پیش از خبر

مهاجران به روایت فرهنگ

اگر سال 88 برای داریوش فرهنگ سال بازگشت به تئاتر بود ،سال 89 برای او سال بازگشت به تلویزیون است. او می‌خواهد امسال ساخت سریالی با عنوان «بهترین سالهای زندگی ما» را آغاز ‌کند. داستان این مجموعه که اقتباسی از رمان مهاجران اثر هوارد فاست است ، سرگذشت سه نسل از یک خانواده را روایت می کند. فیلمنامه این سریال براساس طرحی از داریوش فرهنگ و به قلم جابر قاسمعلی به نگارش در آمده است و آنطور که فرهنگ به ما می گوید ساخت این سریال به تهیه‌کنندگی محمد مسعود به زودی کلید خواهد خورد.
کد خبر: ۳۲۱۴۵۸

سلطان و شبان اولین مجموعه تلویزیونی بود که فرهنگ در سال 1361 کارگردانی کرد. این سریال با بازی خوب مهدی هاشمی در نقش سلطان و شبان و گلاب آدینه در نقش سلطان بانو و بازی سایر بازیگران توانمند عرصه تئاتر همچون محمد مطیع توانست مخاطبان زیادی را پای تلویزیون بنشاند و به موفقیتی کم‌‌نظیر دست یابد.

شروع همکاری فرهنگ و قاسمعلی به عنوان کارگردان و نویسنده به سال 1376 و فیلم سینمایی «روانی» برمی‌گردد که یک درام روانشناسانه بود که با بازی بازیگرانی همچون نیکی کریمی، خسرو شکیبایی و پرویز پرستویی توانست در جذب مخاطب موفقیتی نسبی کسب کند.

پس از آن نیز یک‌بار دیگر این همکاری در مجموعه تلویزیونی «راه شب» تکرار شد.

محمد مسعود نیز پیش از این همکاری با فرهنگ را به‌عنوان تهیه کننده در مجموعه تلویزیونی راه شب که یک کار اجتماعی و با محوریت پرداختن به مشکلات اجتماعی بود، تجربه کرده بود. هر چند همکاری اولیه این دو به سال 1380 و سریال معصومیت از دست رفته بر می‌گردد.

داریوش فرهنگ که فیلم‌ها و سریال‌های زیادی را در پرونده کاری خود دارد در سال 1326 در آبادان به دنیا آمد. بعد از فوت پدر در 8 سالگی به همراه خانواده به کرمان مهاجرت کرد و بعد از پذیرفته شدن در دانشگاه به تهران آمد و در سال 1352 در رشته کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد.

او فعالیت در تئاتر را از سال 1345 آغاز کرد. در نمایش‌های دیکته و زاویه به کارگردانی داوود رشیدی برای اولین بار به صحنه رفت و فعالیت حرفه ای اش را با بازی در نمایش ماجرای باغ وحش به کارگردانی مهدی هاشمی ادامه داد.

او در سال 1347 گروه تئاتر پیاده را به اتفاق مهدی هاشمی بنیان گذاشت. گروهی متشکل از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشته تئاتر همچون مهدی هاشمی، ناصر و محمود هاشمی، رضا بابک، حمید جبلی، ایرج طهماسب، سوسن تسلیمی، گلاب آدینه، فاطمه معتمدآریا، مرضیه برومند و ...

در همان سال اولین کار خود را که نمایشنامه‌ای تک‌پرده‌ای از چخوف به نام خودکشی بود با اجرای این گروه به روی صحنه برد.

«دایره گچی قفقازی» آخرین و یکی از بهترین کارهایی بود که فرهنگ در دوران کار حرفه‌ای تئاتر به روی صحنه برد. پس از این کار برای همیشه از تئاتر فاصله گرفت و به کار در سینما و تلویزیون روی آورد.

نخستین فعالیت سینمایی او بازی در فیلم کوتاه «سلندر» واروژ کریم مسیحی در سال 1359 بود. پس از آن با فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی فیلم 65دقیقه‌ای «رسول پسر ابوالقاسم» فعالیت حرفه‌ای خود را در سینما آغاز کرد.

فرهنگ در بخش‌های دیگر صنعت سینما همچون طراحی صحنه و لباس، طراحی تیتراژ و تهیه کنندگی نیز فعالیت داشته است.

یک گزارش واقعی، راه افتخار، دیپلمات، دوفیلم با یک بلیت و طلسم از جمله فیلم‌هایی هستند که او کارگردانی و نویسندگی آنها را به عهده داشته است. همچنین رز زرد، تکیه بر باد، شب‌های تهران، روانی، بهترین بابای دنیا، راه شب، طلسم شدگان، تولدی دیگر و سلطان و شبان، به ترتیب فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که به کارگردانی او روی پرده سینما یا صفحه تلویزیون ظاهر شدند.

فرهنگ علاوه بر اینها بازی در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی همچون «معصومیت از دست رفته»، بی‌گناهان و ... را نیز تجربه کرده است.

داریوش فرهنگ در نهمین دوره جشنواره فیلم فجر (1369) با «دو فیلم با یک بلیت» حضور داشت و توانست سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیات داوران و دیپلم افتخار بهترین فیلم را از آن خود کند. همچنین او برای این فیلم نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد و نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از این دوره جشنواره شد.

داریوش فرهنگ که پس از پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت هنری خود را در زمینه تئاتر متوقف کرده بود، پس از 30سال دوری از صحنه تئاتر، در سال 1388 و در بیست و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر نمایش گالیله را روی صحنه برد.

متن این نمایشنامه با نگاهی به نمایشنامه‌ای از برتولت برشت با عنوان زندگی گالیله توسط سعید شهسواری و زیر نظر داریوش فرهنگ نوشته شد.

در حالی‌که پس از اجرای این نمایش انتظار و گمان می‌رفت که داریوش فرهنگ دوباره به عرصه تئاتر بازگردد و فعالیتش را در این زمینه به طور جدی شروع کند، اعلام کرد که دیگر هیچ‌گاه به صحنه تئاتر باز نخواهد گشت و هیچ کار جدیدی را روی صحنه نخواهد برد، چرا که احساس می‌کند هنوز بعد از گذشت سال‌ها هیچ تغییری در محیط تئاتر حاصل نشده و همچنان این محیط برایش آزاردهنده است.

فاطمه مراد زاده / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها