همه می‌پرسند آیا مارچلو لیپی قادر است در دفاع از عنوان قهرمانی ایتالیا، جام‌جهانی فوتبال آفریقای جنوبی را پیروزمندانه شروع کند یا خیر؟
کد خبر: ۳۳۳۰۹۲

سرمربی مونقره‌ای تیم ملی این کشور تحت هر شرایطی معتقد است مسن بودن شماری قابل توجه از نفرات تیمش و 4 سال پیرتر شدن افرادی که 4 سال پیش یک قهرمانی شگفت‌انگیز را در عین بحران موسوم به «Calcio Poli» در فوتبال ایتالیا در جام‌جهانی آلمان نصیب آتزوری کردند، موجب نگرانی‌ وی نشده است و او همچنان راه خودش را می‌رود.

در نگاه نخست این‌که سرداران فوتبال سواحل لاجوردی با در اختیار داشتن فابیو کاناوارو، جان لوکا زامبروتا، آندریا پیرلو، گنارو گاتوزو، جان لوییجی بوفون و آنتونیو دی ناتاله به آفریقای جنوبی می‌روند واقعه خوش یمنی است، اما نگاهی ثانوی این را رویدادی تلخ جلوه می‌دهد، زیرا کاناوارو 38 ساله، گاتوزو 34 ساله، دی ناتاله و زامبروتا 33 ساله و پیرلو و بوفون 32 ساله‌اند و اطلاق واژگان «تیم پیرمردان» به ایتالیا کاملا سزاوارانه نشان می‌دهد و تاریخ به یاد ندارد تیمی اینقدر پیر، قهرمان جام‌جهانی شده باشد. حتی تیم بالنسبه مسن ایتالیا در جام‌جهانی 1982 که قهرمان شد معدل سنی‌اش از تیم فعلی آتزوری بیش از 3 سال کمتر بود.

با این حال این نکات را به لیپی نگویید زیرا او اصلا تردید و دغدغه‌ای از این بابت بروز نمی‌دهد و نمی‌گوید چرا 2 سال اخیر پیوسته می‌کوشید توتی 34 ساله را هم که در سال‌های اخیر در 50 درصد اوقات مصدوم و غایب بوده و از آخرین بازی ملی‌اش 3 سال و 11 ماه می‌گذرد، به اردوی ملی بازگرداند و هر لحظه ممکن است با آسیبی جدید یکی، دو ماه خانه‌نشین شود.

البته لیپی در نهایت، توتی و همچنین لوکا تونی 35 ساله را انتخاب نکرد و اینک با هوشمندی مردی کهنه‌کار (که واقعا نیز چنین است)‌ می‌گوید: «بله، اگر قرار بود با چنین تیمی در یک لیگ 38 هفته‌ای شرکت کنیم 90 درصد آنها را عوض می‌کردم، اما برای یک تورنمنت کوتاه‌مدت یک‌ماهه که نهایتا 7 بار به میدان می‌آییم، کفایت خواهد کرد. در چنین شرایطی بینش، مهارت، تجربه و کلاس یک بازیکن حرف اول را می‌زند و این‌ها خصایلی نیست که فقط در یک ماه رنگ ببازند. برای چنین تورنمنتی و بازی‌‌هایی در این سطح نفراتی می‌‌خواهید که با این‌گونه مسابقات آشنا باشند و در ده‌ها نمونه قبلی آن شرکت کرده باشند، در جام‌ جهانی بیش از آن که نیرو بخواهید، عقل می‌خواهید و این همان چیزی است که این بازیکنان دارند.»

ایتالیا با مهره‌هایی از این قبیل نه‌تنها در یورو 2008 شکست‌های بدی خورد، راه صعود مستقیم به دور پایانی جام جهانی 2010 را نیز به سبب حضور مردان سرسخت جووانی تراپاتونی (تیم ملی ایرلند جنوبی)‌ به دشواری طی کرد و هرگز مقتدرانه ظاهر نشد و حتی در برخی مسابقات تدارکاتی هم لنگید که تساوی بدون گل چندی پیش با کامرون از آن قبیل بوده است، اما این مساله هم مربی سابق یوونتوس و اینترمیلان را نگران نکرده است. مردی که بعد از رساندن ایتالیا به قهرمانی در جام جهانی 2006 به استراحتی دو ساله پرداخت و هیچ شغلی را نپذیرفت و فقط بعد از ناکامی ایتالیا در یورو 2008 به این تیم بازگشت و جای روبرتو دونادونی، جانشین ناموفق خود را گرفت. لیپی که با یوونتوس 5 بار در سری A قهرمان شد، می‌گوید: «بازی با کامرون مرا نسبت به آینده بدبین نکرد، زیرا ما در آن روز خاص 6، 7 بازیکن اصلی‌مان را در اختیار نداشتیم و دو نفر دیگر اولین بازی ملی خود را انجام می‌دادند. بله، قبول دارم که فرم خوبی نداشتیم، اما فرم مناسب برای زمان برگزاری جام مورد نیاز است و هر درخششی در حال حاضر سند و مقدمه انتقال آن به زمان برپایی مسابقات اصلی نیست.»

مشکل بالوتلی

یک مساله که در ماه‌های اخیر به دفعات از لیپی پرسیده می‌شد، احتمال رویکرد او به ماریو بالوتلی مهاجم 20 ساله مستعد اما دردسرساز اینترمیلان بود که به دلیل سیاهپوست بودن مورد توهین دائمی‌ نژادپرستان در ایتالیا قرار دارد و به تبع آن فاقد آرامش است.

لیپی در قبال طرح این موضوع عکس‌العمل‌های تندی بروز می‌دهد و بر وسعت مشکلاتش می‌افزاید.

لیپی تاکنون به بالوتلی بی‌اعتنایی کرده و حرف‌هایش نشان می‌داد برای جام‌جهانی پیش‌رو نیز در این سیاست تغییری نخواهد داد و مهاجمان انتخابی او برای گسیل به آفریقای جنوبی افراد دیگری هستند که از همان روز نخست می‌شد ایاکینتا، کوالیادلا، بوریه‌لو و دی‌ناتاله را در جمع‌شان دید. لیپی می‌گوید: «من در این گونه موارد همیشه منافع جمع و سودهای یک تیم را بر بهره‌های فردی ارجح می‌دادم. به واقع اگر منفعت تیم ملی ایجاب می‌کرد که بالوتلی نباشد، او نخواهد بود. به هر کشوری بروید،‌این گونه بحث‌ها را می‌بینید و می‌شنوید. در برزیل مشابه آن در مورد رونالدینیو شنیده می‌شد. با این وجود در تمامی این موارد مربیان با احتساب ساختار تیمی‌شان در مورد دعوت یا عدم فراخوانی این نفرات تصمیم می‌گیرند و باید به آن احترام گذاشت، زیرا آنها چیزهایی را می‌دانند که مردم از آن بی‌اطلاع هستند. این گونه نفرات با استعداد و شایسته‌اند اما این بدان معنا نیست که باید حتما گزینش شوند زیرا ممکن است حضورشان بالانس تیم را به هم بزند و حواشی بر متن بچربد. در مورد بالوتلی باید بگویم ویژگی‌های او قطعا به درد تیم ملی ایتالیا می‌خورد اما زمانی که در اینتر بیشتر بازی کرده و پخته‌تر از امروز شده باشد و آن زمانی است که من دیگر مربی تیم ملی نیستم. بالوتلی فرزند مهاجرانی از کشور آفریقایی غنا است.» با این وجود لیپی در پاسخی دیپلماتیک می‌گوید وظیفه یک مربی ملی نیست که برای اعلام حمایت از یک بازیکن تحت ستم واقع شده و به قصد ایستادگی در برابر نژادپرستان، وی را به اردوی ملی فراخواند.

صبر کنید

لیپی بعد از جام‌جهانی نوزدهم چه خواهد کرد؟ سوابق می‌گوید، برنده یا بازنده او کسی نیست که بماند و آتزوری را برای جام ملت‌های اروپا 2012 مهیا کند. بویژه که بهانه‌های امروز برای جوان نکردن ایتالیا جهت جام پیش‌رو لزوما برای «یورو» قابل پذیرش نخواهد بود و شاید عواقب تیره‌ای داشته باشد. لیپی 63 ساله از رفتن سخن گفته است اما کلا از صحبت شفاف در این مورد رویگردان است و این بهانه منطقی را هم دارد که وقتی هنوز جام جهانی برگزار نشده، چگونه از حالا می‌توان برای بعد از آن برنامه‌ریزی کرد؟ وی در اواخر بهار 2010 می‌گوید: «ما در روزهای اخیر فقط برای جام‌جهانی آفریقای جنوبی برنامه می‌ریختیم و آنجا صدها اتفاق برای ما می‌افتد و تنها براساس آن رویدادها می‌توان برای میدان‌های بعد از آن برنامه‌ریزی کرد.»

راه هموار

چزاره پراندلی مربی فیورنتینا کسی است که احتمالا جای لیپی را خواهد گرفت اما این که تیم ملی کشور چکمه‌ای اروپا در جام‌جهانی 2010 چه می‌کند، فقط در برخورد این تیم با رقبای همگروهش در آفریقای جنوبی روشن خواهد شد.

آنجا مردان لیپی در گام نخست در گروه ششم در کنار پاراگوئه، نیوزیلند و اسلواکی قرار گرفته‌اند و بنابراین به نظر می‌رسد در سیستمی که از هریک از گروه‌های 8 گانه 4 تیمی مسابقات، دو تیم نخست بالا می‌روند و پای در مرحله حذفی می‌گذارند، مشکل لاینحلی برای صعود از دور نخست نداشته باشند، اما پس از آن هیچ چیز مشخص نیست.

4 Channel / مترجم: وصال روحانی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها