شاید هیچ گروهی از جانوران در استتار خود با محیط اطراف مهارت «Cephalopod»ها را نداشته باشند. این گروه از نرمتنان به همراه خویشاوندانی نظیر ماهی مرکب و کیسه ماهی، سیستم بدنی بینظیری دارند که قادرند به طور آنی رنگ پوستشان را تغییر دهند.
شگرد این جانور برای مخفی ماندن از چشم شکارچیان به این شکل بود که بسرعت قیافه خود را به شکل سفره ماهی تغییر میداد.
محققان پیش از این، 2 مورد از چنین استتاری را در اختاپوسهای آبهای سواحل اندونزی مشاهده کرده بودند، اما این اولین نمونه از تغییر قیافه در اختاپوس آبهای اقیانوس اطلس بود.
با مقایسه عکسها و فیلمهایی که طی دهههای گذشته از 5 مکان مختلف دریای کارائیب جمعآوری شده بود، محققان به یک شباهت غیرطبیعی میان اختاپوسهای ظریف و سفره ماهی طاوسی (Bothus lunatus) که یکی از ساکنان اصلی و قدیمی دریای کارائیب است، پی بردند.
آنها رنگپذیری، سرعت شنا کردن و حالت شنا در این دو جانور را مقایسه کردند. این اختاپوس همانند سفره ماهی به بسترهای ماسهای موجدار چسبیده و پاهایش را روی خود و به سمت عقب میکشد. هر دو به یک شکل شنا کرده و با یک سرعت یکسان حرکت خود را آغاز میکنند.
این تقلید اختاپوسها هنگام شنا کردن و وقتی امکان شناسایی آنها وجود دارد نیز قابل توجه است.
البته تفاوتهایی در استتار نیز وجود دارد. اختاپوس تغییر رنگ پوست را به شکل دقیقتر و کنترلشدهتری نسبت به سفرهماهی انجام میدهد. همچنین اختفا در سفرهماهی کندتر از اختاپوس انجام میشود.
چرا اختاپوسهای درازپای آتلانتیک، تقلید از سفرهماهی را به عنوان فرار از دست شکارچیان برگزیدهاند؟
مطالعات بیشتری راجع به چگونگی استتار در Cephalopod نیاز است؛ البته یک توجیه این است که خوردن یک لقمه نرم و کوچک بسیار راحتتر از خوردن یک ماهی سخت پوستتر و گندهتر از دهان است.
physorg
مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم