل نوع پرداخت و مبلغ بالایی که می‌پردازند، کمتر مجبور به چک و چانه می‌شوند. بعضی از این تیم‌ها که می‌شود آنها را تیم‌های سایه استقلال و پرسپولیس نامید، به تصور عده بسیاری از هواداران فوتبال آمده‌اند تا جای این دو تیم را بگیرند. طرفداران این فرضیه می‌گویند، برای محو کردن نام پرسپولیس و استقلال، این راه سومی است که پیشنهاد می‌شود، بدون تمایل به سرخابی‌ها باید تیم دومی را درست کرد تا بشود جایگزینی برای استقلال و پرسپولیس ساخت. این تیم‌ها برای ساخته شدن و جایگزین شدن، تقریبا تمام زمینه‌ها را ساخته و فراهم کرده‌اند.

عقد قرارداد با مربیان خوب، استخدام بهترین بازیکنانی که به علت گرانی دستمزد جایی برای آنها در سبد خرید استقلال و پرسپولیس وجود ندارد و... همه در جهت به دست آوردن مقبولیت تیمی و کسب شخصیت باشگاهی است.

اما این عامل سوم بسادگی قابل دسترسی نیست. جمع کردن بازیکنان 2 تیم پرطرفدار می‌تواند مقاومت‌هایی را در ذهن هواداران این دو تیم به وجود آورد و غافل شدن از این نکته بسیار ظریف و اساسی می‌تواند منجر به واکنش‌‌های منفی بشود. این واکنش‌ها، مانع از آن می‌شود تا هزینه‌های کلان صورت گرفته ثمردهی لازم را داشته باشد. جذب بازیکنان محبوب دو تیم پرطرفدار، قطعا راه درستی برای این تیم‌ها نخواهد بود و نتیجه آن همان‌گونه که ذکر شد، مطلوب نیست.

در سال‌های اخیر دیده‌ایم و بسیار شنیده‌ایم که پاره‌ای از تیم‌ها برای پر کردن سکوهای خالی ورزشگاه‌ها با صرف هزینه‌های کلان، اقدام به جمع‌آوری تماشاگر می‌کنند. تماشاگرانی که عشقی به تیم ندارند و این هزینه‌ها ممکن است فقط در یک بازی یا دو بازی نتیجه بدهد. بی‌شک اگر انتظار تداوم داشته باشیم، انتظار عبثی است و خروجی این‌گونه کارهای نسنجیده و نادرست همین است که می‌بینیم و می‌شنویم. هزینه‌های هنگفتی که نوعی پول دور ریختن است و یقینا در صورت راهیابی این‌گونه تیم‌ها به جام باشگاه‌های آسیاست که معلوم می‌شود سرمایه‌گذاری‌شان چقدر موثر بوده است. آن هم برای پر کردن ورزشگاهی چون آزادی که این روزها و به دلیل بدسلیقگی و بد عمل کردن فدراسیون فوتبال، برای تیم ملی هم پر نمی‌شود، چه رسد به تیم یا تیم‌هایی که به ضرب و زور پول بازیکنان مورد توجه و مورد علاقه تیم‌های پرطرفدار را جذب کرده‌اند.

علی رئیسی / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها