مشکل جشنوارهها هم این است که زمان برگزاری آنها محدود است و در چشم بههمزدنی این رویدادها که عمدتا در چند روز برگزار میشود خاتمه مییابد و فرصت تماشای چنین فیلمهایی از دست میرود. البته در خصوص جشنوارهها یک نکته مهم وجود دارد و آن این است که مواردی همچون: پراکندگی نمایش فیلمها، عدم گزینش هدفمند، عدم اطلاع از کیفیت فیلمها و... سبب میشود تماشای فیلم در چنین رویدادهایی برای یک مخاطب عادی چندان دلچسب نباشد.
مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی یکی از مراکزی است که از تابستان سال 86 اقدام به برگزاری دورههای نمایش فیلم مستند در قالب کانون فیلم «سینما حقیقت» کرده است. این دورهها تاکنون 3 بار برگزار شده و از دوشنبه این هفته چهارمین دوره آن برگزار میشود.
در این برنامه نمایش هر دوشنبه بعد از ظهر، یک یا دو فیلم برگزیده نمایش داده میشود و طی دعوت از دستاندرکاران آن ، در خصوص این آثار بحث و گفتگو میشود.
در دوره جدید نمایشهای این کانون هم قرار است فیلمهای مستند با موضوع «خلیجفارس» نمایش داده شود و در اولین دوره این نمایش که ساعت 17 عصر دوشنبه آغاز میشود ، فیلمهای «مردمی که همه چیز، همهچیز، همه چیز دارند» به کارگردانی شهرام درخشان و سنگ نوشته خارک ساخته بهروز فرجی، به نمایش درمیآیند. مستند اول به هنر معماری «بادگیر ایرانی» در کشورهای حوزه خلیجفارس میپردازد که طی چند سال گذشته توسط اعراب منطقه، هویتی دیگرگون یافته است!
مستند دوم نیز درباره کتیبه قدیمی ایران باستان است که در جزیره خارک کشف شده و مبین سیادت و صیانت تاریخی ایرانیان بر گستره خلیجفارس است.
این نمایشها قرار است هر دوشنبه ادامه یابد. اگر شما هم به تماشای این فیلمها علاقهمند هستید میتوانید به این کانون سربزنید.
رضا استادی
گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم