مسی: من و کم‌فروشی؟!

در چنین شرایطی همان‌طور که پیشتر آمد مسی مدعی است که فشار روحی مهلکی را متوجه خود نمی‌بیند و این که در آرژانتین همه از او می‌خواهند تیم ملی این کشور را فاتح جام جهانی نوزدهم کند، وی را از حالا عصبی و ناتوان نکرده است. «فشار فراوانی را حس نمی‌کنم حقیقت آن است که در شرایط روحی و فیزیکی مناسبی به این جام پا می‌گذارم. نه فقط من بلکه هم‌تیمی‌هایم نیز این هدف و آرزو و عزم جدی را دارند که در این جام بدرخشند. من فقط امیدوارم شرایط هم با ما یاری کند و اتفاقات به گونه‌ای نباشد که به ضرر ما تمام شود.»

بازی‌های مسی برای تیم ملی کشورش در قیاس با آنچه هر هفته برای بارسلونا ارائه داده، بقدری بد بوده که مردم آرژانتین احساس بسیار بدی را نسبت به وی پیدا کرده و او را متهم به دوست نداشتن میهن‌اش و ارجح شمردن تیم باشگاهی خود بر علایق ملی نموده‌اند. وضع مسی وقتی تیره‌تر شد که با درخشش و گلزنی وی بارسلونا در فینال جام باشگاه‌های جهان تیم استودیانت آرژانتین را ناکام کرد و مسی حتی آنقدر سیاست نداشت که بعداز به ثمر رساندن گل منجر به پیروزی بارسا بیش از حد شادی نکند.

برخی می‌گویند مارادونا بلد نیست از مسی به گونه‌ای بازی بگیرد که او به اندازه مسابقات بارسلونا در دیدارهای تیم ملی نیز شکوفا شود اما این اتهامی است که در مورد تمامی بازیکنان آرژانتین می‌توان به دیه‌گو وارد دانست، زیرا هیچ‌یک از زمانی که او سرمربی این تیم شده (آبان 87)‌ نتوانسته‌اند چیزی باشند که در توان‌شان هست. بازی‌ها همچون برد صفر ـ 5 اخیر در برابر کانادا در دیداری تدارکاتی نیز برای آرژانتینی‌ها نادر و در اقلیت بوده است.

تحت هر شرایطی مسی قصد ندارد در جام‌جهانی 2010 به شکلی بازی کند که به کلی متفاوت با نمایش‌های معمول وی و چیزی باشد که سال‌ها است از وی با پیراهن بارسلونا می‌بینیم و در دو سه‌سال اخیر به حد و حدودی شگفت‌انگیز رسیده است.

«قرار نیست در آفریقای جنوبی طوری بازی کنم که به کلی متفاوت با گذشته‌‌ام باشد. برعکس می‌خواهم در آنجا نیز به همان‌گونه نمایش بدهم که هر هفته از من در بارسا می‌بینید.

دلیل آن نیز بسیار ساده و روشن است زیرا تا به حال هر چه در این عرصه به دست آورده‌ام، با همین روش و با همین بازی‌ها و سیستم بوده است.»

مسی در نوکمپ معمولا در سمت راست خط حمله به کار گرفته می‌شود و چون چپ پا است حرکات فنی و حیله‌گرانه وی از این ناحیه در به هم ریختن قوام دفاعی حریفان سهمی عمده دارد.

مسی در فصل اخیرا پایان یافته لیگ اسپانیا در امر گلزنی هم عالی عمل کرد به طوری که با 34 گل زده هم آقای گل این لیگ شد و هم جایزه کفش طلا را که ویژه بهترین گلزن فصل فوتبال باشگاهی اروپا است. به خود اختصاص داد. او در مجموع جام‌های داخلی و خارجی در فصل گذشته 47 گل برای آبی و اناری‌ها زد که برابر با تعداد گلزنی‌های رونالدوی برزیلی و معروف در فصل 98 ـ 1997 و به واقع در مدت اندک اقامت وی در نوکمپ بود.

با این حال مارادونا در ادامه سیاست‌های معمول شنا کردنش در جهت خلاف مسیر آب در بازی‌های آرژانتین مسی را نه در پستی که گفتیم بلکه به عنوان رابط خطوط میانی و حمله و درست در پشت سر دو مهاجم تیم قرار می‌دهد و از وی می‌خواهد حمله‌وران تیم را تغذیه کند. آرژانتین در خط حمله خود و تیمی که به آفریقای جنوبی رفته است، متروز، اگررو، میلیتو،‌ ایگواین، دی ماریا و پالرمو را در اختیار دارد و به نظر می‌رسد زوج دلخواه دیه‌گو برای این خط ته‌وز و اگررو باشند و در آن صورت مسی باید باز با آنها یک مثلث تهاجمی را بسازد.

البی سلسته با این اوصاف در جام جهانی 2010 چه خواهد کرد و فرجام رویارویی‌اش با کره‌جنوبی، یونان و نیجریه در گروه دوم جام چیست؟

مسی راجع به این قضیه اظهار بی‌اطلاعی می‌کند و می‌گوید: «قضیه به مارادونا برمی‌گردد و به تصمیم‌‌هایی که او می‌گیرد. وی به طور دقیق چیزی به ما نمی‌گوید و سیستم‌های دلخواهش را هم عوض نکرده است. من فقط می‌توانم روی این نکته تاکید کنم که ما اصولا تیم خوشبخت هستیم زیرا مهاجمان و عناصر تهاجمی فوق‌العاده‌ای به تعداد زیاد در اختیار داریم و شاید کمتر کشور دیگری از این ثروت برخوردار باشد. کافی است به تمامی لیگ‌های مهم و اصلی فوتبال دنیا نگاه کنید و حداقل یک آرژانتینی را در بالای جدول گلزنان آنها بیابید.»

مسی در دو، سه سال اخیر به کرات کوشیده است از خودش در قبال اتهامات وارده به وی در مورد کم‌فروشی با پیراهن ملی و جان دادنش برای بارسلونا دفاع کند و با این که کمتر گوش شنوایی برای شنیدن و پذیرش این حرف‌ها در آرژانتین وجود داشته است، اما او در کمترین فاصله تا شروع جام همان دفاعیه‌های تکراری را از خودش ارائه می‌کند و می‌گوید: «هیچ انتقال فنی مرا ناراحت نمی‌کند بخصوص که خودم زودتر از هر کسی پی می‌‌برم که چه موقع بد بازی کرده و چه زمانی نتوانسته‌ام به سطح لازم برسم. آنچه دردآور است، نسبت دادن اتهام میهن‌پرست نبودن به من است. وقتی می‌شنوم که می‌گویند من یک کاتالونیایی هستم و هیچ عشقی به آرژانتین ندارم، دیوانه می‌شوم. ارادت من به بارسا به جای خود محفوظ، اما من همیشه عاشق کشورم بوده‌ام و حاضرم برای آن جانفشانی کنم.»

بنابراین جام جهانی پیش‌رو بهترین میدان برای مسی است تا خطاهای فوق و قسمت‌های تیره کارنامه‌اش را تصحیح و ترمیم و جبران مافات کند و این بار به گونه‌ای باشد که آرژانتینی‌ها به او درود بفرستند و لعن و نفرین‌اش نکنند. یک مشکل ویژه مسی این است که از 13 سالگی به بعد و به این قصد که می‌خواست مشکل عملکرد اندک و غیرطبیعی غدد رشد خود را رفع کند، در اسپانیا ساکن بوده و چون 10 سال است دور از آرژانتین زندگی می‌‌کند، این باور بیشتر به وجود آمده که وی دیگر رنگ و بوی یک آرژانتینی را ندارد و دلش فقط برای بارسا می‌تپد.

برای باشگاهی که متقبل شد تمامی مخارج درمان بیماری وی را بپردازد، مشروط بر این که او عضو تیم نوجوانان این باشگاه شود که در نهایت به ارتقای وی به تیم اصلی بزرگسالان، بارسلونا و بقیه ماجراها کشیده شد.

اینک فتح احتمالی جام جهانی نه‌تنها می‌تواند اتهام فوق را از مسی دور کند، بلکه خود او را نیز به یکی از معدود آرزوها و اهدافی که تاکنون به آن نرسیده است، برساند. مسی در سال‌های اخیر چه در زمینه فتح جام‌ها و چه تصاحب عناوین انفرادی به بالاترین سطوح ممکن رسیده و شاید فقط جام جهانی مانده باشد که جایش در کارنامه او خالی است و اگر آن را هم در روز 20 تیر (روز پایانی جام جهانی نوزدهم)‌ ضمیمه کارنامه‌اش کند، کار تمام و پرونده‌اش در 23 سالگی کامل است.

مسی از قیاس مستقیم خود با مارادونا هم ابا دارد. در حالی که خیلی‌ها او را مارادونای ثانوی دانسته‌اند و خود مارادونا برای بالا بردن روحیه مسی مدعی شده است مسی در حال حاضر از آنچه خود وی در سال‌ 1986 بود (و جام جهانی را یک تنه به آرژانتین بخشید)‌ بهتر است، مسی می‌گوید: «این قیاس غیرعقلایی و باور نکردنی است. هیچ‌کس به مارادونا نمی‌رسد و برابر دانستن من با او یک ظلم به وی است. من فقط امیدوارم آرژانتین فاتح جام جهانی شود و آنگاه این قیاس‌ها نیز به خودی خود در شکوه حاصله غرق و گم خواهد شد.»