روایت زندگی 4 زن

فیلم «تسویه حساب» که این روزها بر پرده سینماهای تهران است، ساخته ماقبل آخر تهمینه میلانی است که به زندگی چهار زن می‌پردازد. البته آنها زن‌های خیابانی نیستند بلکه با جا زدن خود در این جایگاه، مردانی که هوای هوسرانی به سرشان زده را به بازی می‌گیرند، آنها را سرکیسه می‌کنند و با عکس گرفتن از آن مردها و تهدید افشای روابط آنها در نزد خانواده، از آنها حق‌السکوت می‌گیرند. این زن‌ها هر یک در طول زندگی به نوعی قربانی رفتار مردها شده‌اند. یکی همسری داشته که او را مجبور به خرید و فروش مواد مخدر کرده. دیگری در نوجوانی به اجبار شوهر کرده و بعد مجبور به کار خلاف شده. دختر دیگری از خانه فراری شده و به امید یافتن زندگی بهتر به تهران آمده ولی دچار گرفتاری شده و آخری هم از سوی ناپدری‌اش مورد تعرض قرار گرفته است.

جمع شدن این زنان در یک گروه، تمامی حوادث فیلم را رقم می‌زند. حوادثی که در ابتدا طنزآمیز به نظر می‌رسد اما به مرور شکلی تلخ و جدی به خود می‌گیرد و فیلم از اثری طنزآمیز به فیلمی اجتماعی تبدیل می‌شود که تلاش می‌کند تا ویژگی‌های این شخصیت‌ها را موشکافی و مشکلات آنها را نقد و بررسی کند. آخرین ساخته تهمینه میلانی با واکنش‌های متفاوتی مواجه شده است. بسیاری با این اثر مخالفت و آن را فیلمی بد، اثری ضعیف، مضحک و... معرفی کرده‌اند، اما در نقطه مقابل، این فیلم هم مانند دیگر فیلم‌های این کارگردان طرفدارهای خاص خود را دارد. اما مهم‌ترین نکته در خصوص این فیلم تحقیقاتی است که به پشتوانه خوبی برای این فیلم تبدیل شده است. پشتوانه‌ای که ارزشمند و در سینمای اجتماعی قابل تامل است.

رضا استادی ‌/‌ گروه فرهنگ و هنر