راز قلم‌های متفاوت روسای جمهور آمریکا

در حقیقت اوباما یک رسم قدیمی را تقلید می‌کند که به نام فرانکلین روزولت ثبت شده است. هرچند امروزه این به نوعی رسم مسخره بدل شده است؛ اما امضا کردن معاهده‌ها و قانون‌نوشته‌های مهم با چند قلم، رسمی نیست که اوباما آن را اختراع کرده باشد. البته شاید ماندگارترین امضا در این زمینه را لیندن جانسون به نام خود به جای گذاشته باشد.

یک فیلم ویدئویی لیندون جانسون را در سال 1964 در حال امضا کردن قانون حقوق شهروندی نشان می‌دهد. شاید دوربین کمی بد حرکت کند و شما نتوانید ببینید جانسون برای یک امضا از 75 قلم مختلف استفاده می‌کند، اولینش هم که نصیب مارتین لوترکینگ جی‌ار اسطوره آمریکایی شد.

دفعه قبلی که این نوع امضا کردن بسیار مورد توجه قرار گرفت هم به سال 1996 بازمی‌گردد که بیل کلینتون از 4 قلم برای امضای لایحه‌ای در مورد حق وتو استفاده کرد؛ سنتی که نمونه‌های مشهوری از آن را قبلا دیده بودیم. جرارلد فورد، جیمی کارتر، رونالد ریگان، جورج اچ.دبلیوبوش و حالا هم که باراک اوباما.

سوالی که شاید برای شما هم پیش آمده باشد، این است که آیا امضاهایی که با چند قلم زده می‌شود، صاف و به دردبخور درمی‌آید؟ آیا ارزش قانونی دارد؟ آیا لرزش ندارد؟

درواقع تمام اینها هست. این امضاها واقعا امضاهای زیبایی نیست. لرزش در آنها موج می‌زند. باراک اوباما در نمایشگاهی در ژانویه 2009 در حالی که از 7 قلم برای یک امضا استفاده می‌کرد، گفت: «من مدت‌های زیادی است دارم تمرین می‌کنم که آرام اسمم را بنویسم.» نتیجه تلاش او پس از یک سال، امضایی است که می‌بینید روی قانون بهداشت عمومی که با اندکی توجه به حروفی مثل O می‌توان دریافت که یکضرب نوشته نشده است. البته این امضا کردن باراک اوباما بهتر از کندی است که در فکر تزیینات امضایش بود که بتواند جوهر بیشتری خرج کند.

اما واقعا چرا این کار صورت می‌گیرد؟ خارج از شوخی چرا باید یک امضای ساده با چند خودکار انجام پذیرد؟

به نقل از تایم، منطق پشت این کار ساده است. قلمی که با آن قوانین مهم و تاثیرگذاری چون این لایحه 938 میلیارد دلاری امضا می‌شود، خود به مصنوعی تاریخی تبدیل می‌شود. وقتی رئیس‌جمهور با قلم‌های بیشتری امضا می‌کند، قلم‌های بیشتری هم دارد برای هدیه دادن به کسانی که در ساختن تاریخی درخشان، نقشی را ایفا می‌کنند.

مقامات کاخ سفید معمولا از این قلم‌ها برای پیشکش کردن به کسانی استفاده می‌کنند که در به ثمر رسیدن طرحی جدید یا تصویب قانونی مهم و تاثیرگذار کمک ویژه‌ای کرده‌اند.

بعد از خبرسازی این جریان، کاخ سفید نیز ویدئویی ارائه کرد که در آن لیزا براون، منشی معروف کاخ سفید به تشریح این مساله می‌پردازد که امضا کردن با چند قلم، چه ارزشی در تاریخ می‌تواند به‌جا گذارد.

عموما این قلم‌ها در موزه‌ها نگهداری می‌شوند، برای همین کسانی که این قلم‌ها را دریافت می‌کنند، بخوبی به ارزش آنها واقف هستند و به عنوان یادگاری ارزشمند از آنان در خانه‌ها و دفاتر کار گرانقیمت‌شان نگهداری می‌کنند؛ اما زیاد هم اتفاق می‌افتد که از آنها برای اهدافی سمبلیک هم استفاده می‌شود.

خبرسازترین این استفاده‌ها هم به سال 2008 بازمی‌گردد. جان مک‌کین در نبرد داغ انتخاباتی برای انتخاب ریاست جمهوری ایالات متحده، در رقابت با همین باراک اوباما، ناگهان قلمی را که از رونالد ریگان، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده گرفته بود، رونمایی کرد و قول داد در صورت رئیس‌جمهور شدن از آن برای حذف کردن خوک از قانون فدرال استفاده کند.

حال بسیاری چشم به قانون بهداشت عمومی دارند که از سوی اوباما به تصویب رسید تا ببینند مردی که انتخاب کرده‌اند، می‌تواند با قلم‌های تاریخ‌ساز خود، تاریخی پر از سربلندی برای آمریکایی‌ها بسازد یا خیر؟