این مصوبه که با تأیید 150 نماینده به صحن علنی مجلس رسید و رأی نیز آورد، به چاههای غیرمجازی که پیش از سال 85 حفر شده بودند ـ یعنی حدود 17هزار چاه غیرمجاز در اصفهان ـ مجوز قانونی داد تا در کنار 35 هزار چاه دارای مجوز ، کمر همت بر نابودی کامل آبهای زیرزمینی استان ببندند و دشتهای ممنوعه فعلی هم به سرنوشت دشت مهیار و اردستان مبتلا شوند.
در تمام مدت زمانی که از تصویب این مصوبه گذشت، کوچکترین بازخورد قاطع یا حداقل مخالفتی از سوی مسوولان استان در این باره دیده نشد.
آیا نمایندگان مردم استان اصفهان در مجلس واقعا نمیدانستند استانی چون اصفهان از حیث دشتهای ممنوعه و بحرانی، از حیث برداشتهای غیرمجاز، از جهت دشتهای در حال افت شدید آب و کاهش شدید منابع آب زیرزمینی رتبه اول کشور را دارد؟ آیا واقعا نمیدانستند که دشتهایی چون برخوار ، اردستان ، نطنز ، مهیار شمالی و جنوبی و... در زمره دشتهای ممنوعه بحرانیاند که حتی خلل و فرج برخی از این دشتها هم از بین رفته و دیگر حتی با بارش باران و تغذیه مصنوعی و امثال آن هم نمیتوان هیچ آبی را در این دشتها ذخیره کرد؟ آیا واقعا نمی دانستند با چنین وضعیت بحرانی اگر حدود 17 هزار چاه غیرمجاز استان مجوز قانونی بگیرند، باید فاتحه منابع آب زیر زمینی اصفهان را خواند؟ آبهای زیرزمینی در عین آنکه در دسترسترین آبها هستند، نشانه استقلال استان و کشورند و اگر از بین روند، چند صدسال و حتی بیشتر باید زمان سپری شود تا میزان آب از بین رفته در آنها جبران شود که شاید هم هیچ وقت نشود آنها را احیا کرد.
اکنون باید داغدار فاجعهای زیستمحیطی باشیم که اضافه شدن چند ماده و تبصره و آییننامه به آن نیز دیگر نمیتواند راه به جایی برد.
آسیه اسدپور
جام جم اصفهان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم