مُخچه خوبه یا میخچه؟!

...من نتونستم اون جوری که باید قانعش کنم که دونستن اینا بهتر از ندونستنشه. باید بهش چی می‌گفتم؟ آخه همه که این قدرت درک رو ندارن... سعی می‌کنند اصل قضیه رو غلط جلوه بدن...دیوونه همیشگی

حالا من مخچه‌م پر از میخچه‌س، شما چی؟ (چی؟ آه ببخشید... ندیدم اسمت چیه!!) خب راس می‌گه دیگه! چرا؟ چون شما عنایت بفرما: مثلا حضرتآلو نشستی رو مبل، یهو می‌بینی شب شد! چون نرفتی سراغ یادگیری، فاز و نول نمی‌دونی چیه، دست می‌کنی تو پریز برق و... فااااااتِحَه! همون یه ذره دغدغه خاطری هم که تا اون موقع داشتی، تموم می‌شه می‌ره! خلاص! شما می‌مونی و یه پیکر ذغال سوخته بی‌دغدغه‌تر! (هه‌هه‌هه!) یا سرکار مزدوجیده شدین به سلامتی (ضمیمه خانوادگیه دیگه)، آق‌دوماد شاخ شمشاد سبیلاشونو تاب می‌دن می‌گن: «دااااشّاااااای مااااا، همه پسرزا بودن، حالیته؟ بچچچچِ اولمون باااااس یه پسر کاکل‌زری باشه (حالا نشد... نقره! نشدم برنز! ولی کمتر؟ دیگه نشه!) ... حالیته؟» بچه می‌شه دختر، آقام می‌رن سراغ یکی دیگه! دِ بیااااا... «بابا زیست‌شناسی دبیرستان مگه یادت نیس شوما؟ کروموزم ایگرگ، کروموزم ایکس؟» اطلاع کمتر، زندگی بهتر! وقت تمومه، یه عنایت دیگه‌م بفرما مجلس رو ختم کنیم بره! اون صد هزار سال پیشا که ما انسانهای نئاندرتال تو غار زندگی می‌کردیم، جادوگر قبیله خودمون یه روز صدام کرد و گفت: پاسی یادت باشه... گاوان و خران باربُردار، به ز آدمیان مردم‌آزار! گفتم: اونا که برا یه کُپه علف، باس هزار تا شلاق بخورن و هزار جور بار ببرن و هی به این و اون سواری بدن که! گفت: «دِ... نه دِ! اینا نکته انحرافی قضیه‌س! نکته اصلی اینه که هر چی کمتر بدونی، راحت‌تری!... ببین چه راحتن»!

ما از این حکایات نتیجه می‌گیریم که چی؟ خودت یه نگاه بنداز ببین آفریقائیهایی که سرزمینشون خاستگاه انسان بوده و آدمهاشم رو معادن طلا نشسته‌ن، زندگی بهتری دارن یا اونا که تو دنیای انفجار اطلاعات، معتقدن تو هر حوزه و زمینه ای هر چی اطلاعات درست تری داشته باشی موفق تر و راحت‌تری؟ (به آشناتون بگو: شما با این کمالات و کلامات، خودت مدرسه نرفتی؟ دانشگاه چی؟ اگه راس می‌گی پس بچه‌هات واسه چی می‌رن مدرسه؟ بگو زندگی بی سواد ها راحت تره یا دکترا و پروفسور ها؟)