قهرمانی همراه با مشکلات فراوان تکنیکی و تاکتیکی

ناصر شهنازی سرمربی تیم کشورمان نیز در همه جا با افتخار از آن یاد می‌کند و می‌گوید: این بچه‌ها در آینده ستاره‌های تیم ملی بزرگسالان خواهند بود و علیرضا خوشرویی یکی دیگر از مربیان تیم نوجوانان ادعا می‌کند هر کسی که دچار شائبه است، می‌تواند به مدارک تحصیلی بازیکنان رجوع کند. متاسفانه وصله ناجور صغر سنی به بازیکنان ما چسبیده و از این بابت بیشترین صدمات را افرادی می‌زنند که از فدراسیون جیره و مواجب می‌گیرند، اما باز نهان و آشکار سعی در زیر سوال بردن موفقیت‌های والیبال ما دارند، وقتی تیم ملی بزرگسالان موفق می‌شود مدعی‌اند که چین، ژاپن و کره با تمام قوا نیامده‌اند و پیروزی‌های سنین پایه را هم به استفاده از بازیکنان غیرواقعی ربط می‌دهند. همه از دست غیر نالند/ سعدی از خویشتن فریاد!

به هر روی هر چه که بود و هست، تیم نوجوانان ایران در پی 1083 دقیقه پیکار سخت و دلهره‌آور آوای قهرمانی سر داد تا هم جواز حضور در المپیک نوجوانان را به دست آورد و هم راهی پیکارهای جهانی مصر شود، در المپیک نوجوانان سنگاپور فقط تیمی از قهرمانان قاره و تیم قهرمان دوره قبل نوجوانان دنیا‌ حضور خواهند یافت، فرانسه و برزیل دیگر تیم‌‌های این رقابت‌ها خواهند بود. در تیم ایران 10 بازیکن شهرستانی و دو بازیکن از اسلامشهر و شهریار از توابع تهران حضور داشتند، هماهنگ ساختن روحی و فرهنگی این بازیکنان حتما وقت زیادی نیاز داشت،‌ اما ما باید طی اردویی 6 ـ 5 ماهه این بازیکنان غالبا نارس را از نظر فنی و تاکتیکی هماهنگ می‌ساختیم که کاری ساده نبود، از استرالیا و سریلانکا که بگذریم، در نبرد با هند، چین و تایوان سایه به سایه و میلی‌متری پیروز شدیم و به کره‌جنوبی باختیم، چون مقابل کار گروهی خیره‌کننده با این تیم حرف زیادی برای گفتن نداشتیم، تیم ایران از نظر قد و قواره شرایط مطلوبی داشت به جز لیبرو که 175 سانتی‌متر قد داشت، بقیه یاران ‌این تیم بالای 195 سانتی‌متر بودند و حتی بلندی قامت بازیکنی چون شهاب احمدی به 210 سانتی‌متر رسیدکه فیزیکی ایده‌آل برای والیبال محسوب می‌شود، بدون تردید میانگین 196 سانتی‌متر، معدلی امیدوار‌کننده برای یک تیم در رده سنی 16 ـ 17 سال خواهد بود، اما در کنار تمام شادباش‌‌ها و تحسین‌هایی که نثار این نوجوانان شده و خواهد شد، باید بپذیریم که از لحاظ مهارت‌های اولیه اجرای تاکتیک‌ و نمایش‌های گروهی با مشکلات عدیده‌ای مواجه بودیم هر چند موفق شدیم به لطف پشتیبانی‌ عالی و کم‌نظیر تماشاچیان این کمبودها را با شارژ روحی ـ روانی بازیکنان جبران کنیم، اما هرگز زیبایی والیبال هنری کره‌جنوبی، خستگی‌ناپذیری و سرسختی چینی‌ها و تنوع کاری و حتی والیبال فکور ژاپنی‌ها را نداشتیم چون شرق آسیایی‌ها بازیکنان خود را از مدارس والیبال باشگاه‌های این کشور گلچین کرده‌اند و در واقع به دلیل اجرای یکسان و یکنواخت امور آموزشی،‌ هرگز دچار تناقض در اجرا نشده و با هارمونی مناسبی والیبال بازی کرده‌‌اند،‌ آنان در حد فاصل دو سالی که بین دو مسابقه قهرمانی آسیا فرصت باقی است، کار را رها نکرده‌اند تا مثل ما مجبور شوند تا طی 5 ـ 6 ماه هم بازیکن انتخاب کنند و هم آنان را برای شرکت در مسابقات قاره‌ای مهیا سازند، این مشکلی ریشه‌ای در ورزش ماست که بالاخره باید حل شود، والیبال ورزشی، دیرمحصول و وقتگیر است و با چند ماه نمی‌توان تمام فنون را به نوجوانان آموخت، کره‌ای‌ها و چینی‌ها زیباترین جشنواره‌ها و فستیوال‌های مینی‌والیبال را برگزار می‌کنند و آنقدر به این همایش‌ها اهمیت می‌دهند که نه‌تنها مقامات بلندپایه بلکه نامی‌ترین ورزشکاران کشورهایشان هم در حاشیه میدان رقابت‌ها حضور پیدا می‌کنند تا مشوق کارهای بنیادی و اصولی باشند، آنها از طریق این مسابقات والیبال را از نونهالی به صورت اصولی و رقابتی به بچه‌ها می‌آموزند و به همین دلیل مسابقه برای آنان عادی می‌شود و هرگز جنبه مرگ و زندگی به خود نمی‌گیرد.

حالا تیم ایران قهرمان شد، بازیکنان ما آرمین صادقیانی و رامین‌خانی جایزه بهترین دفاع و ارزشمندترین بازیکنان آسیا را به خود اختصاص دادند، در کنار اینان بازیکنانی هم داریم که برخی از مربیان، آنان را پدیده‌های جهانی می‌دانند، مثل علیرضا نصراصفهانی، جواد حسین‌آبادی، موعود آقاپور و ... اما یک تیم خوب از یک مجموعه خوب تشکیل می‌شود، ما باید درصدد ایجاد شرایطی جدید برای مرتفع ساختن نقاط ضعف کنونی باشیم، چون «ژی‌هونگ‌وی» رئیس فدراسیون‌ جهانی والیبال بارها سفارش کرده بود که باید بکوشید، نماینده‌ای شایسته برای قاره کهن باشید.

تیم ما در دفاع از داخل میدان، اجرای سیستم‌های 6 جلو یا تاکتیک 6 عقب، در پوشش دادن‌ها ضعف دارد، بر روی تور از کمبود سرعت و تنوع در حملات رنج می‌برد و اگر بخواهد با همین روال ادامه بدهد، مقابل برزیل، صربستان، فرانسه و نماینده آفریقا آسیب‌پذیر خواهد بود، پس در کنار تعریف و تمجیدهای متداول هرچه زودتر دست به کار شویم و بویژه با اعزام تیم به یک تورنمنت بین‌المللی بازیکنان را در شرایط مسابقه نگهداریم تا بتوانیم از اعتبار والیبال کشورمان دفاع کنیم.