مهدی غضنفری، وزیر بازرگانی هفته گذشته اگر چه به ایرنا گفت که صادرات میوه در 6 ماهه دوم سال گذشته نسبت به واردات آن 30 درصد رشد داشته ، اما تامل در اظهارات وی حقیقت تلخی را نشان می دهد . به گفته او ، مجموع صادرات محصولات کشاورزی ایران در سال گذشته 3 میلیارد دلار بوده حال آنکه در همین مدت 6 میلیارد دلار محصول کشاورزی وارد کشور شده است .
در همین راستا ، سید رضا نورانی، رئیس اتحادیه صادر کنندگان میوه و تره بار روز گذشته از ارسال نامه ای به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور خبر داد که در آن از تضعیف شدید صادرات میوه ایران بویژه سیب و کیوی انتقاد شده است .
همین موضوع سبب بروز وضعیت اقتصادی نابسامان برای کشاورزان دماوندی تولیدکننده سیب به جهت عدم رقابت این نوع سیب بینظیر ایرانی با سیبهای آمریکای جنوبی موجود شده است.
تب واردات میوه چگونه داغ شد؟
تب واردات انواع میوه به بازار داخلی طی دو سه سال اخیر چنان افزایشی داشته که حتی ادارات جهاد کشاورزی استانها نیز با میوه وارداتی پذیرای مهمانان میشوند و به این ترتیب سرنوشت انواع میوههای داخلی چیزی جز ماندن و پوسیدن در سرشاخههای درختان یا در انبارها نیست.
حتی چندی پیش، محمد درویش، رئیس هیات مدیره اتحادیه صادرکنندگان میوه گفت: تنظیم بازار امری است که به خوبی صورت نمیگیرد، همچنین میوههای وارداتی به نسبت میوههای داخلی ارزانتر به دست مصرفکننده میرسد، چراکه متاسفانه برخی که ادعای حمایت از مردم میکنند، در عمل بازار کشور را روی میوههای خارجی باز کردهاند. وقتی یک بازرگان میوه سردخانه، دستگاه و سایر تجهیزات دارد، مجبور است به خاطر حفظ سرمایه به جای صادرات، واردات میوه انجام دهد.
چه بر سر کشاورزان دماوندی میآید؟
«امروز تولیدکننده سیب ما میبیند در کنار سیب او، سیب شیلی یا جاهای دیگر در بازار وجود دارد. معنی ندارد که وقتی ما سیب تولید میکنیم، سیب کشورهای خارجی را وارد کنیم و جلوی تولید قرار دهیم. با این روش هم ارز را هدر میدهیم و هم امید را از تولیدکننده و صادرکننده میگیریم.»
آنچه گفتیم شاید در ظاهر در ذهن قالب مردم نقش ببندد، ولیکن باید برای بررسی موضوع به تمام ابعاد آن توجه داشت. کما اینکه شاهرخ رامین، نماین ده مردم دماوند در مجلس به مهر گفت: سیب تولیدی آمریکای جنوبی با هزینه
حمل و نقل گزاف دریایی و پرداخت تعرفههای وارداتی کشور در نهایت با قیمتی ارزانتر از سیب دماوند ارائه میشود که این مساله کشاورزان دماوند را با مشکل مواجه کرده است.
امروز در دنیا زمانی که روندی تولیدی شکل میگیرد، تعرفه باید به اندازهای بالا برود که هیچ واردکنندهای به خودش اجازه واردات ندهد. اما با روند فعلی در کشور جای صادرات و واردات عوض شده است.
به بیان دیگر ارزش صادرات ما باید آنقدر زیاد باشد که در ازای آن واردات داشته باشیم. متاسفانه قیمت تمام شده محصولات ما هم نسبت به دنیا بالاست. در نتیجه گرانی گریبان صادرکننده را گرفته و صادرکننده نمیتواند در بازار جهانی حرفی داشته باشد.
نماینده مردم دماوند در این ارتباط تاکید کرد: سال گذشته در گام اول تعرفههای واردات میوه به کشور از 8 درصد به 80 درصد افزایش یافت که با مقاومت وزارت بازرگانی دوباره به عدد 8 بازگشت و در گام بعدی تعرفه واردات محصولات خارجی عدد 34 را در مقابل خود دید و در مجموع کوشش بسیاری صورت گرفت تا حاصل دسترنج کشاورزان دماوندی با قیمتی مناسب عرضه شود.
از طرفی دولت طی ایام انتهایی سال گذشته و در راستای رساندن سیب ارزان با قیمتی کمتر از هزار تومان مبادرت به کاهش تعرفههای یاد شده به میزان صفر درصد کرد. این در حالی است که محاسبه هزینه تمام شده این محصول در دماوند بیش از قیمت فروش تعیین شده را نشان میداد.
اقدامات حمایتی دولت به نتیجه نرسید
البته دولت برای حمایت از کشاورزان شهرستان دماوند سیب را با قیمت هزار و 100 تومان خریداری میکرد تا ضمن بر عهده گرفتن هزینههای حمل و نقل در میادین میوه و ترهبار به قیمت 750 تومان عرضه شود که به این ترتیب دولت به ازای هر کیلوگرم از این محصول 400 تا 500 تومان یارانه را در نظر میگرفت.
اما این اقدام دولت در عین تاثیرگذاری کمی با تاخیر انجام شد، زیرا تولیدکنندگان این محصول بر این اعتقاد هستند که میبایست اعطای یارانههای مذکور به جای اسفند در بهمن ماه صورت میگرفت تا تاثیرگذاری بیشتری داشته باشد. از آنجایی که حجم تولید سیب در شهرستان دماوند رقمی بالغ بر 150 هزار تن در سال است، اگر این محصول در بازار به ازای هر کیلوگرم هزار تومان به فروش برسد اعتباری نزدیک به 150 میلیارد تومان نصیب مردم محروم این دیار خواهد شد که این گردش مالی میتواند به عنوان آغاز کاری فرهنگی، اقتصادی و اشتغالزا مطرح شود.
پونه شیرازی / گروه ایران
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم