در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مردم هم برای سوغات هم که شده کیسه کیسه پر میکنند از این زلم زیمبوهای چینی که دست آخرش آویزان کنند جلوی ماشین یا حتی بچسبانند گوشه دیوار خانهشان. آنوقت از آن سو کرور کرور آدم نشستهاند در رسانهها و سازمان میراث فرهنگی که مرتب بنویسند و همایش بگذارند چرا صنایع دستی ایرانی فروش نمیرود و....
روز گذشته خبری منتشر شد مبنی بر اینکه تمامی صنایع دستی خارجی از مغازههای اطراف میدان امام اصفهان جمعآوری شد. خبر مسرت بخش و پیروزمندانه بود. حداقل در همین حد هم بارقههای امید را در دل بی شمار هنرمند صنایع دستی کشورمان که انبارهایشان پر شده است از آثارشان و کسی نیست که نگاهی نیز به آنها بیندازد، روشن کرد.
این گام گرچه کوچک و قدم اول در حمایت از صنایع دستی ایرانی به شمار میرود، اما باید دید سازمان میراث فرهنگی میتواند در مقابل اژدهایی که دهان باز کرده برای بلعیدن همه چیز، مقابله کند؟ شاید راهکارش سادهتر از این حرفها باشد که مغازهها را خالی از جنس چینی و اصولا خارجی کنیم. مثلآ اینکه اصلا اجازه ندهیم صنایع دستی چینی به هر عنوانی وارد کشورمان شود.
مهدی نورعلیشاهی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: