گربه وحشی دوست‌داشتنی

در نگاه اول، به‌نظر می‌رسد اوبونتو به چیزی دست یافته است که دیگر سیستم‌های عامل لینوکسی نتوانسته‌اند آن را به‌دست آورند:‌ ظاهری یک پارچه و کامل. مارک شاتلورث اهداف خود را به‌خوبی پیش برده و امید است که این کار را ادامه دهد.

اوبونتو برای مدت زیادی ظاهر نارنجی و قهوه‌ای خود را حفظ کرده بود و اگر واقعا بخواهیم حساب کنیم، کسی نیست که علاقمند به این دو رنگ در سیستم عامل خود باشد؛ اما به‌هرحال به آن عادت کرده بودیم. اما در این نگارش، ‌ظاهر کاملا جدید و بهتری شاهد هستیم و می‌توان صفت زیبا را به ظاهر اوبونتو نسبت داد.

همچنین روند بوت سریع انجام می‌شود و ظاهر آن نیز بسیار با گذشته سیاه و سفید اوبونتو و پرش‌هایی که در هنگام نمایش آن شاهد بودیم دیگر وجود ندارد. در عوض نوشتار مدرن و لوگوی اوبونتو در پس‌زمینه بنفش خیره‌کننده است.

این بخش ساده انجام شده است. به‌هرحال با وجود پس‌زمینه بنفش و نورهای روشن درون آن،‌ احساس مک به آدم دست می‌دهد، اما در مجموع مناسب است. ورود به سیستم برای اولین بار کاربران قدیمی اوبونتو را شوکه خواهد کرد. هیچ چیز آن‌طور که انتظار می‌رود، نیست و قالب جدیدی به‌جای قالب‌های قدیم اوبونتو وجود دارد که Ambiance نام گرفته است.

از همه چیز مهم‌تر، محل پیش‌فرض دکمه‌های پنجره‌ها است که به سمت چپ انتقال پیدا کرده است و نظرات مختلفی به‌دنبال داشته است.

مارک شاتلورث در بیانیه‌ای تکلیف را روشن کرد که اوبونتو دموکراسی نیست و یکایک بخش‌های این سیستم را نمی‌توان به رای‌گیری گذاشت. تیم‌های مختلف بخش‌های مختلف لینوکس تصمیم‌های خاص خود را می‌گیرند و کاربر در نهایت می‌تواند این تصمیمات را بپذیرد، یا آنها را مطابق علاقه خود تغییر دهد. واضح است که چنین آزادی‌ای در مک یا ویندوز وجود ندارد. در صورتی که کاربر کنترل بی‌نهایت بخواهد نیز، می‌تواند توزیع خود را عرضه کند و این از ویژگی‌های لینوکس است.

انتقال دکمه‌ها از راست به چپ، گویا تجویز دکتر بوده است که مصرف‌کننده‌های بیشتری را به‌سوی خود جلب کند.

نتیجه‌ای که از این همه تغییر می‌توان دریافت این است که شاتلورث می‌خواهد اوبونتو مک را پشت سر بگذارد و با نگارش04/10 او کاملا نزدیک شده است. البته پشتیبانی از نرم‌افزارهای تجاری هنوز در این سیستم وجود ندارد و با عرضه سرویس ابری که اوبونتو ارائه می‌دهد، یک پشتیبان‌گیر جامع که همانند ماشین زمان اپل کار کند، بهترین افزودنی برای اوبونتوی04/10 است.

می‌توان با یک گشت‌وگذار در این سیستم عامل به‌خوبی دریافت که مخاطب هدف اوبونتو چه کسی است:‌ میزکار اوبونتو برای کاربران حرفه‌ای لینوکس طراحی نشده است (به‌طور پیش‌فرض) و تمام نرم‌افزارهای موجود در آن برای سادگی و عملکرد پیاده‌سازی شده‌اند. در این نگارش دیگر خبری از GIMP ‌نیست. چرا؟ چون هدف اوبونتو در عرضه لوسید، سادگی است. کاربران می‌خواهند در نهایت قرمزی چشم‌ها را از تصاویر پاک کنند و چون گیمپ برای این کار بسیار پیچیده است، بنابراین باید برود؛ به‌همین سادگی!

البته که با اراده شما و فشردن یک کلید، ‌می‌توانید گیمپ را نصب کنید. همچنین می‌توان از مرکز نرم‌افزار جدید و به‌روز شده اوبونتو استفاده کرد تا نرم‌افزارهای مشابه را هم دید. برخی از نرم‌افزارهای محدود شده از جمله Adobe Flash هم در این مرکز نرم‌افزار قرار دارند و بعید نیست که در نگارش‌های بعدی اوبونتو، چیزی مشابه AppStore در مورد آیفون را شاهد باشیم.

نرم‌افزار Gwibber که یک نرم‌افزار برای اتصال به‌شبکه‌های اجتماعی مختلف است، به‌طور پیش‌فرض نصب شده است و کاربران می‌توانند به شبکه‌های اجتماعی مختلف وصل شوند و یک رابط کاربری ساده داشته باشند و در هر شبکه‌ای که بخواهند، به چت بپردازند.

دیگر مک چه چیز دارد که لینوکس ندارد؟ یک ویرایشگر ویدئو، درست است. PiTiVi که نخستین حضورش را در اوبونتو تجربه می‌کند، نرم‌افزار ویرایش ویدئوی غیرخطی است که عدم حضورش در سیستم عامل احساس می‌شد.

فروشگاه موسیقی اوبونتو در این عرضه نیز اولین حضور خود را تجربه می‌کند که در Rhythmbox، پخش‌کننده پیش‌فرض این سیستم تعبیه شده است و می‌تواند علاوه بر خریداری فایل‌های صوتی، آنها را به دستگاه‌های مختلفی چون آیپاد نیز بفرستد.

متاسفانه تنها فایل‌های MP3 فروخته می‌شوند، اما امید است که در آینده فرمت‌های ogg و از همه مهم‌تر FLAC (فایل‌های باکیفیت) نیز در این بخش به فروش برسند. به‌این ترتیب، بالاخره جای خالی آیتیونز و خرید و همخوان کردن دستگاه‌های مختلف در لینوکس دیگر احساس نخواهد شد.

برای اولین بار اوبونتو در مجموع بسیار جذاب به‌نظر می‌رسد و با تمرکز روی نرم‌افزارهای ساده و مفید، در نظر دارد کاربران را خشنود کند. تمام وظایفی که یک سیستم عامل مدرن باید انجام دهد، در اوبونتو وجود دارد.

اوبونتوی جدید در مقایسه با نگارش‌های قبلی، بسیار محکم‌تر شده است و کیفیت خود را افزایش داده است. دلیل آن هم این است که اوبونتوی 04/10 از نوع با پشتیبانی بلندمدت است، و این یعنی کسانی که به کانونیکال پول می‌دهند تا سیستم عامل‌هایشان را پشتیبانی کند به‌دنبال نگارش پایای به‌روز شده دیگری هستند.

نگارش‌های غیر LTS هم نگارش‌های پایایی هستند ولی تفاوتشان این است که می‌توانند از یک نگارش غیرپایای دبیان نشات بگیرند ولی نگارش‌های LTS اینطور نیستند و هیچ باگ مهمی نباید در سیستم وجود داشته باشد.

از دیدگاه مصرف‌کننده، اوبونتو با ظاهر جدید، بسته‌های پایا و یکپارچه شده در سیستم میزکار مناسبی خواهد بود و درست پس از نصب می‌توان از آخرین‌های مرورگرها، شبکه‌های اجتماعی، نرم‌افزارهای صوتی تصویری و همچنین بسته کامل آفیس استفاده کرد. بنابراین این بسته می‌تواند همان بسته‌ای باشد که قرار است به دوستان خود توصیه کنید.

محمدرضا قربانی