در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این 2 هنرمند پیشکسوت تئاتر که شاگردان زیادی را هم در دانشکدههای هنری تربیت کرده و آموزش دادهاند، در چند دهه گذشته هریک به نوعی باعث تحرک و پویایی هنرهای نمایشی ایران شدهاند. سال1341 بود که حمید سمندریان با حضورش در عرصه نمایش صحنهای، تلویزیونی و رادیویی، خون تازهای در رگهای این هنر جاری ساخت و تا امروز که در آستانه 80 سالگی ایستاده است، همچنان هر کارش اتفاقی تازه به شمار میآید.
اگر سمندریان از پیشتازان تئاتر مدرن ایران به شمار میآید، علی رفیعی در سال 1353 طلایهدار جریانی دیگر از این هنر شد که از لحاظ روایت، کلاسیک و از حیث اجرا مدرن و نوآورانه بود. او که آن سالها در دانشکده هنرهای زیبا تدریس میکرد و مدیریت تئاترشهر را هم به عهده داشت، معیاراجرای حرفهای نمایش در ایران را بالا برد و چیزهایی به آن افزود که با این ابعاد، سابقه نداشت. در پس صحنهآراییهای بزرگ و چشمنواز رفیعی، اقتدار و اندیشهای پیدا بود که در هماهنگی کامل با متن و ساختار قرار میگرفت.
با چنین سابقهای، وقتی خبر میرسد که در نمایش گالیله با کارگردانی حمید سمندریان، قرار است علی رفیعی طراحی لباس و صحنه را انجام دهد و به عبارت دیگر 2 غول صحنه تئاتر کنار هم قرار بگیرند، تمام گوشها را متوجه و نگاهها را به خود خیره میسازد.
برای دیدن این نمایش که سمندریان از آن به عنوان وصیت نامه هنریاش یاد کرده است، باید تا بهمنماه منتظر بمانیم و ببینیم که همکاری این 2 هنرمند در تماشاخانه ایرانشهر به چه صورت روی صحنه میرود.
مهدی یاورمنش / گروه فرهنگ وهنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: