در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
«آل» یکی دیگر از فیلمهای ترسناک سینمای ایران است که در طی 5 سال اخیر، گرایش به ساخت این آثار رونق چشمگیری گرفته است. با این که «آل» به نسبت دیگر فیلمهای ترسناک ایرانی، استانداردهای قابل قبولتری دارد و بهرام بهرامیان کارگردان این فیلم که از او قبلاً سریال «ساعت شنی» را دیده بودیم برای رسیدن به کیفیتی مطلوب زحمت زیادی کشیده است اما کماکان اشکالاتی در «آل» وجود دارد که نشان میدهد سینمای ایران هنوز قادر به تهیه و تولید یک فیلم خوب در این ژانر نیست. در شمارههای آتی قاب کوچک و در صفحه نقد فیلمهای ایرانی به «آل» خواهیم پرداخت اما توضیح این نکته در همین ابتدا ضروری است که این فیلم به شدت از جانب فیلمنامهاش لطمه دیده است. با این که 3 نویسنده معتبر روی فیلمنامه «آل» کار کردهاند اما تشخیص ضعفهای فیلمنامه در شخصیتپردازی و سیر قصه حتی برای تماشاگران عادی هم امر دشواری نیست. ممکن است «آل» به دلیل حضور مصطفی زمانی فیلم پرفروشی از آب دربیاید و حضور تهیهکنندهای مثل علی معلم میتواند به موفقیت فیلم کمک زیادی کند اما منحیثالمجموع «آل» فیلمی نیست که تماشاگر عادی سینما را راضی از سالن بیرون بفرستد. برای تشخیص درستی یا نادرستی این پیشبینی باید چند هفته صبر کرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: