در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
«عمو بونمی زندگیهای گذشتهاش را به یاد میآورد» (که در آخرین روزهای جشنواره به نمایش درآمد) به اعتقاد برخی، فیلمی جذاب و خلاقانه است که به مضامینی چون روح باوری و تناسخ میپردازد.
هر چند جشنواره معتبر کن را همیشه به برنده هایش میشناسند، اما بدون شک یکی از بازندگان این جشنواره «مایک لی» کارگردان سرشناس انگلیسی بود، چرا که فیلمش «سالی دیگر» از معدود فیلمهای بخش مسابقه بود که توانست نظر بسیاری از منتقدان را به خود جلب کند. اغراق نیست اگر بگوییم تقریبا تمام نقدهای نوشته شده بر این فیلم مثبت بودند، اما از همان انتخاب «تیم برتون» به عنوان رئیس هیات داوران میشد حدس زد که سینمای داستانی از نوع مایک لی و حتی عباس کیارستمی با ریتمهایی کند و کشدار چندان به مذاق این کارگردان آمریکایی خوش نمیآید. کارگردانی که او را بیشتر به سینمای فانتزی و تخیلی میشناسند تا سینمای روایت و ساختار.
اما هر چند انتخاب بهترین فیلم امسال از سوی تیم برتون مخاطبان معتبرترین جشنواره سینمایی جهان را شوکه کرد اما انتخاب بهترین بازیگران زن و مرد جشنواره تا حدودی قابل پیشبینی بود.ژولیت بینوش، برای بازی در فیلم «رونوشت برابر اصل» به کارگردانی عباس کیارستمی جایزه بهترین بازیگری زن را گرفت، فیلمی که به اعتقاد بینوش بهترین نقش آفرینی زندگی سینمایی اش بود. بینوش تنها نخل طلا را در کارنامه هنریاش کم داشت که به آن هم رسید. او پیش از این توانسته بود سال 1996 بهواسطه بازی در فیلم «بیمار انگلیسی» ساخته آنتونی مینگلا (که سال گذشته درگذشت) هم خرس نقرهای برلین را به خانه ببرد و هم جایزه ارزشمند اسکار را به ویترین افتخاراتش اضافه کند.
نخل طلای بهترین بازیگر مرد هم تا حد زیادی قابل پیشبینی بود. بازی باور پذیر «خاویر باردم» در اثر تازه گونزالس ایناریتو همراه با شخصیت جذابش بسیاری از هواداران و سینمای او را به وجد آورد.
باردم پیش از این هم بهواسطه بازی در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» (ساخته برادران کوئن) توانسته بود اسکار بهترین بازیگر مرد را به خود اختصاص دهد اما هیچکدام از این آثار (9 فیلم تازه ایناریتو و نه ساخته برادران کوئن) دلیل محبوبیت این بازیگر اسپانیایی نبود. بازی او در فیلم «دریای درون» در سال 2004 به کارگردانی الخاندرو آمنابار بود که توانست او را به دنیای بازیگری معرفی کند.
انتخاب این فیلم در همان سال به عنوان بهترین فیلم خارجی اسکار همراه با کارگردان «خاویر باردم» را نیز به عنوان چهره تازه به سینمای جهان معرفی کرد. «دریای درون» اقتباسی از زندگی واقعی رامون سمپدرو ملوان جوانی است که در یک حادثه دچار شکستگی استخوان گردن و قطع نخاع میشود. او به مدت ?? سال تلاش کرد دادگاه حق مرگ آسان را برای او به رسمیت بشناسد تا او بتواند به زندگی خود پایان دهد.البته جایزه بهترین بازیگر مرد بهطور مشترک به خاویر باردم برای فیلم و الیو جرمانو برای فیلم ایتالیایی «زندگی ما» اعطا شد.
جایزه بزرگ هیات داوران به فیلم فرانسوی «خدایان و آدمها» به کارگردانی خاویر بووا اعطاء شد.
فیلم بووا داستانی درباره راهبهای کاتولیک است که در بحبوحه خشونتها در الجزایر گرفتار میشوند. بووا سال 1995 برای فیلم «یادت نرود که میمیری» جایزه هیات داوران کن را برده بود.
ماتیو آمالریک، بازیگر و کارگردان فرانسوی برای فیلم «در گردش» جایزه بهترین کارگردان را دریافت کرد. چهارمین تجربه کارگردانی بازیگر فیلمهای «قفس غواصی و پروانه» و فیلم جیمز باندی «ذرهای آرامش» روز شنبه نیز برنده جایزه فدراسیون بینالمللی منتقدان فیلم (فیپرشی) شد.
لی چانگ دونگ نویسنده و کارگردان کرهای برای فیلم «شعر» جایزه بهترین فیلمنامه را برد. چانگ دونگ که پارسال یکی از داوران کن بود، سال 2007 با فیلم «آفتاب مخفی» در بخش مسابقه حضور داشت که برنده جایزه بهترین بازیگر زن (جون دو ـ یون) شد. «یک مرد در حال فریاد» ساخته محمدصالح هارون، فیلمساز اهل چاد نیز موفق شد جایزه هیات داوران را به دست آمد. فیلم هارون پس از 13 سال اولین فیلم از جنوب صحرا در آفریقا بود که در بخش مسابقه کن نمایش داده شد.فیلم مکزیکی «سال کبیسه» ساخته مایکل رو نیز جایزه دوربین طلایی بهترین فیلم اول را برد. اینفیلم یکی از آثار بخش 2 هفته کارگردانان بود. گائل گارسیا برنال، بازیگر مکزیکی رئیس داوران جایزه دوربین طلایی بود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: