وی افزود: تلاش آب پرور در زمینه کار با سوژههای مدرن و به روز شایسته تحسین است. معمولا فیلمسازان و مجموعهسازان ایرانی از رفتن به سمت چنین سوژههایی گریزانند چرا که یا دانش این کار را ندارند و با تکنولوژی روز بیگانهاند یا آنکه بر این تصورند که این قبیل سوژهها برای همه مردم قابل درک نیستند و کسانی که با رایانه و ابزارهای مدرن سر و کار ندارند، ممکن است در درک داستان فیلم یا سریال دچار مشکل شوند.
عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران افزود: آب پرور در هوش سیاه تن به این ریسک داده و خوشبختانه نتیجه هم گرفته است. زبان مجموعه او هر چند تخصصی است، اما غیرقابل فهم از آب در نیامده و داستان به گونهای به تصویر کشیده شده که حتی کسانی که زیاد اهل کامپیوتر و فناوری نیستند نیز میتوانند متوجه گرههای دراماتیک هوش سیاه و ترفندهایی که بدمنهای سریال بهکار میبندند، بشوند.
وی بر این اعتقاد است که بزرگترین امتیاز مجموعه هوش سیاه، نگاه معقولانه و کاملا بیطرفانه و به دور از موضعگیری نویسنده و کارگردان آن به امکانات تکنولوژیک و فناوری نوین رایانهای است. قادری و آب پرور همانگونه که مضرات این امکانات و ابزار وارداتی دنیای مدرن از جمله مشاهده پنهانی اماکن، دستیابی به اطلاعات رایانهای، هک کردن و... را در مجموعه بازتاب دادهاند، به همان نسبت هم به فواید و کارکردهای مثبت آنها برای یافتن مکان اختفای جنایتکاران، ردیابی مخابراتی، جراحی از راه دور و... پرداختهاند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم