سنجری، دورویی را فیلمی خوب و جذاب توصیف میکند که داستان پیچیدهاش آزاردهنده نیست و او خودش از این پیچیدگی لذت برده است. به نظر او کلیت دوبله این اثر به دلیل حجم زیاد دیالوگها ـ که گاهی توامان و با سرعت بیان میشدند ـ دشوار بوده است. مدیر دوبلاژ این فیلم برای نقشهای 2 جاسوس ـ ری و کلر ـ که کلایون اوون و جولیا رابرتز بازی کردهاند، منوچهر والیزاده و زهره شکوفنده را برگزیده است. ری، شخصیتی آرام و مرموز است که قبلا به کلر علاقهمند بوده و در این ماجراها دوباره عاشق میشود.
کلر، آدمی پرخاشگر، تندخو و زرنگ است که خیلی سریع حرف میزند. به گفته سنجری چنین نقشی را غیر از شکوفنده، کمتر کسی میتواند دربیاورد. والیزاده و شکوفنده قبلا هم به جای اوون و رابرتز صحبت کرده بودند و این موضوع یکی از دلایل انتخاب آنها بوده است.
ند و دوک، ماموران 2 شرکت هستند که به ترتیب ناصر احمدی و شهروز ملکآرایی به جای آنها صحبت کردهاند. ند، مامور امنیتی شرکتی است که کلر برای آن کار میکند. سنجری علت انتخاب احمدی را سابقه گویندگی وی به جای چنین آدمی ـ از نظر شخصیتی و ظاهری- ذکر میکند. دوک مسوول جمعآوری اطلاعات در شرکتی است که ری در آنجا کار میکند، او آدمی درونگرا، محکم و زرنگ است که در نهایت رودست میخورد. سنجری به گفته خودش ملکآرایی را به این دلیل انتخاب کرده که دوبله چنین نقشهایی را خوب اجرا میکند. مدیر دوبلاژ برای نقش جف که شخصیتی مرموز، زبل، آرام و طراح بعضی از نقشههاست، محمدرضا مومنی را انتخاب کرده، زیرا به نظرش حالت مرموزی در صدای وی وجود دارد. سنجری نقش رئیس یکی از شرکتها را به محمدعلی دیباج سپرده و نقش رئیس رقیب آن را خود به عهده گرفته است. هاوارد تالی (رئیس کلر) که نقش وی را تام ویل کینسون بازی کرده، مردی حدودا 70 ساله، مجرد و بسیار دانا و سیاستمدار است و تمام نقشهها را خودش طراحی کرده است. مدیر دوبلاژ علت انتخاب دیباج را وجود حالت مرموز بودن در صدایش ذکر میکند.
دیک (رئیس ری) که پل جیاماتی نقش آن را ایفا کرده مردی جاهطلب، برونگرا و پرخاشگر است و تمام کارهایی که انجام میدهد برای ارضای خودخواهیهایش است.
سنجری به گفته خودش، نقشهایی را که تندگو هستند و بازیهای متفاتی دارند، دوست دارد و میتواند آنها را خیلی خوب اجرا کند و دیک چنین نقشی است.
گویندگانی برای برنده جایزه اسکار
«راز چشمهایش» ـ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی ـ اثری است که با سرپرستی جلال مقامی برای تلویزیون دوبله شده است.
ماجراهای این فیلم درباره بنجامین اسپوزیتو، وکیلی بازنشسته است. او که میخواهد کتابی درباره حوادث دوران کارش بنویسد سراغ یکی از پروندههای قدیمی میرود. این پرونده مربوط به مرد جوانی به نام گومز میشود که زنی متاهل را پس از هتک حرمت کشته است. اسپوزیتو و همکارانش تحقیقات گستردهای انجام میدهند و سرانجام با استفاده از سرنخهایی که به دست میآورند، گومز را به اعتراف وادار میکنند.
مقامی راز چشمهایش را فیلمی خوب و دیدنی توصیف میکند که دوبلهاش دشوار بوده است. به گفته وی، دیالوگهای این فیلم 123 دقیقهای بسیار زیاد بوده است. مقامی برای نقش اسپوزیتو، بهرام زند را انتخاب کرده است. به اعتراف او، اسپوزیتو مردی موقر، با شخصیت، کنجکاو و دست به قلم است که آرام و با طمأنینه حرف میزند و صدای بهرام زند هم برای سن و سال وی مناسب است و هم آن ویژگیها را القا میکند. مدیر دوبلاژ نقش ایرنه را به کتایون اعظمی سپرده است. به گفته او، ایرنه زنی حدودا 48 ساله و تحصیلکرده و رئیس یکی از قسمتهای دارالوکاله است و علت انتخاب اعظمی این بوده که وی گویندهای فهیم و باسواد است و اطلاعات خوبی بویژه درباره ادبیات دارد. چنین دوبلوری میداند که جملهها را چگونه باید بیان کند و لازم نیست زیاد به او توضیح داده شود.
مقامی برای نقش پابلو، دستیار باهوش اسپوزیتو ابتدا اکبر منافی را انتخاب کرده اما به دلیل گرفتاری وی، نقش را به پرویز ربیعی سپرده است که سابقه گویندگی به جای آدمهایی که تند و سریع حرف میزنند را دارد، مدیر دوبلاژ برای نقش مردی که اطلاعات خوبی درباره فوتبال دارد و به اسپوزیتو و همکارانش کمک میکند با توجه به ویژگیهای فیزیکیاش، ناصر احمدی را انتخاب کرده است. او نقش ریکاردو مورالس، شوهر مقتول را که جوانی دوستداشتنی و نجیب و بیآزار است به نادر کیمرام سپرده است. به نظر او، مورالس نقش سختی نیست و دوبلور وی میباید علاوه بر آرامش، مقداری بغض در صدایش ایجاد میکرد. مقامی با توجه به محدودیتهایی که داشته، نقش مشکل گومز را خود به عهده گرفته است. به گفته مقامی، گومز جوان بیاستعدادی است که نه در فوتبال موفق بوده و نه در بیلیارد و به همین دلیل عقدهای شده است.
محمدرضا کلانتر