شنا و تیراندازی، مهمانان نوظهور مدارس

اجرای این برنامه‌ها از 2 بعد قابل تامل است؛ نخست این که رویکرد جدید مدیران وزارت آموزش و پرورش به ورزش مدارس، نقطه قوتی در برنامه‌های این وزارتخانه است؛ چون سال‌هاست ورزش مدارس در چند توپ زهوار در رفته، یک تور والیبال، یک سبد بسکتبال که معمولا رنگ و رویش در گذشت زمان محو شده و چند دانش‌آموز پرسروصدا که معاون مدرسه را به ستوه می‌آوردند، خلاصه می‌شد؛ اما از سال آینده قرار است ورزش مدارس روی آب و استخر را ببیند و با تشکیل انجمن تیروکمان دانش‌آموزان دختر حس کنند که دیده می‌شوند و کسی هم به ورزش آنها فکر می‌کند.

اما سکه تحول در ورزش مدارس، روی دیگری هم دارد؛ وزیر در حالی از طرح اجباری شدن شنا خبر می‌دهد که هنوز جزئیات برنامه‌ها دراین‌باره مشخص نیست. برخی مدارس کشور از کمترین امکانات محرومند؛ در حالی که از اجاره استخر برای شنا خبر می‌رسد یا این که هنوز اعلام نشده برای چه تعدادی از دانش‌‌آموزان، طرح آموزش شنا اجرا خواهد شد؟ آیا در این طرح، دانش‌آموز مدرسه دولتی در منطقه یک تهران با دانش‌آموز همپایه‌اش در مناطق محروم استان‌های چهارمحال و بختیاری، بلوچستان، کرمان، هرمزگان و خراسان جنوبی، وضعیت مشابهی خواهند داشت؟

از سوی دیگر قائم‌مقام تربیت بدنی وزارت آموزش و پرورش از اجرای اولویت جدیدی در ورزش مدارس دخترانه خبر می‌دهد و آن، آموزش تیروکمان به دختران است؛ هرچند در آموزه‌های دینی ما بر آموزش شنا و سوارکاری و تیراندازی به کودکان سفارش شده؛ اما در شرایط فعلی، این‌گونه آموزش‌ها به مانور تبلیغاتی مدیران تبدیل شده است. راه‌اندازی ورزشی مانند تیروکمان ملزوماتی می‌خواهد که بدون آن نمی‌توان به نتایج مثبت این ورزش امیدوار بود.

قائم‌مقام وزیر در امور ورزش، تیروکمان را برای دختران مناسب می‌داند، صرفا به این دلیل که پوشش دختران حفظ می‌شود و نیاز به شرایط ویژه‌ای ندارد؛ در حالی که این مقام مسوول از ابتدایی‌ترین اصل انجام هر حرکت ورزشی یعنی دویدن و حرکات کششی و نرمش بی‌خبر است، کارشناسان توصیه می‌کنند حتی شطرنج‌بازان هم پیش از بازی بدوند و نرمش کنند؛ در حالی که قرار است دختران دانش‌آموز تیراندازی کنند، بدون این که کمترین امکانات جست‌وخیز و ورزش را دارا باشند. به هر حال باید منتظر ماند و دید برنامه‌های ورزشی مدارس چگونه اجرا خواهد شد؟