کوبیسم سینمایی

سوال جالبی پرسیدید. خودم فکر می‌کنم «تدی» [پلیس]. به نظر من بیننده حرف‌های تدی را به عنوان واقعیت می‌پذیرد. در مواردی که دکتر کراولی حقیقت را به تدی می‌گوید بعضی از تماشاگران حرف‌های او را تا آخرین صحنه فیلم، باور نمی‌کنند. بنابراین من همه چیز را به پذیرش یا رد حقیقت از سوی تدی منوط کردم.

نه، به هیچ وجه. من فیلمنامه‌ای را که «الیتاکالو گریدیس» نوشته بود، خواندم. کتاب «جزیره شاتر» را نخوانده بودم. چیزی که در فیلمنامه مرا جذب کرد سفر شخصیت اصلی آن بود؛ پایان داستان هم به لحاظ عاطفی برایم تکان‌دهنده بود. بعد هم خود کتاب را خواندم و با «مایک مداووی» و «لیتا کالوگریدیس» و «برد فیشر» صحبت کردم. من خودم را در اختیار فیلمنامه گذاشتم. هیچ چیزی به فیلمنامه اضافه نکردم. نمی‌دانم فیلم لایه‌های سیاسی هم دارد یا نه؟ ممکن است لایه‌های سیاسی پنهان در آن وجود داشته باشد.

خب این چهارمین فیلم پیاپی است که ما داریم با هم کار می‌کنیم. در فیلم دوم، «هوانورد»، یک صحنه‌ای هست که او در مدت 12 روزی که ما مشغول فیلمبرداری بودیم، در اتاق نمایش یک جور‌هایی گیر می‌افتد و در تنهایی با خودش حرف می‌زند؛ در آنجا بود که من احساس کردم داریم به یک جا‌هایی می‌رسیم. با خودم گفتم این همکاری ارزش این را دارد که ادامه پیدا کند چون در مورد خیلی چیز‌ها با هم توافق نظر داشتیم. از طرفی من هر وقت چیزی از او خواسته‌ام، او آن را تمام و کمال و حتی بیشتر از آنچه انتظار من بوده، در اختیارم گذاشته.

بله، بله، من همین نظر را دارم. دی‌کاپریو آدم خیلی شجاعی است؛ من در هر شرایطی که از او می‌خواستم بازی می‌کرد.

نه. اگر قرار باشد که فیلم روزولت را من کارگردانی بکنم که باید بگویم در برنامه من کارگردانی چنین فیلمی وجود ندارد. «سکوت» را هم امیدوارم بتوانم سال آینده جلو دوربین ببرم.

خب، در مورد سیدو، گفتم این امکان وجود دارد که نقش دکتر نایرینگ را بازی کند. من همیشه بازی سیدو را تحسین کرده‌ام. البته جا دادن او در این فیلم کار سختی بود. من همیشه فیلم‌هایم را طوری می‌سازم که بتوانم بازیگرانی را که کارشان را تحسین می‌کنم در آنها جا بدهم، ولی در بعضی موارد نقش‌ها با سوژه فیلم‌هایم لزوما جور درنمی‌آیند، که این فیلم یکی از آن موارد است. من به سیدو پیشنهاد بازی در این فیلم را دادم و او هم قبول کرد و تجربه خیلی خوبی شکل گرفت. علاقه من به بازی او به چه زمانی برمی‌گردد؟ یقینا کمی قبل از فیلم «مهر هفتم»؛ یک کم قبل از آن. بله، درست است! او در فیلم «توت‌فرنگی‌های وحشی» نقش کوچکی داشت. ولی او یقینا در فیلم‌های سوئدی و اسکاندیناویایی اواخر دهه 1950 و دهه 1960 وزنه سنگینی بوده؛ بعد هم که در فیلم‌های آمریکایی بازی کرده. بنابراین باید گفت که او بازیگری شمایل گونه است. او یقینا بخشی از تاریخ سینما است. کار کردن با او واقعا لذتبخش بود.