در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دوومیدانی در آزمایشگاه 10 میلیاردی!
«آخرین جلسات ما با سعیدلو و معاونان سازمان تربیت بدنی کاملا پربار بود. تا قبل از این نشستها ما روی بودجه 5/2 میلیارد تومانی برنامهریزی داشتیم حالا برنامههایمان عوض شده و تقویم 10 میلیاردی بستهایم.»
این صحبتهای صریح مصطفی کریمی با «جامجم» کاملا بیانگر یک تحول عظیم در فدراسیون دوومیدانی است، گو این که انقلابی در ورزش مادر رخ داده است. هنوز هم خیلیها این موضوع را باور ندارند که سازمان ورزش، چنین بودجهای را برای دوومیدانی تصویب کرده است. حتی رئیس فدراسیون نیز در گفتگو با ما این تردیدها را پنهان نگه نداشته است. با این حال میتوان نیمه پر لیوان را در نظر گرفت و مثبتاندیش بود.
پرداخت این مبلغ قابل توجه به رشته دوومیدانی میتواند سرمنشأ یک تحول عظیم باشد و بر کمبودها و گلهمندیهای همیشگی پایان دهد. در چنین شرایطی است که میتوان با یک برنامهریزی صحیح و اصولی به مشکلات پشتوانهای پایان داد. خیلیها بر این باورند ستارههای کنونی مواد مختلف دوومیدانی کشور بدون پشتوانه باقی ماندهاند و ادامه این روند بار دیگر دوومیدانی ایران را به جایگاهی بازمیگرداند که در سالهای نه چندان دور در آن به سر میبردیم. نبود بودجه کافی برای کشف و پرورش استعدادها و بهکارگیری مربیان سطح بالا برای ملیپوشان همواره توجیه خوبی از سوی دستاندرکاران فدراسیون دوومیدانی بوده است، اما حالا با دریافت چنین بودجه شگفتانگیزی آیا جایی برای توجیه باقی خواهد ماند؟
پاسخ این پرسش را رئیس فدراسیون دوومیدانی این گونه میدهد: واقعیتها را که نمیتوان کتمان کرد. ما سال گذشته با کسب 5 مدال در مسابقات قهرمانی آسیایی در گوانگ جو سوم شدیم و در المپیک قبل 7 سهمیه کسب کردیم، اما این اعتبار میتواند تحول خوبی ایجاد کند. ما میتوانیم حالا 15 المپیکی داشته باشیم و امکان داشتن 5 فینالیست در فینال المپیک و کسب مدال توسط حدادی وجود دارد. با این بودجه قطعا موانع ما رفع میشود و حالا اگر ناکامی یا مشکلی پیش بیاید، مشخص میشود کمبود و کاستی از خودمان است.
پیشرفت دوومیدانی به بودجه ربطی ندارد
بعید است سازمان تربیت بدنی در قبال چنین افزایش شگفتآوری برای بودجه سالانه دوومیدانی انتظارات تازهای نداشته باشد. مسوول اول فدراسیون مدعی است هیچ تضمین تازهای صورت نگرفته است و حتی برای بازیهای گوانگجو نیز این فدراسیون روی همان قول اولیهاش برای کسب 6 مدال حساب باز میکند. با این حال دور از ذهن است که مسوولان ورزش ایران روال قبلی حرکت دو و میدانی کشور را مورد تایید قرار دهند. حسین جلالی، رئیس پیشین فدراسیون دوومیدانی بر این عقیده است که در شرایط کنونی برنامهریزیهای خوبی در دوومیدانی وجود ندارد و تزریق بودجه 10 میلیاردی هم از مشکلات کم نخواهد کرد. وی میگوید: نظرم این است که پیشرفت دوومیدانی آنچنان به بودجه ربط ندارد. در واقع بودجه شرط لازم است اما کافی نیست، در صورتی که برنامهریزی خوب و اجرای آن یک اصل مهم به حساب میآید. زمان ما بودجه 150 تا 200 میلیون تومان بود که این اواخر به 400 میلیون رسید با این حال حدادی، مرادی، شاهرخی، ربانی و ... به ورزش کشور و آسیا و جهان معرفی شدند و نتایج خوبی کسب کردیم. تصورم این بود که وقتی بودجه 2 میلیارد تومانی دادند جمع مدالهای ما به 10 تا 15 مدال برسد اما در عمل دیدیم که در سالهای 86، 87 و 88 کوچکترین عنوان قابل توجهی به دست نیامد و در مسابقات جهانی نیز حتی یک ورزشکار ایرانی از گروههای خود بالا نیامد. این که در یکی دو سال اخیر دوومیدانی با نوعی رکود همراه بوده است موافقها و مخالفهای خاص خود را دارد. مقایسه عملکرد هر دوره با دیگری نتایجی را به دنبال دارد که میتواند دست منتقدان را باز بگذارد. بویژه در بخش پشتوانهسازی که به نظر میرسد مسیر خوبی را طی نمیکند. شاید تزریق بودجه 10 میلیاردی بتواند به مشکلات این بخش خاتمه دهد اما رئیس سابق فدراسیون دوومیدانی باور دیگری دارد. جلالی میگوید: اگر این بودجه کنترل نشود مشکلساز خواهد شد، چرا که مثل یک ارث هنگفت است که ممکن است در درون فدراسیون جنگ ایجاد کند. باید برنامهریزی کرد و به هیاتها بها داد. این هیاتها هستند که سازندگی میکنند و نیاز به کمک دارند. از طرفی دیگر ما باید باشگاهها را فعال کنیم تا از این شرایط خارج شویم.
انتظار مسوولان ورزش
حرفهایی که حمید سجادی، معاون سازمان تربیت بدنی در مرکز توسعه ورزش قهرمانی در مورد دوومیدانی بر زبان آورده است به طور غیرمستقیم میتواند بیانگر سیاستهای سازمان تربیت بدنی در این فدراسیون باشد. سجادی که خود از دوندگان بنام ایران بوده است، میگوید: دکتر سعیدلو با در نظر گرفتن اهمیت دوومیدانی بر حمایت از آن تاکید دارد و فدراسیون باید از این فرصت بیشترین بهره را ببرد تا به قلههای قهرمانی برسد. فدراسیون دوومیدانی هم برای کسب میزبانیهای مختلف تلاش کند و همه چیز را در مسابقات سالنی نبیند. سجادی تصریح کرده است: در کنار بحث قهرمانی، گسترش تعاملات بینالمللی، تحقیق و پژوهش، استعدادیابی و به طور کلی توسعه همهجانبه این رشته نباید مورد غفلت قرار گیرد. واضح است حرفهای معاون سازمان تربیت بدنی به نوعی خواستههای این سازمان در قبال بودجه غیرمنتظرهای است که قرار است به بدنه دوومیدانی کشور تزریق شود، در این بین استعدادیابی و پرورش دوندگان آیندهدار، بحثی مهم به حساب میآید که با انتقادهایی نیز همراه است.
اصولا استعدادیابی در دوومیدانی گلخانهای بوده که روشی اصولی به حساب نمیآید. از گذشتههای دور تاکنون دوومیدانی ایران به تکستارهها دلخوش بوده است. روزگاری تکستارههایی در دوهای استقامت و نیمهاستقامت داشتهایم و حالا در پرتابها و بعضا مواد نیمهاستقامت حرفهایی برای گفتن داریم. با این حال کار زیربنایی برای پرورش استعدادها چندان به چشم نیامده است.
حالا این پرسش وجود دارد که با چنین بودجهای که در اختیار فدراسیون دوومیدانی قرار میگیرد، آیا میتوان به اجرای یک طرح اصولی امیدوار بود؟ پاسخ کریمی، رئیس فدراسیون به این پرسش اینگونه است: مطمئن باشید شرایط دگرگون خواهد شد. ما قبلا حدود 200 میلیون تومان را مجموعا برای هیاتها در نظر گرفته بودیم که حالا آن را به 5/1 میلیارد تومان رساندهایم. از طرف دیگر سطح مربیان خارجی را بالا میبریم.
قبلا حداکثر پولی را که به مربیان خارجی پرداخت میکردیم 2500 دلار در ماه بود، ولی اکنون میتوانیم مربیان بزرگتر و باکیفیتتر را استخدام کنیم. همچنین امسال قصد داریم از 200 هزار نفر تست بگیریم و از بین آنها هزار نفر را گزینش کنیم که این تعداد در سال گذشته 17 هزار نفر بود و از بین آنها هم 150 نفر را جدا کرده بودیم. امیدواریهایی که رئیس فدراسیون به بهتر شدن وضعیت با بودجه در نظر گرفته شده اشاره دارد، کاملا مشهود است. در هر حال باید دید در صورت تحقق چنین وعدهای، مشکل اصلی دوومیدانی از کجاست؛ کمبود بودجه یا ضعف مدیریت و برنامهریزی؟
علی رضایی / جام جم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
