ویشگاهی که قرار بود پس از انجام عمل جراحی در اروپا، به اردوی تیم ملی برگردد درباره مصدومیت خود گفت: سالها حضور در مسابقهها و اردوهای تیم ملی موجب صدمهدیدگی و جابهجایی شدید مهرههای پنجم و چهارم کمری و آسیب دیسک بین مهرهایام شده است. البته این مشکل که از یکسال و نیم پیش برایم به وجود آمده به طور متناوب، تشدید یا بهبود نسبی پیدا کرده است، آنقدر که برخی نسبت به وجود چنین دردی احساس شک و تردید کردهاند. چون ممکن بود روزی آنقدر احساس راحتی کنم که در لیگ به میدان روم و حریفانم را هم براحتی شکست دهم و فردایش تا 2 هفته بستری شوم. به هر حال به این نتیجه رسیدهام که به مبارزه با آسیبدیدگی خود بروم و پس از رفع کامل آن، به میادین برگردم.
قهرمان 27 ساله کاراته جهان در مورد روند درمان خود گفت: به سفارش دکتر لشگری (پزشک تیم ملی کاراته) به پروفسور صمیمی، ترماتولوژ معروف آلمان معرفی شدم، ولی گویا این پزشک حاذق ایرانی تنها دست به جراحیهای دشوار و حساس میزند و منتظرم ببینم او چه کسی را برای رفع مشکلم معرفی خواهد کرد. به هر حال برای من مهم نیست داخل یا خارج مرزها جراحی شوم بلکه مهم این است که بتوانم بعد از معالجه به کاراته برگردم و برای کشورم افتخارآفرینی کنم. البته به گفته فدراسیون کاراته، سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک قول دادهاند هزینههای درمانیام را تقبل کنند چون آسیبدیدگی من بر اثر تصادف رانندگی در خیابان به وجود نیامده، بلکه کار زیاد و حرفهای در اردوها عامل اصلی آن بوده است.
دارنده چندین مدال آسیایی، جهان و بینالمللی در ردههای مختلف که در فصل تازه به پایان رسیده لیگ کاراته، به همراه تیم دانشگاه آزاد، صاحب عنوان سومی شد، ضمن ابراز رضایت از حمایتهای مالی و امکاناتی باشگاه خود گفت: هر تیم در لیگ کاراته حداکثر 350 تا 400 میلیون تومان بودجه سالانه در اختیار دارد که آن را بین 15 کاراتهکا تیم خود و اعضای کادر فنی تقسیم میکند. بههمیندلیل امکانات مالی در بین تیمهای باشگاهی تقریبا به یکدیگر نزدیک است و در این بین، تیمهایی مثل نفت اهواز و دانشگاه آزاد وضع تقریبا بهتری نسبت به تیمهایی دارند که زیرنظر ارگانهایی چون تربیت بدنی کار میکنند. امیدوارم از فصل آینده اسپانسرهای بخش خصوصی هم به این رشته توجه کنند تا انگیزه بهتری بین انبوه علاقهمندان کاراته به وجود آورند.
ویشگاهی که در 21 سالگی سرمربیگری تیم ملی جوانان سوئد را هم بر عهده داشته است. در مورد این اتفاق نادر جهان کاراته میگوید: به دلیل مشکلاتی که آن زمان در فدراسیون وجود داشت تصمیم گرفته بودم از تیم ملی و مبارزه کاراته برای همیشه جدا شوم و در این مسیر به مربیگری روی آوردم. خوشبختانه در آن کارم احساس موفقیت کردم چون دوسوم از ملیپوشان فعلی سوئد از شاگردان آن زمان من هستند ولی بعدا شرایط در فدراسیون کاراته تغییر کرد و تصمیم به بازگشت به دنیای مبارزه و حضور در تیم ملی کشورم گرفتم. به هر حال خوشحالم که بدون وطنفروشی و در حالی که همه چیز برای حضورم در تیم ملی سوئد مهیا بود، به کشورم برگشتم و از آن پس توانستم مدالهای تعیینکنندهای در رقابتهای جهانی، آسیایی و المپیک آسیایی برای کشور عزیزم به ارمغان آورم. البته این امکان را نباید نادیده بگیرم که شاید بعد از جراحی، امکان حضور دوباره در میدان مبارزه را پیدا نکنم و دوباره به جرگه مربیان بپیوندم.
ویشگاهی با اشاره به این که در شرایط فعلی هم هر روزه به باشگاه میرود و تمرین سبک را در برنامه دارد گفت: به منظور حفظ آمادگی تکنیکی و تاکتیکی خود، کاراته را رها نکردهام. البته از آن مهمتر، حفظ و تقویت آمادگی ذهنی است که برای یک ورزشکار کاراته اهمیتی حیاتی دارد. بهعنوان نمونه، در مسابقههای جهانی 2006 فنلاند که موفق به گرفتن طلا شدم، فقط به 70 درصد آمادگی بدنی رسیده بودم در حالی که با آمادگی ذهنی کامل، توانستم چنان موفقیتی را به دست آورم.
ویشگاهی در مورد تغییرات وسیع اخیر در فدراسیون کاراته گفت: خیلی زود است. چنین تغییراتی را ارزیابی کنیم و باید منتظر اجرای برنامههای جدید باشیم. در این مرحله، تنها میتوان به مثبت بودن نتایج آن ابراز امیدواری کرد. کاراتهکای پرتجربه تیم ملی در مورد شرایط این تیم و درصد امیدواری به مدالآوری در رقابتهای قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی گفت: مسوولان قصد دارند 2 تیم متفاوت را راهی رقابتهای جهانی صربستان و بازیهای آسیایی گوانگجو کنند.
تیم ملی هماکنون در ابتدای راه خود قرار دارد و فکر میکنم اگر تا قبل از شروع مسابقههای خود در دو تورنمنت خوب بینالمللی شرکت کند، نتایج خوبی در المپیک آسیایی و قهرمانی جهان کسب خواهد کرد.
ویشگاهی در پایان با گلایه از اعمال برخی تبعیضها بین قهرمانان رشتههای مختلف ورزشی گفت: معتقدم یک قهرمان کاراته یا سایر رشتههای رزمی، برای رسیدن به چنین عنوانی، زحمت کمتری از قهرمانان برخی دیگر از رشتهها نکشیده است و جا دارد مسوولان در وفای بهوعدههای خود جدیتر عمل کنند. مدتی قبل از شروع هردوره از بازیهای آسیایی، وعدههای زیادی به ورزشکاران داده میشود و به عنوان نمونه شما شاهد بودید که در دوره پیشین بازیهای آسیایی کاروان اعزامی ما در رده پانزدهم قرار داشت و به یکباره با کسب 3 طلای کاراته به رده هفتمی آسیا صعود کرد.
جودوکاران و تکواندوکارانمان هم تلاش زیادی به منظور ارتقای جایگاه ایران به عمل آوردند و صاحب موفقیت شدند، ولی متاسفانه بسیاری تا نزدیک به 4 سال بعد از بازیهای آسیایی، تقریبا به حال خود رها شدند. فکر میکنم حضور نداشتن کاراته در رقابتهای المپیک، تا حد زیادی در خارج توجه بودن این رشته تاثیر گذاشته است. ضمن این که از مسوولان ورزش صداوسیما درخواست میکنم توجه بیشتری به پخش رقابتهای پرکیفیت کاراته و سایر رشتههای رزمی نشان دهند.
مطمئنا اگر یک مدیر ورزشی، تصویر یک قهرمان ورزشی را دیده باشد توجه بهتری به او و رشتهاش پیدا میکند.
مجید عباسقلی / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم