آن پسر اشتباه می کند

24 ساله هستم. متاسفانه یک سال است که گرفتار این ماجرا شده‌ام .

5 سال از من بزرگ‌تر است .

نه این‌طور نیست. هاشم همیشه در محل هم با من خوش رفتاری می کرد . او دوست بسیار خوبی برای من است.

ما جرمی مرتکب نشدیم. من و هاشم را به اشتباه بازداشت کردند. ما هر دو جوانانی سالم هستیم. یک اشتباه ما را به اینجا کشاند . اگر ما را به اشتباه شناسایی نمی کردند این اتفاق نمی‌افتاد.

بله نوجوانی که سرسختانه در برابر ما ایستاده و می گوید مورد آزار قرارش دادیم اشتباه می‌کند.

اعترافات ما تحت‌فشار بود و از روی ترس. ما نمی‌خواستیم اعتراف کنیم اما زمانی که بازداشت شدیم آنقدر ترسیده بودیم که نمی‌دانستیم چه باید بکنیم. فکر می‌کردیم اگر اعتراف کنیم ما را رها می‌کنند و ما می‌رویم. اما جرم ما آنقدر سنگین شد که بعد از اعتراف فهمیدیم مجازات اعدام دارد. ما هیچ‌کاری نکرده بودیم اما به کار نکرده اعتراف کردیم .

بله درست است. ما خودمان اعتراف کردیم. اما این اعتراف از روی ترس بود. اگر ما واقعیت را گفته بودیم که آن بچه‌ها پیدا می شدند. ما واقعیت را نگفته بودیم .

بله درست است. ماموران از ما می‌خواستند تا اعتراف کنیم و بگوییم که چند کودک را مورد آزار قرار دادیم ما هم آنقدر ترسیده بودیم که گفتیم کودکانی که ما آنها را مورد تعرض قرار می دادیم کودکان خیابانی بودند.

ما اعتراف کردیم که با ماشین 10 کودک خیابانی را به گوشه‌ای خلوت برده و مورد آزار قرار دادیم. این کودکان چون بازی کردن را دوست دارند ما آنها را سوار ماشین می‌کردیم و می گفتیم همه اجناست را می‌خریم. آنها هم می‌آمدند. بعد که به مکانی خلوت می‌رسیدیم آنها را مورد آزار قرار می‌دادیم و بعد کودک را تهدید می‌کردیم و سپس دوباره همان جای اولی پیاده می کردیم. اما این اعترافات دروغ است .

اگر گفته‌های ما درست بود خب ما از سوی بچه‌ها شناسایی می‌شدیم وقتی ما شناسایی نشدیم یعنی اعترافات ما دروغ بوده است .

آنها از سوی افراد دیگری مورد آزار قرار گرفته‌اند و ما نبودیم که آزارشان دادیم . برای این حرفم هم دلیل دارم چون آنها تشخیص ندادند که روی بازوی ما کبوتر است و نه عقاب. آنها حرفی را شنیده و همان را برای پلیس نقل کرده‌اند.

نمی‌دانم شاید آنها این حرف‌ها را از کسی شنیده‌اند.

بله درست است اما تنها یکی از آنها بود که این کار را کرد 3نفر دیگر که ما را شناسایی کرده بودند گفتند می‌ترسیم و در دادگاه حاضر نشدند در حالی‌که ما‌ ‌توان انجام کاری را نداشتیم و در زندان بودیم. اگر آنها راست می گفتند پس در دادگاه حاضر می‌شدند و همه چیز را می گفتند آنها از این ترس داشتند که واقعیت مشخص شود و نتوانند دروغ خود را درست کنند.

بله دیدم اما چون نوجوان است همه به او حق می‌دهند و به ما که دست و پا بسته هستیم کسی حق نمی‌دهد. این نوجوان مدعی است که نان خریده و به خانه می‌رفته است که ما به بهانه‌ای او را به سمت خود کشیده و از او نان خواسته‌ایم. بعد به عنوان تشکر او را سوار ماشین کرده‌ایم و در نهایت مورد آزار قرار دادیم. این داستان که پسرک ساخته است کاملا دروغ است. او نوجوانی 14 ساله است مگر می‌شود که کسی بتواند به همین راحتی او را گول بزند. ما از او نان گرفتیم اما دیگر کاری به کارش نداشتیم، او به راه خود ادامه داد ما هم به راه خود .

نه .

نمی‌دانم در این باره باید خودش توضیح دهد.

شما هم همان حرفی را می‌زنید که قضات می‌گویند. ما هیچ کاری نکردیم و حرف‌هایش را هم قبول نداریم. آن کودک از سوی هیات قضات به پزشکی قانونی معرفی شد اما تعرض در مورد او تایید نشد، پس می‌توان گفت که او دروغ گفته است .

نمی‌دانم چه باید بگویم. من دیگر حرفی برای گفتن ندارم .

هنوز نه اما از طریق روزنامه‌ها متوجه شدم که علاوه بر شلاق باید 15 سال از عمرم را هم در زندان بگذرانم. این کار مساوی با مرگ است .

تحمل زندان بسیار سخت است. هر لحظه‌اش به اندازه یک عمر برای آدم می گذرد و من نمی‌دانم بتوانم این مجازات را تحمل کنم یا نه. 15 سال زندان یعنی تمام دوران جوانی من، بعد از آن اگر هم آزاد شوم دیگر نمی‌توانم به زندگی عادی
باز‌گردم. امیدوارم دیوان عالی کشور دلایل ما را برای این‌که چنین جرمی مرتکب نشده‌ایم بپذیرد .

بله درست است. اما اگر ما آن نوجوان را صدا زدیم و خواستیم به خانه برسانیمش به معنای این نیست که قصد تعرض به او را داشتیم .

بله ما به رای اعتراض می‌کنیم و تا جایی که بتوانیم تلاش می‌کنیم دوران محکومیت زندان را کم کنیم و اگر هم توانستیم آزاد شویم .